۱۲ بهمن ۵۷؛ روزی که امام آمد

به گزارش سرویس وبگردی خبرگزاری صدا و سیما، اوایل بهمن ۵۷ بود که خبر تصمیم امام (ره) برای بازگشت به کشور منتشر شد. مردم و دوستان امام (ره) نگران جان ایشان بودند چرا که هنوز دولت دست نشانده شاه سرِ پا و حکومت نظامی برقرار بود.

بیشتر بخوانید: حضور رهبر انقلاب در مرقد مطهر امام خمینی (ره) و گلزار شهدا
از این رو دوستان امام خمینی(ره) نیز توصیه به تعویق سفر تا تأمین شرایط داشتند. از سوی دیگر حضور امام (ره) در این شرایط در جمع میلیون ها مردم به پاخاسته از دید آمریکا به معنای پایان حتمی کار رژیم شاه بود.
اقدامات فراوانی از تهدید به انفجار هواپیما گرفته تا وقوع کودتای نظامی برای تعویق سفر ایشان صورت گرفت. در جایی گفته شده حتی رئیس جمهور فرانسه واسطه شد؛ اما امام خمینی (ره) تصمیم خویش را گرفته و طی پیام هایی به مردم ایران گفته بودند می خواهند در این روزهای سرنوشت ساز و خطیر در کنار مردمش باشند.
دولت بختیار با هماهنگی ژنرال هایزر فرودگاه های کشور را به روی پروازهای خارجی بست. جمعیتی انبوه از سراسر کشور به سوی تهران سرازیر شدند و در تظاهرات میلیونها تن از مردم تهران شرکت کرده و خواستار باز شدن فرودگاه ها بودند.
جمعی از روحانیون و شخصیت های سیاسی در مسجد دانشگاه تهران تا باز شدن فرودگاه دست به تحصن زدند. دولت بختیار پس از چند روز، تاب مقاومت نیاورد و ناگزیر از پذیرفتن خواست ملت شد.
سرانجام امام خمینی(ره) بامداد ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ پس از حدود چهارده سال دوری از وطن وارد کشور شدند.

استقبال بی سابقه مردم ایران چنان عظیم و غیرقابل انکار بود که خبرگزاری‌های غربی نیز ناگزیر از اعتراف شده و مستقبلین را چهار تا شش میلیون نفر برآورد کردند.
سیل جمعیت از فرودگاه به سوی بهشت زهرا (س)، مزار شهیدان انقلاب اسلامی، روانه شد تا سخنان تاریخی امام(ره) را بشنوند. در همین نطق بود که امام خمینی  (ره) تعیین دولت با پشتیبانی مردم را اعلام کردند.
حاشیه های روزی که امام آمد . . .
حضرت امام (ره) به هنگام خروج از فرانسه با ارسال پیامی خطاب به مردم فرانسه، ضمن اظهار تشکر از آنها خداحافظی کردند.
ایشان پس از اقامه نماز در کف هواپیما، روی دو پتو با آرامش خوابیدند، این در حالی بود که همه علاقمندان، دوستداران و نزدیکان ایشان، نگران انجام این پرواز بودند. خطر انهدام هواپیما و یا ربودن آن در آسمان چیزی بود که همه را تا لحظه فرود آن در فرودگاه تهران، نگران کرده بود.
در هواپیما جمعی از همراهان و خبرنگاران امام (ره) را همراهی می کردند، حوالی ساعت ۹ و ۲۷ دقیقه و ۳۰ ثانیه صبح روز دوازدهم بهمن ۵۷، امام در میان حلقه گروه منتخب استقبال کنندگان از پله های هواپیما فرود آمدند.

با ورود حضرت امام (ره)به سالن فرودگاه، فریاد «الله اکبر» سالن فرودگاه را به لرزه در آورد. استقبال کنندگان با خواندن سرود «خمینی ای امام»، اشک‌های مشتاقان را بر گونه‌هایشان جاری کردند.