نشست خبری فیلم آن‌ها مرا دوست داشتند

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، در نشست خبری فیلم سینمایی «آن‌ها مرا دوست داشتند»، محمدرضا رحمانی (تهیه‌کننده و کارگردان)، ایرج رحمانی و مهسا اسماعیلی از جمله بازیگران این فیلم هستند که در نشست حضور داشتند.

در ابتدای این جلسه تهیه کننده و کارگردان فیلم «آن‌ها مرا دوست داشتند» گفت: این فیلم، فیلمی است که با سینمای مستقل گره خورده و شاید ارزان‌ترین فیلمی که ساخته شده و من سابقه ساخت این مدل فیلم را قبلا هم داشتم. درضمن فیلم نقص‌های فنی هم دارد که امیدوارم بتوان آن را رفع کرد.

محمدرضا رحمانی افزود: قبل از اینکه من را به عنوان کارگردان بشناسند، دوستان و مخاطبان سینما من را در جایگاه نویسنده می‌شناسند. ایده خرید و فروش نوزاد که در فیلم آن‌ها «مرا دوست داشتند» به آن اشاره شده، مربوط به ۱۰ سال پیش بازمی‌گردد و در اطرافم دیدم.

این کارگردان ادامه داد: پس از آن، تحقیقات میدانی و آماری را شروع کردم به چیز‌های عجیبی در زمینه دزدیدن کودکان رسیدم. حدود ۴ سال پیش فیلمنامه را شروع به نوشتم کردم. البته این را بگویم که از نظرِ منِ صاحب فیلم، موضوع فیلم شرافت، امید و نجات جان یک انسان است.

رحمانی کارگردان فیلم در پاسخ به این پرسش که چرا این فیلم سیاه است، توضیح داد: تمام فیلم‌هایی که تا به الان کار کرده‌ام، موضوعات اجتماعی داشته است. من مفهوم سیاه را متوجه نمی‌شم. سوال من همیشه این بوده که دیگران سیاه‌نمایی را چگونه معنا می‌کنند. ما برای ساخت «آن‌ها مرا دوست داشتند» تلاش کردیم تا همه چیز براساس واقعیت باشد. حتی در سکانس قهوه‌خانه، افراد حاضر در آن‌جا بازیگر نبودند و زندانی‌هایی بودند که به تازگی آزاد شده بودند.

وی اضافه کرد: برای ساخت این فیلم ما به دنبال لوکیشن‌های واقعی بودیم. به سراغ جنوب‌تهران رفتیم تا ببینیم کجا را می‌توان پیدا کرد که کاملا واقعی باشد. به همین دلیل به منطقه «خلازیر» رسیدیم. آن‌جا مکانی است که برخی مردم در فاضلاب و زیرزمین زندگی می‌کنند. در این مکان ساخت و ساز امکان‌پذیر نیست و بیشتر مکان‌هایی برای ضایعات وجود دارد.

ایرج رحمانی بازیگر «آن‌ها مرا دوست داشتند» در ادامه تصریح کردم: امیدوارم که خوب باشید، ابراز همدردی می‌کنم با زلزله زده خوی. ما بخشی از فروش این فیلم را به این مردم عزیز کشورمان تقدیم می‌کنیم.

من مدیر تولید مجری طرح، بازیگر و انتخابگر بازیگران هستم. یک تنه پای فیلم ایستادم. هفت تا از هنرجو‌های من در اینجا نشسته‌اند.
‌
نمی‌دانم جرمم چیست که در جشنواره فجر شرکت کردم. جشنواره انتخاب من بوده است. مورد بی‌احترامی قرار گرفتم چراکه پای مهسا اسماعیلی و لیلا بلوکات ایستادم و بقیه بازیگران سرشناس پروژه را رها کردند.

ایرج رحمانی انتقاد خود از بازیگران را اینگونه بیان کرد: من خوشحال هستم پای بازیگرانی همچوت لیلا بلوکات و مهسا اسماعیلی ایستادم، زیرا خیلی از بازیگرانی که قرار بود در فیلم حضور داشته باشند، انصراف دادند و می‌گفتند ما مقابل این افراد بازی نمی‌کنم.

همه بازیگران در نشست خبری حضور پیدا نکردند. چرا زمانی که دستمزد پولشان کمی عقب افتاده، سریع اعتراض می‌کنند؟ چرا سینمای ایران بازیگر‌محور است؟ شما بازیگرانی که اینگونه پشت فیلم را خالی می‌کنید تاریخ مصرفتان خاموش شده است. بازیگری که اکنون فاز حمایت از مردم را برداشته به من می‌گفت برای قرارداد ۲۰ روزه، ۳ میلیارد پول می‌گیرم. مگر کسی می‌تواند فرهنگ کشور را تحریم کند؟ این‌ها چه کسانی هستند که تحریم می‌کنند؟

رحمانی در ادامه تصریح کرد: چرا کپی رایت وجود ندارد؟ چرا همه چیز سه برابر شده اند، اما فرهنگ سه برابر نشده؟

من اخیرا دادگاه بودم آن هم برای تامین پول فیلم. بازیگر‌های مطرح گفتند می‌مانیم، اما پشت ما را خالی نکردند خیلی‌های این بازیگران فقط اعتبار اینستاگرامی دارند. ما داریم باج می‌دهیم.

یک خدماتی ۴ میلیون می‌گیریم و شنیده ام یک بازیگر روزی ۲۰۰ میلیون گرفته، چرا فکر می‌کنید سینمای ما محتاج شما است. سینما محتاج بازیگر نیست. من درد دل‌های من است.

بازیگر و مدیرتولید فیلم «آن‌ها مرا دوست داشتند» بیان کرد: سینما محتاج بازیگر نیست. سوپراستار‌هایی مانند ابوالفضل پورعرب، رامبد شکرابی، حدیث فولاوند، سروش گودرزی و‌... نیستند؟ ما امروز باید التماس کنیم که بیاید برای فیلم بلیت بگیرید؟ ما باید امروز تدبیری بیندیشیم. آقای بازیگری که اکثرتان دو تابعیتی هستید، برای ما فاز روشن‌فکری در نیاورید. شما در آپارتمان لاکچری‌تان نشسته‌اید و غم مردم خوی را می‌خورید؟

وی اضافه کرد: فیلم ما هزارتا مشکل دارد. روز اول فیلم، به نسخه ما چندتا مشکل وارد کرده‌اند. مگر وزارت فرهنگ و ارشاد به ما مجوز نداده‌اند؟ پس چرا باز هم در نسخه‌ای که در جشنواره فیلم فجر قرار بود نمایش داده شود باز هم ایراد به آن وارد شده؟

وی افزود: من اعتراضم به آن بازیگر‌هایی است که سینما را تحریم می‌کنند. من اعتراضم به آن آدم‌هایی است پز روشنفکری می‌دهند و استوری اعتراضی می‌گذارند.

من در این فیلمم به خاطر اینکه بچه‌ها و هفت بازیگرم به فیلم بیایند باج دادم، من به ساختار بازیگر سالاری معترضم، کسی می‌تواند غم کسی را بخورد که از خود مردم باشد.