شیراز شهر بهارنارنج

به گزارش سرویس وبگردی خبرگزاری صدا و سیما ، جاذبه‌های گردشگری بسیار زیبا و همچنین طبیعت فوق‌العاده شیراز موجب شده تا هر ساله گردشگران زیادی به این شهر سفر کنند. در این شهر هر فرد با هر سلیقه‌ای می‌تواند از جاذبه‌های دیدنی شیراز بازدید کند و نهایت لذت را ببرد.  شیراز با داشتن حرم مطهر شاه چراغ ، باغ های تاریخی و زیبا ، آرامگاه شاعران و عارفان بزرگ، دروازه قران ، تخت جمشید و غذاهای محلی خاص و خوشمزه یک شهر همه چیز تمام بر هر سلیقه ایست. اما برای استفاده از طبیعت، بهترین زمان سفر به شیراز فصل بهار مخصوصا ماه اردیبهشت است. در اردیبهشت هنگامی که به شیراز سفر می‌کنید گویی به بهشت رفته اید. 

بهترین زمان سفر به شیراز از نظر آب و هوا
شیراز یکی از شهر‌های چهار فصل ایران بوده که به نسبت سایر شهرستان‌ها دارای آب‌وهوای گرم و خشکی است. تابستان‌های شیراز تقریبا هوا گرم و زمستان‌ها بسیار سرد است. میانگین هوا در فصول مختلف به مثبت ۳۵ درجه سانتیگراد می‌رسد.

به طور کلی می‌توان گفت که شیراز دارای آب‌وهوای به نسبت معتدل است و هر چند سال یکبار شاهد برف در این کشور خواهید بود. اردیبهشت که عطر بهارنارنج در کوچه و پس کوچه‌های شیراز می‌پیچد، بهترین زمان سفر به این شهر زیبا و پر جاذبه است. اگر به دنبال بهترین شرایط آب‌وهوایی برای سفر به شیراز هستید، قطعا فصل بهار و ماه اردیبهشت بهترین گزینه برای شما خواهد بود.

ارزانترین زمان سفر به شیراز چه فصلی است؟
با توجه به شرایط اقتصادی، امروزه بسیاری از افراد به دنبال یک سفر مقرون¬به¬صرفه هستند. برای آنکه سفر ارزانی به شهر شیراز داشته باشید باید از سفر در فصول بهار و تابستان صرف نظر کنید. بهترین فصل ارزان سفر به شهر زیبای شیراز زمستان و پاییز است. در این فصل‌ها به دلیل سرمای هوا مسافر کمتر بوده و شما بدون ترافیک و سختی می‌توانید به شیراز سفر کنید و تمام جاذبه‌های گردشگری این شهر را ببینید و لذت ببرید. تنها نکته‌ای که در این فصل از سال باید به آن توجه کنید، برداشتن لباس گرم در چمدان است.

 
چه زمانی برای گردش در شیراز مناسب نیست؟
همانطور که بسیاری در فصل مناسب و اردیبهشت به شیراز سفر می‌کنند و عاشق و شیفته این شهر می‌شوند، ممکن است سفر در ماه‌های گرم سال شما را کلافه کند. 

هوای شیراز در تابستان به شدت گرم است به همین منظور افرادی که به این آب‌وهوا عادت ندارند، غافلگیر می‌شوند. از خرداد تا اوایل شهریور هوای شیراز گرم است؛ بنابراین اگر به دنبال بهترین زمان سفر به شیراز از نظر آب و هوا هستید، رفتن به این شهر در فصول گرم سال کمتر توصیه می شود. 

اما در اینجا به معرفی چند مورد از مهمترین جاهای دیدنی شیراز می پردازیم : 
   

حرم مطهر شاهچراغ ،آرامش کاشی‌های فیروزه‌ای

 شاهچراغ مکانی زیارتی-مذهبی در شیراز است؛ آرامگاه «احمد بن موسی کاظم»، پسر ارشد امام هفتم شیعیان، امام «موسی کاظم» و همچنین «محمد بن موسی»، از برادران «علی بن موسی الرضا (ع)»، امام هشتم شیعیان. اهالی شیراز و مسافرهای مشتاق وقتی می‌خواهند دل‌های‌شان سبک شود به این محل می‌روند و آن‌جا را زیارت می‌کنند.

معماری حرم، زیبا و چشم‌نواز است و گچ‌بری‌ها و آینه‌کاری‌هایش با نورهایی که از گوشه‌و‌کنار حرم و لابه‌لای زاویه‌ها بیرون می‌زند، حس آرامشی دلپذیر به‌تان می‌دهد. تگر مسافر شیرازید و یک دل سیر خیال راحت هم کم دارید، حتما به شاهچراغ سربزیند. حرم، شب‌های پنج‌شنبه، میزبان جمعیت بزرگی از زیارت‌کننده‌هاست.

تخت جمشید ، نماد تاریخ ایران

 
بعید است کسی را بشناسید که نام «تخت جمشید» را نشنیده باشد؛ بزرگ‌ترین بنای باستانی ایران‌زمین. تخت جمشید است که خود تاریخ ایران را نشان می‌دهد. این بنا در دل «مرودشت»، در ۶۰ کیلومتری شهر شیراز جا خوش کرده است. تخت جمشید فرزند دو دوره‌ تاریخی هخامنشیان و «ساسانیان» است و بخش‌های از آن هم به دوره‌ی «عیلامی‌»ها منسوب شده است. تخت جمشید شیراز ترکیبی از معماری تمام تمدن‌های تحت پوشش هخامنشیان بود تا نمادی باشد از وحدت و یکپارچگی ایران‌زمین.

این بنای زیبا در شش کیلومتری تخت جمشید، «نقش رستم» قرار دارد که نباید از دستش بدهید و «کعبه‌ی زرتشت» و سنگ نگاره‌های مهم هخامنشی را در دلش جا داده است. پاییز در این مکان جلوه ویژه‌ای دارد. به همین خاطر بازدید از تخت جمشید را در لیست جاهای دیدنی شیراز در پاییز قرار دهید. زمستان، بهار و تابستان نیز می‌توان به آنجا سفر کرد. البته اگر از سرما و گرمای زیاد خوشتان نمی‌آید، زمستان یا تابستان شاید فصل مناسبی برای بازدید برای شما نباشد.

حافظیه ، آرامگاه لسان الغیب
جایی در شیراز هست که وقتی به آن‌ سفر می‌کنید، نمی‌توانید از آن دل بکنید. آن‌جا آرامگاه شاعر بزرگ ایرانی، حافظ شیرازی، است. اگر مسافر شیرازید، حتما شب‌ به «حافظیه» بروید. حافظیه در شب حال‌و‌هوای دیگری دارد؛ فال حافظ، چایخانه‌ سنتی و فضای آرام باغ، همه از دیدنی‌ها و حافظیه است. نورپردازی زیبای این بنا به ایجاد فضایی فرح‌بخش و آرام کمک می‌کند و شما را به جاهای خوبی می‌برد.


 
آرامگاه حافظ در بخش جنوبی «دروازه قرآن» قرار دارد و دسترسی به آن برای گردشگرهایی که از شرق وارد شیراز می‌شوند، راحت است. حافظ، غزل‌سرای بزرگ ایران است و بهتر است اگر راهی آرامگاهش هستید، از همین حالا نیت کنید. بیش‌تر وقت‌ها پیرمردی در کنار مقبره‌ حافظ نشسته است و خودش برایتان فال می‌گیرد. اما اگر او هم نباشد، همیشه یک نفر هست که دیوان به‌ دست توی حافظیه شیراز پیدایش شود. مطمئن باشید دست خالی بیرون نمی‌روید.

 
سعدیه ، آرامگاه سعدی شیرازی

 
«سعدیه» فاصله‌ی زیادی با حافظیه ندارد و در نزدیکی دروازه قرآن قرار گرفته. سعدیه شیراز یکی از مکان های دیدنی شیراز و باغی مصفاست که در مرکزش آرامگاه شاعر معروف ایرانی، سعدی، قرار دارد. بنای آرامگاه در سال ۱۳۳۰ شمسی ساخته شده است و پیش از آن، تنها سنگ قبر کوچکی محل دفن سعدی را نشان می‌داد؛ سعدیه در گذشته خانقاه و محل عبادت سعدی و یارانش بوده است. در این باغ می‌توانید به دور از شلوغی از طبیعت شیراز لذت ببرید. در اطراف مقبره‌ سعدی، آرامگاه‌ شاعر‌ها و عارف‌های ایرانی فراوانی، مثل: «شوریده‌ شیرازی» قرار گرفته‌اند. تلفیق هنر معماری سنتی و مدرن از جمله زیبایی‌های منحصر‌به‌فرد این بناست.
  


آرامگاه خواجوی کرمانی

قطعا همه ما با خواجوی کرمانی، شاعر پر آوازه قرن هفتم و هشتم هجری قمری آشنایی داریم. بسیاری از افراد به خاطر نام این شاعر گران‌قدر، تصور می‌کنند که آرامگاه او نیز در کرمان قرار دارد. اما اینطور نیست. او در کرمان متولد شد و بسیاری از عمر خود را در سفر بود و نهایتا در شیراز در گذشت. به همین دلیل آرامگاه او در شیراز و در ابتدای جاده شیراز به اصفهان قرار دارد. آرامگاه خواجوی کرمانی، که توسط حکومت پهلوی ساخته شده، یکی از جاهای دیدنی شیراز محسوب می‌‌شود که حالت روحانی خاصی دارد. این آرامگاه در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی بنا شد و جزء جاذبه‌های دیدنی شیراز به شمار می‌آید. کمی بالاتر از آرامگاه خواجوی کرمانی، سه غار به چشم می‌خورد که محل عبادت دراویش بوده. خواجوی کرمانی نیز در این غارها به عبادت و ریاضت می‌پرداخته.

دروازه قرآن 

«دروازه قرآن»، یکی از شش دروازه‌ی قدیمی شیراز است که از گذشته دور باقی مانده. این دروازه در ورودی شهر قرار دارد و با طاق‌های بلندش، نشانه‌ای از رسیدن به شهر شیراز است. نام دورازه قرآن برای قرآنی‌ست که به‌دستور «عضدالدوله دیلمی»، امیر سلسله‌ی دیلمیان، در محفظه‌ای در بالای طاق دروازه قرار گرفت تا کسانی که از این دروازه گذر می‌کنند به سلامت سفر کنند. دروازه قرآن سمت شرق شیراز قرار دارد و مسافرانی که از جاده‌ی اصفهان-شیراز وارد شهر می‌شوند، این بنای زیبا و مشهور را می‌بینند.