تلاش دانشمندان برای تولید ژنتیکی موجوداتی با قابلیت زندگی در فضا

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، شرایط زندگی در فضا کاملا با شرایط روی کره زمین متفاوت بوده و به همین دلیل بیشتر موجودات زنده قادر به دوام آوردن در فضای خارج از اتمسفر زمین نیستند. با توجه به پیشرفت‌های بشر در زمینه مسافرت‌های فضایی، دانشمندان تلاش می‌کنند با ایجاد برخی تغییرات ژنتیکی، شرایط زیست موجودات در فضا را فراهم کنند.

شرایط دما، نبود فشار هوا، امواج مضر و از همه مهمتر فقدان اکسیژن در فضای خارج از جو زمین، شرایط بقای موجودات زنده را از بین برده و بیشتر جانوران به سرعت در این شرایط از بین می‌روند.

 

به نقل از پایگاه ساینس فکوس(sciencefocus)، البته ممکن است در حال حاضر میکروب‌هایی روی زمین وجود داشته باشند که بتوانند در مریخ زنده بمانند. مطالعات انجام شده نشان داد که باکتری‌های دریای مرده یا همان بحر المیت و مناطق توندرا در قطب شمال قادر هستند در یک جو شبیه سازی شده مریخی زنده بمانند.

 

باید توجه داشت که شرایط در همه سیارات منظومه شمسی یکسان نیست و برای نمونه در زهره، حتی در جو فوقانی سردتر، بقای هر نوع حیات دشوارتر خواهد بود، زیرا این سیاره هیچ نوع یخ یا آبی ندارد. از سوی دیگر بر اساس نظریات علمی، حیات بیگانه ممکن است بیوشیمی کاملاً متفاوت خود را داشته باشد، مهمترین چالش پیش روی دانشمندان برای تولید ژنتیکی موجوداتی که قابلیت بقا در فضای خارج از اتمسفر زمین را داشته باشند این است که از نظر فنی در حال حاضر ما نمی‌توانیم آن‌ها را مهندسی ژنتیکی کنیم، زیرا مولکول‌های دی ان‌ای به آب نیاز دارند.

 

این موضوع برای حیات چند سلولی پیچیده‌تر بوده و فقدان اکسیژن اتمسفر در مریخ احتمالاً این سیاره را غیر قابل سکونت می‌کند. موجودات زمینی که به اکسیژن نیاز ندارند تقریباً همه تک سلولی هستند، زیرا متابولیسم‌های بی هوازی انرژی بسیار کمتری تولید می‌کنند.

 

خبر خوب این است که یکی از قمر‌های مشتری به نام اروپا یک اقیانوس آب مایع در زیر پوسته یخی خود دارد و در سال ۲۰۰۹، محققان دانشگاه آریزونا پیشنهاد کردند که ممکن است اکسیژن نیز در این قمر وجود داشته باشد. این که این اقیانوس چقدر برای حیات زمینی قابل دوام است، بستگی به این دارد که چه سموم و مواد مغذی دیگری در آن حل شده است.

 

با این حال، ماهی‌های اعماق دریا و بی مهرگان گزینه‌های مناسبی برای آزمایش تغییر ژنتیکی هستند و این مهندسی ژنتیک ممکن است برای بهبود مقاومت آن‌ها در برابر سرما و فشار مفید باشد.

 

برای رسیدن به این مرحله از پیشرفت‌های علمی هنوز باید منتظر مانده و احتمالا در آینده بشر قادر به انجام این عمل شگفت انگیز خواهد بود.