لزوم تشکیل قرارگاه کلان مرکزی برای مهار تورم و رشد تولید

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما رادیو گفتگو در برنامه پابه پای بهار در گفتگو با خانم دکتر مینو اصلانی رئیس اندیشکده مطالعات زنان و خانواده موضوع شعار سال را بررسی کرده است.شرح این گفتگو:

مجری: در پیام مقام معظم رهبری در قامت ریل گذاری برای تمامی فعالیت‌های حاکمیتی، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، و رسانه‌ها و هر آنچه که در چهار گوشه فعالیت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشورمان تعبیر و تعریف می‌شود بحث شعار مهار تورم و رشد تولید برای عبور از نگاه شعاری در حوزه مهار تورم در شد تولید برای رسیدن به جنبه علمی و عملیاتی با زاویه دید شما چه اقدامات و فعالیت‌هایی باید صورت بگیرد؟

دکتر مینو اصلانی: بحث بسیار مهمی است چند سالی است که رهبر معظم بحث اقتصادی را محور نه تنها شعار سال بلکه محوریت جریان سازی و فرهنگ سازی در موضوع اقتصاد و تقویت بنیه اقتصادی کشور قرار می‌دهند چرا که موضوع اقتصاد و ارائه الگوی تمام عیار اقتصاد مبتنی بر عدالت یکی از ویژگی‌های تمدن سازی است لذا امسال که بحث مهار تورم و بحث رشد تولید و توجه به جایگاه تولید مخصوصا تولید مردم پایه یعنی شاید یکی از بحث‌هایی که می‌خواهم رویش تاکید کنم این است که تولید مبتنی بر حضور مردم با ایجاد ظرفیت‌ها و زمینه‌های جدید برای ظهور و بروز استعداد‌های مردمی را اگر مد نظر قرار دهیم واقعا یک اتفاق بسیار خوبی رقم خواهد خورد.
الان گروه‌های مردمی که فعال شدند در بخش کارآفرینی خصوصا خانم‌ها را می‌بینیم که با آن اعتقاد، علاقه و انگیزه‌هایی که برای پیشرفت کشورمان دارند دست به کار‌های بسیار بزرگی می‌زدند در تولید خانگی رشد خیلی خوبی داشتیم در تولید حتی در بخش‌های فناورانه یک حضور جدی را از بین مردم عزیزمان، نخبگان و تشکیل دانش بنیان‌ها داریم، اما این‌ها کافی نیست ما ظرفیت‌های فوق العاده تری داریم که باید دستگاه‌های اقتصادی با یک تفاهم و یک قرارگاه مرکزی پیشنهاد اصلی من این است که هم برای مهار تورم و هم بحث تولید و رونق تولید باید یک قرارگاه کلان مرکزی تشکیل شود شامل تمامی دستگاه‌هایی که در این زمینه ذیربط هستند و فرار از بروکراتیکی که وجود دارد چه در بحث تولید و چه در بحث توزیع چه در بحث صادرات ما دائما این را از زبان کارشناسان به ویژه کسانی که در حوزه اقتصادی دارند تلاش می‌کنند کارآفرینان داریم این را مکرر می‌شنویم که ما با بروکراتیک اقتصادی مواجه هستیم و راه‌ها تسهیل نیست در واقع ریل گذاری نیست که اگر کسی خواست سرمایه اش را در مسیر تولید قرار بدهد به آسانی و در اسرع وقت بتواند این کار صورت بگیرد در بخشه‌ای ارزی، در بخش‌های مالیاتی در بخش‌های مختلف گمرکی این‌ها باید تسهیل بشود و به نظرم می‌آید که ما از تشکیل قرارگاه‌های عملیاتی واقعا تا الان در این چهار دهه پرافتخار کم سود نبردیم حالاچه در موضوع دفاع مقدس، تشکیل قرارگاه چقدر کمک می‌کرد به دقیق‌تر عمل کردن و هماهنگ عمل کردن و حتی چه در بحث‌های فرهنگی هم به همین شکل ما نیازمند یک هماهنگی، همراهی و استفاده از نخبگان هستیم و این میسر نمی‌شود مگر این که بروکراتیک اداری و این قوانین و مقرراتی که شاید هر کدام به تنهایی تسهیل گر هستند و این موضوع جدی است هر کدام از این‌ها به تنهایی نگاه می‌کنیم احساس می‌کنیم که چقدر این قوانین خوب است و چقدر می‌تواند کمک بکند، اما چون با آن قانون دیگر گاهی در تعارض قرار می‌گیرد راه را مشکل می‌کند.
اگر این قرارگاه شکل بگیرد چه مقررات و قوانینی از اسناد بالادستی یک جا در کنار هم بازخوانی بشود و هر کدام از ظرفیت هایش برای بخش از تسهیل گری حوزه تولید استفاده بشود فکر می‌کنم خیلی اتفاق بزرگتری رخ می‌دهد چرا که مردم فهیم بسیار ارزشمند و پای کار ایران اسلامی مان واقعا آماده اند فقط آن ریل گذاریه مهم است آن تسهیل گریه مهم است که مسئولان آن را انجام بدهند؛ بنابراین به عنوان خلاصه در هر دو موضوع کنترل تورم و رونق اقتصادی و رونق تولید ما باید ایجاد هماهنگی را واقعا جدی بگیریم و این‌ها در تزاحم با همدیگر قرار نگیرند همانطوری که ما گاهی واقعا داریم می‌بینیم که این قوانین بسیار مهمی که در یک فرآیند‌های علمی و نخبگانی مصوب شده، اما چرا نمی‌توانیم خیلی به آن‌ها تکیه کنیم به خاطر این که با قوانین دیگر گاهی اوقات دچار ابهام می‌شویم لذا به نظر می‌رسد که اگر این قرارگاه مرکزی که کم و بیش هم دارد شکل می‌گیرد که کم و بیش هم دارد شکل می‌گیرد داریم می‌بینیم، اما منسجم و دائمی نیست، یک دبیرخانه دائمی می‌خواهد، یک گروه اندیشه ورز ونخبگی می‌خواهد که این را دنبال کند و به نظر می‌رسد که قطع به یقین برای مربیان ما کاردشواری نیست و می‌توانند این مرحله را به خوبی سپری بکنند و ازهمین ابتدای سال یعنی شاید لازم بود این قرارگاه از همان روز اول نوروز و بعد از پیام مقام معظم رهبری شکل می‌گرفت و مردم بازخوردهایش را می‌دیدند که تبدیل نشود به یک موضوع شعاری که برایش فقط هماش برگزار شود، ولی به نظر می‌آید که نقش رسانه به ویژه رسانه ملی همچنان که تا الان بسیار موثر بوده و می‌تواند این موضوع را تبدیل به برنامه‌های عملیاتی بکند، تبدیل کند به برنامه روزآمد و بهره گیری از ظرفیت‌های مردمی که بسیار حائز اهمیت است.
برای هر استان باید کلان پروژه و یک کلان نقشه مطرح شود ظرفیت‌های آن استان، توانمندی‌های آن استان حالا حوزه معادن در حوزه صنایع دستی، کشاورزی یعنی واقعا هر استان قطب یک موضوعی در حوزه تولید قرار بگیرد محور یک موضوع باشد مثلا در یک استان ما کشاورزی جایگاه بسیار موثری دارد در تولید صیفی جات و بحث‌های مختلف کشاورزی این نقطه محوری و کانونی این استان قرار بگیرد بقیه موضوعات می‌تواند حول آن اتفاق بیافتد حالا ممکن است حتی صنایع دستی هم در این استان وجود داشته باشد ممکن است حتی امکان استخراج معادن هم وجود داشته باشد به لطف خداوند سرمایه‌های عظیمی که در کشور ما هنوز دست نخورده ممکن است این‌ها هم باشد، اما اگر هر استان محوریت مشخص باشد با توجه به توانمندی اش، نوع نگاه مردم و خواست مردم و عادت‌ها و فرهنگی که برای این موضوع دارند اگر این مساله استان به استان طراحی شود واقعا نقش دستگاه‌های استانی بهتر تعریف شود که فعال‌تر باشند خیلی منتظر نباشند دستورالعملی از مرکز برایشان برسد، چون خودم واقعا در طول سالهاییکه توفیق داشتم در استان‌ها خیلی حضور پیدا می‌کردم و این را شاهد بودم که حتی هر شهر ما می‌تواند کلان نقشه داشته باشد یک نقشه کلانی برای اینکه هدایت کند ذهن و کار مردم و جوانان را و خود آن‌ها وقتی این مساله توی شهرشان مشخص باشد ریل گذاری شود فرمانداری و بقیه مسئولان هر شهر روی این محوریت تاکید کنند طبیعتا افکار و امکانات را آن توانمندی‌های مردم به آن سمت سوق پیدا میکند حالا اگر لازم بود و مثلا در یک استان موضوعات دیگری هم پیگیری بشود، اما ذهن‌ها فکر‌ها واقعا برای تبلور این موضوعی که ظرفیت و امکانش هست نیروی انسانی کارآمدش هست می‌تواند کمک بکند از طرف دیگر نقش دانشگاه ها، چون در استان‌های مختلف حضور پیدا می‌کردم واقعا دانشگاه را در متن استان نمی‌دیدم دانشگاه به شدت از مسائلی که در یک استان وجود دارد دور هست یک تمرکزی مبتنی بر آموزش‌های این موضوع را در آن استان اصلا به یک رشته تحصیلی تبدیل بکند، ولی متاسفانه می‌بینیم که نقش دانشگاه‌ها بسیار کمرنگ و غایب هستند از مسائل و موضوعات یک استان و به بحث‌های خودش می‌پردازند، آن رشته‌هایی که بعضا واقعا هم بعضی از دروس اش ناکارآمد هست برای کل کشور حالا برای استان هم به همین ترتیب به نظر می‌رسد که نقش‌های استانی و محور قراردادن دانشگاه با تغییر رشته‌هایی که آن استان مورد نیازش است ما می‌توانیم به موضوع رونق تولید کمک کنیم.