افزایش بهبود با واکنش کپسول دارو در تومور

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، به نقل از فیز، روش‌های شیمی درمانی عوارض جانبی جدی دارند. اما دارویی که در بافت تومور جمع می‌شود و در آنجا با امواج اولتراسونیک فعال می‌شود، این مشکل را ندارد. کمپلکس‌های پلاتین از جمله دارو‌های متداول در برابر سرطان هستند. آن‌ها بسیار موثرند اما عوارض جانبی شدید دارند.
یک گروه تحقیقاتی بین المللی به سرپرستی دکتر یوهانس کارگز از دانشکده شیمی و بیوشیمی در دانشگاه روهر بوخوم، آلمان، کمپلکسی را ایجاد کرده است که در بافت تومور جمع می‌شود و در آنجا با امواج اولتراسونیک فعال می‌شود بنابراین اثر آسیب‌رسان آن فقط جایی که لازم است، آشکار می‌شود.
کارگز می‌گوید: «مطالعات قبلی به فعال‌سازی‌های نوری متکی بود که فقط می‌توانند چند میلی متر در عمق بافت نفوذ کنند، اکنون یک روش درمانی با فعال سازی اولتراسونیک ایجاد کرده‌ایم که چند سانتی متر در اعماق بدن نفوذ می‌کند.»
این روش درمانی می‌تواند با عوارض جانبی کمی حتی برای تومور‌های بزرگ و عمیق استفاده شود.»
کمپلکس‌های پلاتین (II) سیس پلاتین، اگزالیپلاتین و کربوپلاتین از جمله دارو‌های متداول سرطانی هستند. موفقیت بالینی آن‌ها با عوارض جانبی شدید مانند حالت تهوع، استفراغ، آسیب کلیه و سرکوب مغز استخوان دیده می‌شود. برای غلبه بر این محدودیت‌ها، طی دهه‌های گذشته تلاش‌های عمده تحقیق در توسعه ساختار‌های پیچیده پلاتین (IV) سرمایه‌گذاری شده است.
یوهانس کارگز توضیح می‌دهد: «این مواد مغذی پایدار و غیرفعال کاملاً بی ضرر هستند. در بافت سالم، آن‌ها قرار است اینگونه باقی بمانند. اما در بافت سرطان، آن‌ها باید به سرعت به کمپلکس‌های پلاتین (II)، یعنی پلاتین فعال تبدیل شوند.»
برای توسعه یک مجموعه درمانی مؤثر، محققان محصولات پیچیده پلاتین (IV) و حساس‌کننده اولتراسونیک را در هموگلوبین قرار دادند تا نانوذراتی را تشکیل دهند. یوهانس کارگز گفت: «ما توانستیم مشاهده کنیم که نانوذرات پس از تزریق به جریان خون به صورت انتخابی در تومور روده موش جمع می‌شوند، بنابراین از درمان هدفمند پشتیبانی می‌کنند.» پس از اولتراسونیک، پلاتین (IV) در محل تومور فعال و باعث آزاد شدن سیس پلاتین می شود که برای سلول‌ها سمی است و تقریباً کاملاً سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد.
این نتایج می‌تواند راه را برای توسعه روش‌های جدید درمان تومور‌های بسیار بزرگ یا عمیق هموار کند. سونوگرافی می‌تواند نسبت به نور مادون قرمز نزدیک نفوذ عمیق‌تری به بافت داشته باشد.
محققان نتایج کار خود را در نشریه Angewandte Chemie منتشر کردند.