زمین چندان کمیاب نیست

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، یکی از موضوعات آزاردهنده تاریخی در مورد تلاش برای کشف تعداد سیاره‌هایی مانند زمین که در کهکشان وجود دارد این است که تنها فقط یک نمونه واقعی از یک سیاره زمین وجود دارد.

از آنجایی که حجم کل نمونه از نظر آماری بی معنی است، دانشمندان بسیار مشتاق هستند که سیاراتی شبیه زمین را در خارج از منظومه شمسی یا حداقل سیاراتی بیابند که این موضوع می‌توانند بینشی در مورد مکانیسم‌های تشکیل چنین سیاراتی به ما ارائه دهند.

یکی از ویژگی‌های کلیدی که زمین را متمایز می‌کند، وجود مقادیر زیادی آب مایع در سطح آن است که عاملی ضروری برای وجود حیات به شمار می‌رود. فرضیه‌های کنونی در مورد اینکه چگونه زمین آب خود را به دست آورده است، عمدتاً حول آن است که توسط دنباله‌دارها، شهاب سنگ‌ها یا غبار فضایی به سیاره اولیه منتقل شده است. این مکانیسمی است که به شرایط بسیار خاصی نیاز دارد و نشان می‌دهد که سیارات آب مانند زمین ممکن است بسیار نادر باشند.

مطالعه جدید نشان می‌دهد: سیارات فراخورشیدی آبی ممکن است آنطور که قبلا تصور می‌شد نادر نباشند. این نتیجه گیری بر اساس داده‌های مربوط به ابر زمین‌های صخره‌ای است که به دور ستارگان کوتوله قرمز در حال چرخش اند که بسیار فراوان هستند. این تیم با در نظر گرفتن این اطلاعات، مدل‌های ریاضیاتی از نحوه تبادل سیارات جوان با اتمسفر غنی از هیدروژن و اقیانوس‌های ماگما از نظر ترکیبات و واکنش‌های خاص، توسعه دادند.

این تیم تحقیقاتی به سرپرستی اد یانگ دریافتند: هیدروژن در ماگمای مایع داغ حل می‌شود، جایی که با اکسیژن موجود در آن برهمکنش کرده و آب تولید می‌کند. از آنجایی که تصور می‌شود این شرایط در سیارات فراخورشیدی مشابه زمین رایج است، به این معنی است که آب روی آن‌ها نیز رایج است. این فرآیند همچنین این احتمال را ایجاد می‌کند که بیشتر آب روی زمین دست ساز بوده است.

به گفته محققان، مرحله بعدی این مطالعه بررسی دقیق‌تر جو سیاره‌های فراخورشیدی برای اصلاح مدل‌های آن‌ها خواهد بود.

یانگ در پایان می‌گوید: تاریخ نشان می‌دهد که هر چه بیشتر درباره خودمان بیاموزیم، زمین معمولی‌تر به نظر می‌رسد. با تغییر دیدگاه خود در مورد مکان خود در جهان، ممکن است رویکرد خود را در مورد نحوه انجام تحقیقات آینده تغییر داده و حتی به اکتشافات بیشتری از زمین برسیم.

شرح کامل این تحقیق در آخرین شماره مجله تخصصی Nature منتشر شده است.