فرزند آوری از نگاه اسلام + فیلم

به گزارش سرویس وبگردی خبرگزاری صدا و سیما، درست است که هدف و انگیزه اصلی از ازدواج صرفا بچه دار شدن نیست، ولی عموم زوج‌هایی که ازدواج می‌کنند، به این موضوع توجه جدی دارند. داشتن فرزند یکی از اهداف مهم ازدواج و زندگی مشترک است و اکثر زوجین داشتن فرزند را به عنوان یکی از خواسته‌ها و هدف‌های خود در زندگی مشترک مد نظر دارند.

آنچه که در فرزندآوری باید به عنوان یک اصل اساسی مورد توجه قرار گیرد این است که هر بارداری و تولد در پی آن باید مسئولانه، آگاهانه و آزادانه بوده و زوجین با در نظر گرفتن شرایط لازم نسبت به فرزند دار شدن اقدام نموده و برای تربیت فرزندان نیز همه توان خود را به کار گیرند. 

فرزند صالح نعمتی است که خداوند به زوجین ارزانی می‌دارد، بنابراین باید زوجین قدر این نعمت را دانسته و در حراست و پاسداری از او همه سعی خود را به کار گیرند. قرآن مجید می‌فرماید: (پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده که مایه روشنی چشمان ما باشد). [۱]و نیز می‌فرماید؛ (ای پروردگارمن، مرا فرزندی از شایستگان بخش) [۲]

دین مبین اسلام هدف اصلی تشکیل زندگی و خانواده را (ایجاد آرامش در انسان‌ها و پیدایش محبت و مودت در زوجین دانسته) [۳]و تاثیرات مثبت و سازنده‌ای را در زندگی آنان ایجاد کند.

فرزند آوری می‌تواند زندگی شما را متحول کند و روح زندگی و شادی را در آن بدمد و شادی و نشاط را به زندگی تان ببخشد. 

از نظر اسلام، فرزندان از ارکان مهم خانواده محسوب می‌شوند و در آیات و روایات از فرزند با تعبیری، چون میوه دل، نور دیده، مایه خوشبختی، مایه ثواب و پاداش اخروی و رحمت و غفران الهی یاد شده است. 

خداوند کریم در وصف مؤمنان می‌فرماید؛ (آن‌ها کسانی هستند که در مناجات خویش با پروردگارشان می‌گویند:از همسران ما مایه‌های نور و روشنایی چشم قرار ده) [۴]

آفتی که بعضی‌ها به آن گرفتار هستند، جنسیت بچه است که بعضی‌ها هنوز مانند دوران جاهلیت به سر می‌برند، اگر بعد از گرفتن جواب آزمایش بفهمند که فرزندشان دختر است وهمسرآن‌ها بچه پسر بدنیا نمی‌آورد، از چشم شوهر و خانواده شوهر میفتد در حالی که نباید جنسیت مهم باشد بلکه باید دعا کرد که بچه سالم باشد و عاقبتش ختم به خیر شود. 

[۵]امام باقر علیه السلام فرموده اند؛ (خداوندا به من فرزندی عطا کن و او را پرهیزگار و پاک قرار ده که در آفرینش کم و زیاد نباشد و سرانجامش را نیکو گردان) [۶]امام صادق می‌فرماید؛ (دختران خوبی‌ها و پسران نعمت اند، به خوبی‌ها ثواب می‌دهند و از نعمت‌ها سوال می‌شود) [۷]

بدون هیچ گونه تردیدی، فرزندآوری و پدر یا مادر شدن یکی از پر احساس‌ترین تجربیات انسانی، مطابق با تمایل فطری انسان‌ها برای تداوم نسل و بقاء آنان و نیز مورد توصیه شرع مقدس اسلام است. 

فرزند سالم و صالح می‌تواند موجب افزایش عشق، نشاط و سلامت روانی و تعالی شخصیت والدین شود.

داشتن فرزند و نگاه به او می‌تواند موجب نشاط والدین و سلامت روانی آن‌ها شود.

(پژوهش‌ها نشان داده است که یکی از بزرگترین عوامل شادی آفرین برای والدین، اولین ملاقات آن‌ها با فرزندان سالم خویش پس از تولد بوده است. هم زمان با تولد فرزند، به زن و شوهری که صاحب فرزند شده اند، پدر و مادر خطاب می‌شود و لذا آن‌ها زندگی خود را معنادار‌تر از گذشته می‌یابند و بعد‌ها نیز شنیدن الفاظ «مامان» و «بابا» از کودک برای آن‌ها لذت بخش است.

تولد فرزندان، هم فی نفسه موجب نشاط والدین می‌شود و هم زوجین از دیدن فعالیت‌های شیرین و دل انگیز آن‌ها و نگاه به چهره‌های بشّاش وتبسم آفرین فرزندان احساس شادمانی می‌کنند.

بنابراین، همان گونه که تولد فرزندان می‌تواند موجب نشاط و سلامت روانی والدین شود، نگاه به چهره فرزند نیز می‌تواند نشاطی وصف ناشدنی برای آنان به ارمغان آورد و موجب سلامت روانی شان شود) [۸]لذا وقتی که از امام صادق علیه السلام سؤال می‌کنند که: از بهترین چیز‌ها برای آدمی چیست؟ می‌فرماید: «داشتن فرزند جوان، وقتی سوال می‌شود بدترین و تلخ‌ترین حالت برای انسان چیست؟ می‌فرماید: از دست دادن فرزند» [۹]

در ایام پیری دستگیر والدین می‌شوند و پس از مرگ والدین، سبب رشد و تعالی معنوی آن‌ها می‌شوند. 

از نظر شرع مقدس اسلام، فرزندان، موهبت الهی هستند که به امانت در اختیار والدین قرار گرفته اند و والدین در دنیا و آخرت در برابر اعمال آنان مسئول هستند. امام سجاد در رساله حقوق خود می‌فرمایند؛ (فرزند هرگونه که باشد، چه نیک چه بد، در دنیای گذرا به تو منسوب است و تو در آنچه به او سرپرستی داری مسئول هستی، در ادب نیکو و راهنمایی به سوی پروردگار. پس بر این کار پاداش می‌گیری اگر درست عمل کنی و کیفر می‌بینی اگر نادرست عمل نمایی) 

سعادت و شقاوت فرزند در درجه اول بستگی به تربیت والدینش دارد که او را چگونه تربیت کنند

پیامبر اسلام می‌فرماید؛ (خداوند متعال فرزند را با فطرت سعادتمند به انسان عطا می‌فرماید و این والدین هستند که او را بدبخت و گمراه می‌کنند). 

 امروزه اکثر افراد جامعه به بهانه‌هایی همچون وضعیت اقتصادی و تربیت صحیح فرزندان از زیر بار مسئولیت شانه خالی می‌کنند و زندگی دو نفره را به مشغله هایش ترجیح میدهند. این یکی از فتنه‌های شیطانی برای جلوگیری از فرزندآوری است که: آیا اگر بچه دار شوم، می‌رسم تربیتشان کنم یا نه؟ اصلا با این مخارج سنگین مگر می‌شود بچه دار شد؟! درست است که فرزندآوری هم تربیت می‌خواهد هم حداقل مخارجی برای تامین معاش را، اما آدمی برای رشد و رزقش باید تلاش کند و خیالش راحت باشد که کسی پشتش ایستاده است. مگر شده است کسی به خدا اعتماد کند و جواب نگیرد؟ 

مردی به نام بکر ابن صالح گوید به ابوالحسن (ع) یا موسی بن جعفر (ع) نوشتم که پنج سال است که از بچه دار شدن خودداری کرده ام، زیرا خانواده ام بچه نمی‌خواهد و می‌گوید: بزرگ کردن ایشان به خاطر فقر و تنگدستی مشکل است، شما چه می‌فرمایید؟ حضرت در جواب نامه مرقوم فرمود: بچه بخواه که خداوند به آن‌ها روزی می‌دهد.

همچنین آیه ۱۵۱ انعام می‌فرماید «لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَ إِیَّاهُمْ؛ فرزندانتان را از بیم فقر نکشید، ما شما و آن‌ها را روزی می‌دهیم.»