نشست بررسی تاثیر ابعاد فلسفی هوش مصنوعی بر تعلیم و تربیت برگزار شد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ‏‎‏‏‏‎‏به نقل از روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، دکتر خسرو باقری، استاد و نظریه‌پرداز رشته فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی دانشگاه تهران در این جلسه به مطرح شدن اصطلاح "هوش مصنوعی" برای اولین بار در سال ۱۹۵۶ توسط جان مک کارتی در کنفرانس Dartmouth اشاره کرد و گفت: هوش مصنوعی را به دشواری می‌توان به خوبی تعریف کرد؛ به عبارتی هوش مصنوعی به نحو مبهمی جایگزینی هوش آدمی است که از ایده‌های این طرح است.
باقری گفت: هوش مصنوعی به سیستم‌هایی گفته می‌شود که می‌توانند واکنش‌هایی تقریباً مشابه با رفتار‌های هوشمندانه انسان را از جمله درک شرایط پیچیده، شبیه‌سازی فرایند‌های تفکری و شیوه‌های استدلالی انسانی و پاسخ صحیح و موفق؛ یادگیری و توانایی کسب دانش و استدلال برای حل مسائل را داشته باشند.
وی افزود: اکثریت نوشته‌ها و مقالات مربوط به هوش مصنوعی، این هوش را به عنوان "دانش شناخت و طراحی عامل‌های هوشمند" تعریف کرده‌اند.
باقری درباره ماهیت و چیستی هوش مصنوعی؛ خاطرنشان کرد: این هوش ترکیبی از فلسفه، علم تجربی و مهندسی است؛ به صورتی‌که مسائلی، چون چیستی ذهن و آینده انسان به فلسفه؛ مسائلی مانند روانشناسی و فرآیند‌های شناختی ذهن به علم تجربی و تکنیکی بودن آن به بخش مهندسی مربوط می‌شوند.