پخش زنده
امروز: -
مبارک است میلاد امام موسی کاظم (ع) شخصیتی با منزلتی عظیم که همواره برای مردم زمانه خود پیشوایی بزرگ بود .
به گزارش خبرگزاری صداوسیمای زنجان ؛ مهمترین و معروفترین لقب امام موسی کاظم علیه السلام، «کاظم» است.
کظم به معنی بیرون آمدن نَفَس است.
کَظوم کسی است که نَفَس خود را حبس میکند و این کنایه از سکوت است و کاظم یعنی فرو خورنده خشم و غضب.
از دیگر القاب آن حضرت میتوان به عالم، صالح، باب الحوائج، صابر، امین و زین المجتهدین اشاره کرد.
مهمترین کنیه آن حضرت عبدصالح و ابوالحسن میباشد که در میان اهل حدیث به ابوالحسن اول معروف است.
امام موسی کاظم علیه السلام از همان کودکی در مجلس درس پدر، که مؤسس و رئیس دانشگاه جعفری است، شرکت و جانش را از سرچشمه علوم و معارف اصیل اسلامی سیراب میکرد و در بحثهای علمی شرکت میجست و در عین ناباوری اطرافیان، فردی کهنه کار و قوی، اهل بحث و منطق و قادر به اثبات مباحث دشوار و معضل علمی بود و این موجب محبوبیت آن حضرت نزد امام جعفر صادق علیه السلام و اصحاب گردیده بود.
مسئله امامت این کودک بعد از امام جعفر صادق علیه السلام و جانشینی رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم و هادی و راهنما بودن او محبوبیتی مضاعف نزد پدر به وجود آورده بود.
امام موسی کاظم علیه السلام بیست سال از دوران زندگی پدر را درک کرد که برای او بسیار گران قدر و پر ارج بود.
محضر پدر برای او از آن بابت ارزنده بود که او قدر پدر، امام و استاد خود را میشناخت و چه بهرهها که از اشراقات آن استاد و پدر گرامی برای او حاصل نمیشد. منصور عباسی که زنده بودن امام جعفر صادق علیه السلام را سدی برای خود میدانست به طراحی نقشه قتل آن حضرت پرداخت و به حضرت زهر خورانید. امام پس از خوردن زهر بیمار و بستری شد و در فاصله اندک به دیدار اجداد پاکش شتافت و سکان امامت را به امام موسی کاظم که بیست سال بیشتر نداشت سپرد. امام کاظم علیه السلام نیز همان راه و روش پدر را تعقیب کرد.
مدت امامت، امام موسی کاظم علیه السلام ۳۵ سال بود.
امامت آن امام مصادف با زمام داری غاصبانه چهارتن از بنی عباس بود که عبارتند از منصور، مهدی، هادی و هارون.
امام علیه السلام مدت ده سال از امامت خود را در عصر منصور گذراند.
منصور عباسی از متعصبترین دشمنان خاندان علی علیه السلام و در کینه و حسادت بی مانند بود.
ده سال دوم امامت آن حضرت در عصر مهدی عباسی گذشت که اهانتهایی نیز به امام روا داشت و چهارده سالِ آخر امامت را نیز در عصر هارون سپری کرد که سختترین دوره زندگانی و دوران حبس امام بود.