نتانیاهو و بازی با دم شیر

حمله به کامیون حزب الله و ترورنافرجام وزیر دفاع لبنان فاز‌های جدید فتنه افکنی اسرائیل

 به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما ؛ روز چهارشنبه پس از واژگونی یک کامیون وابسته به حزب الله لبنان، تنش بین اهالی محله الکحاله و افراد مسلح حزب الله بوجود آمد.
یک کامیون متعلق به حزب الله که از منطقه البقاع به سمت بیروت در حرکت بود در منطقه الکحاله واژگون شد.

در حالی که سرنشینان این کامیون برای برقراری تماس و درخواست کمک تلاش می‌کردند چند تن از عناصر مسلح مستقر در این منطقه به سمت آن‌ها آمدند و در ابتدا به سوی آن‌ها سنگ پرتاب کرده و بعد شلیک کردند.

در جریان این تیراندازی یکی از نیرو‌های حزب الله بنام احمد علی قصاص ساکن شهرک "یونین" البقاع که وظیفه محافظت از کامیون را برعهده داشت زخمی شد و بعد از انتقال به بیمارستان به دلیل شدت جراحات وارده به شهادت رسید.

درهمین حین نیرو‌های ارتش لبنان وارد عمل شده و با عناصر مسلح درگیر شدند. نیرو‌های ارتش مانع آن شدند که عناصر مسلح به کامیون نزدیک شده یا آن را با خود ببرند.

بلافاصله بعد از این رخداد منابع خبری از ترور نافرجام وزیر دفاع لبنان خبر دادند که به نظر می‌رسد به تلافی اقدام ارتش در جلوگیری ازغارت بارکامیون حزب الله به دست عناصر مسلح وابسته به نیرو‌های سمیر جعجع صورت گرفته است.

پیش از این نیز فتنه جدیدی در عین الحوه با دامن زدن به درگیری مسلح فلسطینی ساکن این اردوگاه شکل گرفته بود که با وساطت حزب الله پایان یافت.

فتنه افکنی‌های اسرائیل بعد از ناتوانی در رویارویی مستقیم با حزب الله شروع شد

رژیم صهیونیستی در ادامه تحرکات متجاوزانه خود، در روستای مرزی «الغجر» در جنوب لبنان سیم‌خاردار کار گذاشته و بخش شمالی این روستا را عملا اشغال و آن را از حاکمیت لبنان خارج کرده است؛ موضوعی که با واکنش حزب‌الله و خشم لبنانی‌ها همراه بوده است.

روستای الغجر در نقطه مرزی لبنان، سوریه و فلسطین اشغالی و در ضلع شرقی رودخانه «حاصبانی» و دامنه‌های غربی کوه «حرمون» در ارتفاعات جولان اشغالی قرار دارد؛ جایی که از نظر راهبردی اهمیت بالایی برای صهیونیست‌ها دارد و حتی ارتش این رژیم یک یگان ویژه و متخصص برای استقرار در منطقه کوه حرمون که آب و هوایی سردی مشابه کوه‌های آلپ سوئیس دارد ایجاد کرده است.

با توجه به اهمیت استراتژیک این روستا حزب‌الله یک موضع نظامی و امنیتی در نقطه مرزی روستای الغجر با فلسطین اشغالی ایجاد کرد که زمینه‌ساز انجام عملیات بزرگ مقاومت لبنان در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۵ (۳۰ آبان ۱۳۸۴) بود که به عملیات «کمین الغجر» معروف شد.

به تازگی حزب‌الله در واکنش به تعرضات رژیم صهیونیستی به این روستا، یک موضع نظامی متشکل از چندین چادر در داخل مناطق مزارع شبعا ایجاد کرده که رژیم صهیونیستی به آن معترض است، اما جرات انجام اقدام عملی برای برچیدن چادر‌های حزب‌الله را ندارد؛ بنابراین صهیونیست‌ها به آمریکا سازمان ملل متوسل شده و از طرف‌های بین‌المللی خواستار انجام اقدامی برای قانع کردن حزب‌الله جهت عقب‌نشینی از نقاط مرزی شده‌اند.

این درحالی است که مقامات حزب‌الله تاکید کردند هیچ‌کس نمی‌تواند هیچ چیزی را به این حزب تحمیل کند و اگر رژیم اشغالگر هرگونه تحرکی علیه چادر‌های حزب‌الله انجام دهد با پاسخ قاطع مقاومت رو‌به‌رو خواهد شد.

یکی از نمایندگان فراکسیون «حزب‌الله» در پارلمان لبنان گفته بود: «ارتش اسرائیل و نیرو‌های بین‌المللی می‌دانند که چادر‌هایی که حزب‌الله نصب کرده در داخل خاک لبنان قرار دارد. پیام ما کاملاً واضح است... ما سرزمین خود را تا آخرین وجب آن آزاد می‌کنیم و ذره‌ای از خاک خود را رها نمی‌کنیم و طبق اذعان همه نهاد‌های بین‌المللی و دولتی، لبنانی‌ها و سوری‌ها مناطقی در مزارع شبعا و کفر شوبا دارند که هنوز اشغال است و آزاد نشده‌اند... ما سرزمین خود را با تمام توان آزاد خواهیم کرد. "

صهیونیست‌ها آخرین زمایش نظامی خود را "مشت نهائی" نام نهادند؛ رزمایشی که به گفته خودشان بزرگترین رزمایش در تاریخ این رژیم بوده است. در این رزمایش، شیوه مواجهه با چندین جبهه و مقابله با بیش از یک دشمن متحد و قوی تمرین شد که روزانه قادر به شلیک صد‌ها موشک و پهپاد بدون سرنشین است و می‌تواند در ان واحد هزاران هدف قابل دسترس در اراضی اشغالی را نابود کرده و یا از کار بیندازد.

نتانیاهو برای فرافکنی بحران داخلی به بحران سازی در خارج نیاز دارد

درحالی که طرح اصلاحات قضایی هنوز رسما به مرحله اجرا در نیامده، صهیونیست‌ها شاهد یک شکاف سیاسی و اجتماعی بزرگ در جامعه خود هستند و هماهنگی میان نهاد سیاسی و نظامی این رژیم تا حد زیادی از بین رفته است.

جریان افراطی و ارتدوکس «حریدی» که جمعیت آن‌ها حدود یک میلیون نفر در سرزمین‌های اشغالی است، به دلیل حضور در ائتلاف حاکم در کابینه کنونی رژیم صهیونیستی، از چنان قدرتی برخوردار هستند که هراز گاهی تهدید می‌کنند، در صورت برآورده نشدن خواسته هایشان، کابینه را منحل کرده و باعث فروپاشی آن خواهند شد.

احزاب حریدی تا ۱۰ اکتبر (۱۸مهرماه) به نتانیاهو فرصت داده اند و یک خاخام ارشد اسرائیلی از حزب «یهودیت توراتی» نیز از طریق اعضای کنست (پارلمان) رژیم صهیونیستی پیام تهدیدی برای او فرستاده و اعلام کرده که کابینه بدون تصویب قانون یاد شده، هیچ حقی برای ادامه کار خود نخواهد داشت.

به نظر می‌رسد که این شکاف میان سکولار‌ها و مذهبیون نه تنها قابل مدیریت نباشد بلکه به دلیل تضاد ماهوی میان آن‌ها ظرفیت تعمیق و گسترش روزافزون را نیز دارد و به همین دلیل کارشناسان تاکید دارند که این شکاف در درون خود قادر به تولید بحران ساختاری است و قادر به فعال سازی گسل‌های دیگر در مسیر تشدید بحران است.

اگرچه در گذشته نهاد‌هایی در رژیم صهیونیستی وجود داشت که قادر بودند گوشه‌ای از این اختلافات را حل و فصل کنند، اما امروز همان نهاد‌ها هم دیگر نمی‌توانند کاری برای حل اختلافات بکنند چرا که شرایط ملتهب و بحرانی در سرزمین‌های اشغالی حاکم است و اگر این بحران به طور موقتی هم حل شود، این شکاف‌های جدی اجتماعی همچنان پابرجا خواهد ماند.

پیش از این، ارتش رژیم صیونیستی همواره مانند دیگ ذوبی عمل می‌کرد که افراد با خاستگاه‌های فرهنگی-زبانی مختلف را به صهیونیست‌های همگن تبدیل کند، اما در حال حاضر بخش‌هایی از این نهاد از جمله نیرو‌های ذخیره، خودشان تبدیل به کانون‌های تنش و اختلاف شده اند و اساساً ارتش این رژیم دیگر فاقد قدرت لازم است و اکثرا در بخش‌های بحرانی دیگر درگیر هستند.

درسال ۲۰۱۵ روون ریولین رئیس وقت رژیم صهیونیستی سخنرانی کرد که به «سخنرانی ۴ قبیله» شهرت پیدا کرد. ریولین در این سخنرانی گفت که جامعه اسراییل از چهار گروه یا قبیله تشکیل شده است که به شکل مجزا از هم زندگی می‌کنند و تعامل سازنده یا راهکار عملی برای حل اختلافاتشان ندارند و اگر این اختلافات حل نشود در آینده تبدیل به بحران جدی برای اسرائیل خواهد شد. اتفاقات اخیر نشان می‌دهد که نبود همبستگی اجتماعی و تشدید شکاف‌های بین خود صهیونیست‌ها چالش اصلی آن هاست.

آن‌ها نگران هستند که در نهایت این شکاف‌ها باعث درگیری و جنگ داخلی بین خود "اسرائیلی ها" و فروپاشی آن‌ها از درون شود. احمد کاظم زاده