نارسایی و وزن کم هنگام تولد، مهمترین علل مرگ و میر نوزادان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما استان خوزستان، دکتر شایسته شمی پور گفت: میزان مرگ و میر نوزادان و کودکان ۵۹-۱ ماهه از شاخص‌های مهم توسعه بهداشتی محسوب می‌شود و بی تردید اولین قدم در راه کاهش میزان مرگ و میر و ارتقاء سطح این شاخص و شناسایی علل مرگ و میر آن است.

وی افزود: تردیدی نیست که آینده هر کشوری و حتی نوع بشر به سلامت کودکان بستگی دارد برای آنکه کودک، بزرگسالی سالم و توانا شود نیازمند برخورداری از غذای کافی، آب سالم، آموزش و مراقبت‌های بهداشتی و شرایط امن زندگی دارد.  

شمی پور با بیان اینکه ۲۸ روز اول زندگی «دوره نوزادی» آسیب پذیرترین زمان زندگی کودک است، ادامه داد: ۴۸ ساعت بلافاصله پس از تولد یک دوره حیاتی برای زنده ماندن نوزاد است و این زمانی است که مادر و کودک باید پیگیری شده و مراقبت‌های پیشگیری و درمان را دریافت کند.

رئیس مرکز بهداشت غرب اهواز می‌گوید: نارسایی و وزن کم زمان تولد (LBW)، ثابت‌ترین و مهمترین عامل تعیین کننده مرگ و میر نوزادی می‌باشد و از شایعترین علل مرگ و میر نوزادان بوده است.

وی با اشاره به اینکه در گروه سنی یک تا ۵۹ ماهه ناهنجاری‌های مادرزادی و سوانح و حوادث از شایع‌ترین علل مرگ است، اضافه کرد: انجام مراقبت‌های پیش از بارداری، بارداری، حین زایمان و پس از آن تاثیر به سزایی در کاهش مرگ و میر نوزادان دارد.

وی گفت: همچنین آسیب‌های ناشی از حوادث از علل اصلی معلولیت، ناهنجاری‌های دائمی و مرگ در کودکان است و هر ساله تعداد زیادی از کودکان، حوادثی را تجربه می‌کنند، مکان‌هایی در خانه و خارج از آن وجود دارد که باوجود اینکه به چشم نمی‌آید، بالقوه برای کودک آسیب زا است.  

شمی پور افزود: آسیب‌های کودکان قابل پیشگیری هستند، اما در اغلب مناطق دنیا عامه مردم، سیاست گذاران و ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و درمانی به آن‌ها کم توجه هستند، اغلب اوقات پس از بروز آسیب به فکر پیشگیری می‌افتیم، درحالیکه پیشگیری از آسیب و حادثه باید به عنوان روشی مهم در زندگی به ویژه در مورد کودکان پذیرفته شود و همه آحاد جامعه نسبت به پیشگیری از آسیب‌های کودکان مسئول هستند.

وی ادامه داد: همانگونه که محیطی ایمن، مطمئن و پایدار پیش نیاز جامعه سالم است، کودکان شایسته بیشترین سطح سلامتی و زندگی در محیطی ایمن هستند، پیشگیری از آسیب‌های کودکان مسئولیت بزرگی است که نیازمند تعهد و مشارکت کامل مجموعه گسترده‌ای شامل؛ دولت، سازمان‌های ملی و بین المللی، خانواده‌ها و حتی کودکان است. آسیب‌های کودکان باید از اولویت‌های اساسی سلامت همگانی باشند.

این مقام مسئول ادامه داد: در میان کودکان یک تا ۴۱ سال، غرق شدگی علت اصلی مرگ ناشی از آسیب است و بعد از آن تصادفات جاده‌ای و سوختگی قرار دارد و این ۳ علت حدود دو سوم مرگ‌های این گروه سنی را تشکیل می‌دهند.  

شمی پور اضافه کرد: در بررسی‌های انجام شده به این نتیجه رسیده اند که هزینه استراتژی‌های سلامت همگانی برای پیشگیری از آسیب‌های کودکان همواره کمتر از هزینه‌های ناشی از عواقب آسیب است.  

وی می‌گوید: انطباق محیط زندگی کودک با ویژگی‌های خاص کودکان و اعمال استاندارد‌های ایمنی در طراحی محصولات و محیط زندگی از راه کار‌های موفق حفاظت کودکان در برابر آسیب‌ها به حساب می‌آیند. اغلب اقدامات موفق مبتنی بر چندین سیاست و راه کار هم زمان مثل، قانون گذاری، اصلاح و بهبود شرایط محیطی و آموزش بوده است و با تأمین محیط‌های فیزیکی و اجتماعی سالم در کاهش آسیب‌های مهلک نقش مهمی داشته باشد.  

شمی پور گفت:  قانون گذاری میزان اقدامات پیشگیرانه را افزایش می‌دهد و می‌تواند آسیب‌های دوران کودکی را در چندین حوزه کاهش دهد و تطابق مداخلات با برنامه‌های محلی اثربخشی آن‌ها را افزایش می‌دهد، توسعه اطلاعات مبتنی بر شواهد، ایجاد کمیت پایش و ارزشیابی، برنامه ریزی و قانون گذاری برای ایمن سازی محیط ها، آموزش اصول ایمنی به کارکنان و دست اندرکاران مراکز و آژانس‌های مختلف امدادی و اجتماعی و اعمال مدیریت شورایی را از عوامل موثر در کاهش بروز سوانح و حوادث عنوان کرد.