نقطه ترس و نقطه نگرانی واشنگتن هم افزایی میان اعضای بریکس است

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، آقای غفاری، کارشناس مسائل بین الملل در پاسخ به سوال مجری برنامه در خصوص مزایایی عضویت ایران در بریکس گفت: مهمترین نکته‌ای که در اینجا قابل تاکید است تمایل خاص بسیاری از کشور‌های دنیا مبنی بر عضویت در بریکس می‌باشد که در قالب بریکس پلاس و در قالب کشور‌های متقاضی عضویت در بریکس انجام می‌گیرد. این مسئله نشان می‌دهد که اهمیت و جایگاه بالقوه و بالفعل بریکس در نظام بین الملل درک شده است. جمهوری اسلامی ایران در این خصوص جایگاه ویژه‌ای دارد از این جهت که خیلی قبل‌تر از خیلی از کشور‌هایی که الان در نشست بریکس پلاس حضور دارند و خواستار عضویت در بریکس هستند اهمیت این مجموعه را درک کرده و در مناسبات دوجانبه خود با ۵ کشور آفریقای جنوبی، برزیل، هند، روسیه و چین اعلام کرده بود که هم افزایی شما تا چه حدی می‌تواند منظومه‌ای را ایجاد کند که بتواند مناسبات متعارف بازدارنده و سلبی در حوزه تجارت بین الملل را به نفع جهان امروز تغییر دهد. الان ما شاهد این هستیم که دولت سیزدهم با نگاه مثبت و مؤثری که نسبت به هم ماهیت و هم کارکرد بریکس دارد در این نشست حضور پیدا کرده و قطعاً این یک نقطه عطف است، یک نقطه آشکارساز است. حضور رئیس جمهور در نشست بریکس پلاس و سخنرانی ایشان، به این دلیل که نقشه راه جمهوری اسلامی ایران را در حوزه تجارت بین الملل و همچنین عزم کشورمان برای نقش آفرینی در خصوص ایجاد ساختار‌های جدیدی که جایگزین ساختار‌های ناکارآمد جهانی فعلی بشوند را اعیان و نمایان می‌کند و به دلیل هم نیست نگرانی آمریکا و متحدانش نسبت به پر و بال گرفتن بریکس و بست و گسترش تعمیق این مجموعه.

وی ادامه داد: قطعاً ما در بحث پوست اندازی یا در بحث تغییر با سه مولفه اساسی مواجه هستیم سیاست، اقتصاد و امنیت که در قرن بیست و یکم در مناسبات امروز این سه را نمی‌توان مجازی از یکدیگر دانست یعنی در حقیقت ما با مثلثی مواجه هستیم که آن را به عنوان یک عینیت و به عنوان یک حقیقت همیشه باید مدنظر قرار بدهیم. حالا جمهوری اسلامی ایران اقدامی که در اینجا دارد انجام می‌دهد و همچنین نگاهی که به حوزه بریکس دارد این است که با شکل گیری مناسبات اقتصادی و همچنین پذیرش قواعد امنیتی قطعاً در اینجا قدرت سیاسی همه اعضا هم افزایش پیدا می‌کند، منطقی که در بریکس حاکم خواهد بود در آینده‌ای نزدیک، هم افزایی بین اعضاست. نقطه ترس و نقطه نگرانی واشنگتن هم همین است. در تحلیل‌هایی که طی چند هفته اخیر در آمریکا و رسانه‌های حتی اروپایی بعضاً دیده می‌شود این است که بریکس دارد پر و بال پیدا می‌کند و این منظومه سازی،‌ای ساختارسازی، این ساختار جدید مبتنی فقط بر مسئله اقتصاد نیست و ادغام این اعضا در همدیگر قطعاً قدرت متعارف به قول غرب را در نظام بین الملل به چالش خواهد کشید.
آقای غفاری گفت: نکته اینجاست که هر ساختاری ویژگی‌ها و خصائص خاص خودش را دارد و این قاعده در خصوص هم بریکس، هم گروه ۷ یا جی ۷ که البته جی ۸ بوده و با خروج روسیه از آن مجموعه تبدیل به گروه ۷ شده است در قبال این‌ها هم صادق است. یک مسئله که وجود دارد این است که اهداف بریکس فراتر از تبدیل شدن به یک ساختار مانند گروه ۷ خواهد بود، فراموش نکنیم که کشور‌هایی مثل ایتالیا، آلمان و فرانسه و کشور ژاپن و کانادا که ۵ عضو گروه ۷ محسوب می‌شوند همه این کشور‌ها خودشان الان تصمیم گرفتند که در قبال برخی از اعضای فعال بریکس مثل چین، مثل آفریقای جنوبی و برزیل اقداماتی را انجام بدهند و سطوحی از روابط را تعریف کنند که منتهی بشود به هم افزایی اقتصادی بیشتر آنها، یعنی الان ما با یک ساختاری مثل مثلاً پیمان سنتو و ناتو مواجه نیستیم در دوران جنگ جهانی که بگوییم این‌ها رقیب همدیگر هستند، نه، خیلی از اعضای گروه ۷ ملزم می‌دانند خودشان را به این درک رسیدند که ما چاره‌ای جز همکاری با اعضای اصلی بریکس نخواهیم داشت بنابر این پیش بینی ما این است که اولاً فراتر از این است که بریکس بخواهد خودش را محدود به یک ساختار موازی یا یک ساختار جایگزین در حد خود گروه ۷ کند و مسئله مهمتر این است که خیلی از اعضای بریکس حتی قدرت ایجاد تغییر رفتار اعضای گروه ۷ را هم خواهند داشت و در اینجا ما شاهد خواهیم بود که آمریکا و انگلیس به عنوان دو کشوری که بالاخره مخالف موجودیت و ماهیت بریکس هستند مواضع شان تنهاتر خواهد شد.