کشف روش درمانی جدید برای معکوس کردن روند چاقی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از وبگاه ساینس الرت، این تیم تحقیقاتی از دانشگاه ماساچوست می‌گوید این یافته جدید نشان می‌دهد که کپسوله کردن دارو‌ها در نانوژل‌ها می‌تواند روشی کارآمد برای درمان بیماری‌های مشابه مانند بیماری کبد چرب، دیابت نوع ۲ و کلسترول بالا در آینده باشد.

این نانوژل یک داروی مصنوعی هورمون تیروئید به نام تیرومیمتیک را به کبد می‌رساند. هورمون‌های تیروئید به متعادل نگه داشتن متابولیسم کبد کمک می‌کنند، اما مصرف دارو‌های تیرومیمتیک به‌طور نظام‌مند اثربخشی آن‌ها را کاهش می‌دهد و با عوارض جانبی همراه است.

تای تایوماناوان، از محققان این گروه توضیح می‌دهد: «ما متوجه شدیم که باید این دارو را به صورت انتخابی به کبد برسانیم، زیرا اگر به مکان‌های دیگر برود، می‌تواند عوارضی ایجاد کند.

تایوماناوان و همکارانش از موش استفاده کردند تا نشان دهند که می‌توانند حامل نانوژل خود را که به دقت بالایی توسعه یافته، به طور خاص به سلول‌های کبدی هدایت کنند.

تایوماناوان می‌گوید: «ما با استفاده از کشف منحصربه‌فرد خود، یعنی نانوژل‌هایی که می‌توانیم به طور انتخابی به اهداف مختلف هدایت کنیم، به یک رویکرد بسیار ساده رسیدیم. آن‌ها به طور سفارشی برای تحویل سلول‌های کبدی در کبد طراحی شده بودند.

در این تحقیق، یک دارو به نام اکسی‌تیروم (Axitirome) در نانوژل‌های آنیونی (ANGs) بسته بندی شد و روزانه به مدت پنج هفته از طریق تزریق شکمی به موش‌های چاق و کنترل تزریق شد. موش‌های چاق به مدت ۲۴ هفته قبل از درمان با رژیم غذایی سرشار از چربی، قند و کلسترول تغذیه شدند.

تایوماناوان می‌گوید: «موش‌های تحت درمان به‌طور کامل وزن اضافه‌شده خود را از دست دادند و ما هیچ عارضه جانبی نامطلوبی را مشاهده نکردیم».

در این تحقیق، اگرچه موش‌ها رژیم غذایی خود را در طول درمان حفظ کردند، اما نه تنها وزن آن‌ها به حالت عادی بازگشت، بلکه سطح کلسترول آن‌ها کاهش یافت و سطوح مضر التهاب کبد فروکش کرد.

تایوماناوان می‌گوید: «ما مسیر انتقال معکوس کلسترول را فعال می‌کنیم که کلسترول را کاهش می‌دهد.. ما معتقدیم که فعال شدن اکسیداسیون چربی و افزایش سرعت متابولیسم باعث کاهش وزن می‌شود، اما برای اثبات این موضوع باید کار بیشتری انجام شود.»

پس از ورود نانوژل‌های آنیونی (ANG) به سلول‌های کبدی، محیط سلول‌های کبد، پیوند‌های موجود در نانوژل را تجزیه می‌کند، سپس آکسی‌تروم آزاد می‌شود. سپس این دارو به پروتئینی متصل می‌شود که به تنظیم بیان ژن‌ها کمک می‌کند. موش‌هایی که آکسی‌تیروم دریافت کردند همچنان اشتهای خود را برای مصرف انواع غذا‌ها داشتند.