تولید ۷۰ درصدی پیچ و مهره در کشور

آقای نورالدین مهری رئیس اتحادیه فروشندگان پیچ و مهره تهران در گفتگو با خبرنگار تحریریه صنعت خبرگزاری صداوسیما؛ گفت: پیچ و مهره به عنوان کالای مصرفی واسطه‌ای به صورت مستقیم در اختیار مردم قرار نمی‌گیرد و همین موضوع باعث شده این صنعت با وجود وسعت و بزرگی، در میان صنایع دیگر مغفول بماند. 

 

 

وی به عرضه ۷ هزار نوع پیچ و مهره اشاره کرد و افزود: از ریزترین پیچ‌ها به اندازه یک و چهار دهم میلی متر و پیچ‌های ۲۰۰ میلی متر در ۳ متر ارتفاع تا میکروپیچ قابل استفاده در کامپیوتر و همچنین پیچ‌های مورد استفاده در صنایع خودروسازی، پتروشیمی، نفت و گاز با گرید‌های (درجه) مختلف و با اندازه‌های و پوشش‌های مختلف در کشور تولید و استفاده می‌شود.

 

رئیس اتحادیه فروشندگان پیچ و مهره تهران در خصوص وضعیت بازار این محصول گفت: رونق صنعت پیچ و مهره منوط به فعالیت صنایع دیگر همچون ساختمان سازی، لوازم خانگی و دیگر صنایع است که هم اکنون این مصرف به صورت قطره چکانی و کم است. 

 

مهری به مصرف سالانه ۱۲۰ هزار تن انواع پیچ و مهره در کشور اشاره کرد و افزود: از این میزان ۵۰ هزار تن پیچ و مهره فولادی است که برای تولید این تعداد بایستی فولاد در اختیار تولیدکنندگان قرار گیرد تا پس از تولید در بازار، عرضه و به دست مشتریان برسد. 

 

وی در پاسخ به پرسش خبرنگار صداوسیما در خصوص علت عرضه کم فولاد به کارخانه‌های تولید پیچ و مهره گفت: انجمن تولیدکنندگان پیچ و مهره به عنوان متولی باید پاسخگو باشد، اما باید بگویم که چندین بار درخواست کردیم با اتحادیه فروشندگان پیچ و مهره جلساتی را داشته باشند، متاسفانه حضور پیدا نکردند و دلیل عمده آن این است که بخشی از تولیدکنندگان ما متاسفانه در چند سال اخیر ریزش کرده اند و تعداد کارخانه تولیدی درجه یک تولید پیچ و مهره از ۱۱۵ کارخانه هم اکنون به ۴۲ کارخانه، کاهش یافته است. با این حال کارخانه‌های موجود، بخشی از تولیداتشان را به بازار عرضه می‌کنند و بخش زیادی از محصولاتشان را به کارخانه‌های تولیدی خودرو و صنایع نفت و گاز ارائه می‌کنند. انتظار ما این است که پیچ ومهره به بازار عرضه شود و صنایع نیازشان را از بازار تامین کنند. 

 

 

رئیس اتحادیه فروشندگان پیچ و مهره تهران به وجود ۹۰۰ واحد صنفی در تهران اشاره کرد و گفت: همه این واحد‌های دارای جواز که زیر مجموعه اتاق اصناف، اتاق ایران و صنعت، معدن و تجارت درصدد توزیع کالا هستند و این توزیع کنندگان حق مطالبه از تولیدکنندگان را دارند و تولیدکننده باید کالا را در اختیار توزیع کننده قرار دهد که متاسفانه این موضوع ساری و جاری نیست که خواستار نظارت از طرف دولت هستیم. 

 

مهری با بیان اینکه در گذشته از مصرف سالانه ۱۲۰ هزار تن پیچ و مهره در کشور ۵۰ درصد تولید داخل و ۵۰ درصد واردات بود، اضافه کرد: هم اکنون تولید کنندگان داخلی ۷۰ درصد پیچ مصرف کشور را تولید می‌کنند و ۳۰ درصد وارداتی است که تولیدش مقرون به صرفه نیست، به عنوان نمونه اگر از پیچ فریم عینک یک تا ۱۰ میلیون عدد هم تولید کنیم سال‌ها باید از آن استفاده کنیم پس بنابراین نیازی نیست قالب و ابزار تولید این نوع پیچ را تهیه کنیم و بهتر است که وارد شود همچنین بخشی از پیچ‌های شیروانی سَرمَته‌ای از تایوان وارد می‌شود، زیرا در وهله نخست تولید آن مقرون به صرفه نیست و ثانیا هنوز به فناوری ۱۰۰ درصدی در تولید این نوع پیچ نرسیده ایم. 

 

 

وی با بیان اینکه هم اکنون در امکانات، ماشین ابزار و قالب صنعت پیچ و مهره پیشرفت‌هایی داشته ایم، گفت:، اما هنوز به درجه پیشرفت چین و ژاپن در این صنعت که بیشترین تولید را دارند و حتی محصولاتشان را به آمریکا هم صادر می‌کنند نرسیده ایم، زمانی که ۱۱۵ کارخانه داشتیم گاهی به آلمان و فرانسه هم پیچ و مهره صادر می‌کردیم، ولی هم اکنون یا صادرات نداریم و یا خیلی جزئی و کم است. 

 

وی ادامه داد: اگرچه دولت واردات پیچ‌هایی را که مشابه آن در کشور تولید می‌شود محدود و سخت کرده است، اما این محصول از راه‌های غیرقانونی وارد می‌شود. 

 

رئیس اتحادیه فروشندگان پیچ و مهره تهران در پاسخ به پرسش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما در خصوص علت واردات ۳۰ درصدی پیچ و مهره به کشور، گفت: بخشی از این واردات مربوط به ناتوانی در تولید نوع محصولاتی همچون پیچ‌های قابل استفاده در صنایع پزشکی و بخش دیگر مربوط به کمبود مواد اولیه است. 

 

 

به گفته رئیس اتحادیه فروشندگان پیچ و مهره تهران از ۳۰ درصد پیچ و مهره‌های وارداتی ۲۰ درصد را هم می‌توانیم تولید کنیم که این امر مستلزم بررسی و ریشه یابی ضعف‌های موجود در این صنعت است.

 

وی اضافه کرد: اگر نیاز ۵۰ هزار تنی فولاد به بخش تولید پیچ و مهره تزریق شود دیگر نیازی به واردات نخواهیم داشت، زیرا پیچ و مهره‌های فولادی را می‌توان در داخل کشور تولید کرد. 

 

مهری در پاسخ به پرسش دیگری در خصوص تامین مواد اولیه صنعت پیچ و مهره گفت: در بخش آهن آلات مشکلی نداریم یعنی پیچ‌هایی که به صورت آهنی تولید می‌شود به وفور در کشور وجود دارد، در بخش پیچ‌های فولادی و محصولات خاص همچون مهره‌های خاص نوردی در کشور تولید می‌شود، اما یا پاسخگوی نیاز نیست یا مهره‌های جوشی مواد اولیه خاصی، نیاز دارد که این مواد اولیه در کشور وجود ندارد. 

 

وی در خصوص وضعیت ماشین آلات در صنعت پیچ و مهره گفت: قالب ابزار این صنعت بیشتر وارداتی است می‌شود، اما در همین زمینه هم با مشکلاتی روبرو هستیم به عنوان نمونه اگر قالب ابزاری بشکند یا آسیب ببینید حدود ۸ ماه طول می‌کشد تا آن قالب ابزار به دست تولید کننده برسد. البته در کشور تولید قالب ابزار داریم که برای تولید پیچ‌های معمولی و نه حرفه‌ای کاربرد دارد.

 

 

وی به استاندارد اجباری پیچ و مهره اشاره کرد و افزود: پیچ‌های فولادی حتما نیاز به استاندارد دارد و کارخانه‌های تولیدی ابتدا نمونه کار را تهیه می‌کنند و پس از اینکه کیفیت محصول در مراکز دانشگاهی همچون رازی، ارزیابی و تاییدیه‌ی کشش و تنش تسلیم پیچ و مهره، دریافت شد، محصول برای استفاده در صنایع خریداری می‌شود، همچنین کالا‌های وارداتی نیز نمونه برداری و آزمایش و در صورت تایید نشدن، مرجوع می‌شود.

 

 

 رئیس اتحادیه فروشندگان پیچ و مهره تهران با انتقاد از روند صدور مجوز‌های کسب و کار افزود: جواز‌ها به صورت اینترنتی و با موعد ۳ روزه صادر می‌شود و فقط به ما می‌گویند نظارت کنید که مدارک ارائه شده صحیح است یا خیر، در حالی که اصلا به صحت مدارک ثبت شده دقت نمی‌شود که به عنوان نمونه آیا مبایعه نامه ثبت شده صحیح است یا خیر؟ در حالی که ممکن است شخصی مبایعه نامه دستی تنظیم و در سامانه بارگذاری کند، اما زمانی که مجوز به دست اتحادیه صادر می‌شد همه موارد بررسی و بازرس به درب مغازه مراجعه و ابعاد و جنبه‌های مغازه را هم بررسی می‌کرد. 

 

 

وی در پاسخ به پرسش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما مبنی بر اینکه ثبت مجوز از طریق سامانه رضایت مردم را در پی داشته حالا چرا اصناف ناراضی هستند؟ گفت: اتحادیه پیچ و مهره هیچ گونه عکس العملی به این موضوع نداشت بحث من این است اگر قرار است مجوز‌ها از طریق سامانه اعطا شود اتحادیه‌ها با این همه هزینه و کارمند جمع شود، پس اتحادیه چه کاره است. 

 

وی در خصوص اینکه آیا مجوزدهی برای اتحادیه سود دارد، افزود: اتحادیه‌ها یک درصد به عنوان مبلغ اولیه و حق عضویت دریافت می‌کنند، بخش زیادی برای اتاق اصناف ایران است و ۲۰ درصد برای اتاق اصناف تهران و بخش کمی هم برای اتحادیه است که هنوز پابرجاست، اما نظارت ما کمتر شده است.