خیز دوباره امریکا برای تجزیه سوریه و لزوم همکاری دمشق- آنکارا

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ امریکا در گام جدید عنوان «سفارت آمریکا در دمشق» را به «سفارت آمریکا در سوریه» تغییر داده و کلمه دمشق را به عنوان نماد حاکمیت دولت مرکزی از آن حذف کرده است.

تلاش‌های خزنده امریکا از انتقال سفارت به شرق سوریه تا تحریک معترضان در سویدا

وزارت امور خارجه آمریکا همچنین بر آمادگی این کشور برای انتقال سفارت خود از دمشق به حسکه – جایی که پایگاه‌های نظامی آن واقع شده‌اند – برای کنترل کامل این منطقه و ایجاد پایگاه‌هایی برای گروه مسلح قسد تأکید کرد.

منابع رسمی وابسته به کُرد‌های سوریه در شمال و شرق این کشور فاش کردند که قرار است یک هیئت آمریکایی متخصص در مسائل فنی وارد سوریه شود تا کار انتقال سفارت به استان حسکه در شمال شرق سوریه را انجام دهد.

فعالیت سفارت آمریکا در دمشق در سال ۲۰۱۱ و پس از خروج تیم دیپلماتیک آمریکا از آن و متعاقبا تصمیم دمشق برای اخراج «رابرت فورد»، سفیر وقت آمریکا در سال ۲۰۱۲ به حالت تعلیق درآمد و فعالیت رسمی خود را از طریق رسانه‌های اجتماعی تا سال ۲۰۱۵ ادامه داد.

پس از استقرار نیرو‌های آمریکایی در برخی مناطق در شمال شرقی سوریه و در مثلث مرزی با اردن و عراق، فعالیت دیپلماتیک آمریکا برای هماهنگی برخی از عملیات‌ها در این کشور ازسرگرفته شد تا اینکه گام آخر با تغییر نام سفارت و اعلام ازسرگیری نقش هیئت دیپلماتیک آمریکا در حسکه برداشته شد.

آمریکا همزمان سطح حمایت از اداره خودگردان کُرد‌ها در شمال شرق سوریه را بیشتر کرده و در عین حال عملیات آموزش نیرو‌ها در پایگاه «التنف» واقع در مثلث مرزی میان سوریه – عراق و اردن را تشدید کرده است.

این امرموجب شد تا وادیم کولت، معاون رئیس مرکز آشتی روسیه در سوریه (حمیمیم) نسبت به خطرات آموزش این عناصر توسط آمریکایی‌ها هشدار دهد.

این مقام روس هشدار داد: شبه نظامیان تندرو در منطقه التنف برای بی‌ثبات کردن اوضاع در مناطق جنوبی سوریه و انجام اقدامات خرابکارانه درحال آموزش هستند.

به موازات کمپین تشدید تحرکات میدانی، تصویب قانونی در شورای شیوخ مناطق تحت کنترل آمریکایی‌ها در دستور کار قرار گرفته است که هدف از آن جلوگیری از عادی سازی روابط با دمشق و و ایجاد محدودیت‌هایی برای کشور‌هایی است که به تازگی با سوریه ارتباط برقرار کرده‌اند.

قانون مصوب در شورای شیوخ شامل مقررات مختلف ازجمله: تشدید اقدامات مربوط به قانون تحریم‌های «سزار» (قیصر) آمریکا علیه دمشق و جلوگیری از تلاش‌های دولت سوریه برای بازسازی مناطق ویران شده در نتیجه جنگ و بازگشت آوارگان سوری به کشورشان است.

این پروژه آمریکایی‌ها همچنین همچنین شامل محرومیت مناطق تحت کنترل دولت سوریه از کمک‌های بین‌المللی به منظور افزایش فشار اقتصادی بر دمشق است.

تلاش‌های تجزیه طلبانه امریکا در استان سویدا نیز مشاهده می‌شود؛ جایی که طی هفته‌های اخیر شاهد تظاهرات بود و ساکنان دروزی مذهب این استان به اقداماتی از تخریب مؤسسات دولتی و آتش زدن پرچم ملی سوریه تا سر دادن شعار‌های طائفه‌ای و مذهبی دست زدند.

سویدا به اسرائیل نزدیک و با اردن هم مرز است و فاصله اندکی با التنف دارد که دراشغال آمریکاست و واشنگتن در آن‌جا یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های نظامی خود در سوریه را دایر کرده است.

به باور کارشناسان، آمریکا به دنبال تجزیه سوریه از طریق خودمختاری دروزی‌ها دراستان سویدا است.

واشنگتن برای تجزیه سوریه به دنبال نوعی فدرالیسم در قالب «حکومت‌های محلی خودگردان» است که بر پایه مسائل قومی، طائفه‌ای و مذهبی تقسیم می‌شوند. هدف از این پروژه، تجزیه نهایی سوریه است.

تمایلات تجزیه طلبانه امریکا در سوریه مسبوق به سابقه بوده و تابع خواسته و منافع اسرائیل است

تجریه کشور‌های غرب اسیا (خاورمیانه) به کشور‌های کوچک درجهت تغییر نقشه منطقه یکی از اولویت‌های اصلی رژیم صهیونیستی است.

همه طرح‌هایی که طی سال‌ها و دهه‌های گذشته تحت عناوین مختلف: همچون خاورمیانه جدید، خاورمیانه بزرگ، معامله قرن و یا معامله بزرگ مطرح شده به طور مستقیم و غیرمستقیم چنین هدفی را دنبال کرده اند که راهبرد مشترک همه آن‌ها محورقرار دادن رژیم صهیونیستی در منطقه بوده است.

همه این طرح‌ها خود مبتنی بر یک طرح صهیونیستی موسوم به طرح «کیفونیم» است که یک طرح قومیتی است و هدف از آن تجزیه کشور‌های منطقه بر اساس مذهب، نژاد و منطقه است.

کیفونیم مجله‌ای است که سخنگوی صهیونیسم جهانی به شمار می‌رود و این طرح را در سال ۱۹۸۲ مطرح کرد. این طرح در ادامه گفتمان «برنارد لوئیس»، شرق‌شناس صهیونیست و گفتمان عمومی صهیونیسم قرار دارد.

بر این اساس می‌توان گفت حتی پیش از اینکه سوریه، بعد از پروژه موسوم به بهار عربی در معرض تروریسم تکفیری قرار گیرد ایده تجزیه این کشور وجود داشته است و در واقع این پروژه‌ها خود ابزاری در جهت عملی کردن این ایده بوده است.

اجرای این پروژه‌ها پای امریکا را در پوشش مبارزه با داعش به سوریه بازکرد، اما امریکا از همان ابتدا به طرق مختلف از جمله حمایت از کرد‌ها به تقویت تمایلات تجزیه طلبانه اقدام کرد.

جان کری وزیر امورخارجه وقت امریکا در سال ۲۰۱۵ پس از ناکامی در ساقط کردن دولت مرکزی دمشق از لزوم اجرای ب سخن گفت.

کمیته‌ای که کنگره آمریکا در سال ۲۰۱۹ جهت ترسیم راهبرد‌های کلی آمریکا در سوریه تشکیل داد در گزارش نهایی خود به این نتیجه رسید که نقش سیاسی و نظامی آمریکا در سوریه باید پررنگ‌تر شود. این کمیته مبارزه با بازگشت داعش، افزایش نفوذ روسیه و ایران، تلاش اردوغان جهت نابودی قسد و عدم سیطره و نارضایتی احتمالی در نتیجه برخورد بد قسد با اکثریت عرب مناطق تحت کنترل این گروه را به عنوان دلایل این موضوع عنوان نمود.

«شورای ناتو» درگزارش خود تحت عنوان «نواقص سیاست آمریکا در قبال عشایر سوریه» که در سال ۲۰۲۱ تهیه شد اعلام کرد که باید به عشایرشرق سوریه (در حسکه، رقه و دیرالزور) قدرت حضور و اختیارات بیشتری در شورا‌های منطقه‌ای داده شود و آمریکا حضور و تعهد خود جهت ماندن در سوریه را تضمین کند تا خیال بزرگان عشایر راحت شود که در صورت عقب‌نشینی آمریکا از سوریه به دلیل همکاری با اشغالگران آمریکایی از سوی دولت سوریه و هم‌پیمانان آنان مجازات نخواهند شد.

اگر در گذشته انگیزه امریکا برای تجزیه سوریه در حد یک احتمال بوده، اما اکنون با اعلام انتقال سفارت امریکا از دمشق به مناطق کردنشین این کشور در شرق سوریه هیچ تردیدی در این زمینه باقی نمانده است که افشای این موضوع بیش از پیش لزوم حل اختلافات سوریه و ترکیه در جهت مقابله با تهدید‌های ناشی از طرح جدید امریکا را ضرورت بخشیده است. احمد کاظم زاده