چهارشنبه سیاه دزفول، برگی خونین در پرونده جنایت‌های رژیم پهلوی

 

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما استان خوزستان، روز سه شنبه ۲۶ دی ماه بود که محمدرضا پهلوی از ایران فرار کرد و مردم با پخش خبر این فرار ننگین از رادیو و تلویزیون، شادمانی‌ها کردند و به همدیگر شادباش گفتند و با شیرینی از رهگذران پذیرایی کردند.

 

روز ۲۷ دی ماه سال ۱۳۵۷، یک روز پس از فرار شاه از ایران، ادارۀ ساواک دزفول تعطیل و تخلیه شد و ساواکی‌ها شهر را ترک کردند و گروهی از جوانان با اجتماع در میدان مرکزی شهر، مجسمۀ رضا شاه را پائین آوردند.

 

ظهر همان روز خبر رسید که نظامیان در اهواز با تانک و نفربر شهر را به خون و آتش کشیده اند و احتمالاً بعد از ظهر به دزفول حمله خواهند کرد.

 

گفته می‌شود طرح نقشۀ حمله به دزفول توسط تیمسار غفاریان، فرمانده تیپ ۲ زرهی دزفول با هماهنگی سپهبد جعفریان، استاندار خوزستان و ارتشبد قره باغی، رئیس ستاد ارتش تنظیم شده بود و در این روز از ساعت ۴ و ۳۰ دقیقه عصر تانک‌ها و خودرو‌های تیپ ۲ زرهی از درب شمالی پادگان حرکت کرده و ساعت ۵ بعد از ظهر به سان حملۀ یک ارتش اشغالگر بیگانه به شهر یورش آوردند و به طرزی وحشیانه با تانک و نفربر از روی خودرو‌های پارک شده درکنار خیابان‌ها گذشتند، بعضی از مغازه‌ها را به آتش کشیده و رهگذران را به گلوله بستند و حتی به دفاتر نمایندگی روزنامه‌های اطلاعات و کیهان هم رحم نکرده و آن‌ها را به آتش کشیدند، سرویس حامل پرستاران بیمارستان افشار را نیز به گلوله بستند و لاستیک‌های آن را پنچر کردند.

 

هجوم وحشیانۀ مأموران رژیم که با شلیک هزاران گلوله به در و دیوار خانه‌های مردم و تیر اندازی‌ها و بوق زدن مکرّر و سر دادن شعار‌های جاوید شاه همراه بود تا نیمه شب چهارشنبه ادامه داشت. درمورد تلفات این حملۀ ناجوانمردانۀ مزدوران رژیم به دزفول، آمار‌های مختلفی گفته شده که درست و صائب‌ترین آن‌ها شهادت ۶ نفر و مجروح شدن ۲۰ نفر است.

 

عبدالرحمن توفیق زاده ۴۱ ساله، ناصر بداخانیان ۲۴ ساله، عبدالرحیم سعادت نیا ۱۶ ساله، عبدالعزیز قلی حسن کوچک ۱۷ ساله، شهید رحیم (محمدعلی) کوکبی فر ۱۸ ساله و شهید محمد فلاطون نژاد ۸۲ ساله شهدای چهارشنبه سیاه دزفول در ۲۷ دی ماه ۱۳۵۷ هستند، روحشان شاد و یادشان گرامی باد.