آوردن آب از سرشاخه‌های دوهزار و سه هزار وعده‌ی سر خرمن

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز قزوین، مظفری کارشناس حوزه آب در برنامه گفتگوی ویژه خبری شبکه قزوین با اشاره به انتقال آب از سرشاخه های دوهزار و سه هزار گفت: با این شرایط مالی دولت ، آوردن آب از سرشاخه های دوهزار و سه هزار وعده ی سر خرمن است و از طرفی دیگر طبق افق مطالعه این طرح، 85 میلیون متر مکعب از این آب برای شرب و مابقی برای تامین آب کرج و تهران استفاده خواهد شد یعنی باز هم گردی به دامن آبخوان دشت قزوین نمی نشیند.   

مظفری گفت: در استانی مانند تهران که سالانه 700هزار نفر به جمعیت آن اضافه می شود هر چقدر آب های اطراف را که فقط سرشاخه های دوهزار و سه هزار باقی مانده به آن سرازیر کنیم باز هم کفاف نخواهد داد.

وی در ادامه تاکید کرد: آیا موافقت استان مازندارن برای این موضوع گرفته شده است؟ اجرای این طرح با چالش های مالی و ...که وجود دارد عملیاتی و امکان پذیر نیست و شاید یک پروژه ی 50 ساله شود که در آن زمان چیزی از آبخوان قزوین باقی نمی ماند.

این کارشناس افزود: مشکل ما قانون توزیع عادلانه آب است آن زمان که این قانون تصویب شد آب خوان ما ناترازی نداشت و در بخش کشاورزی مازاد داشتیم و منابع آبی در وضعیت مناسبی بود و استان دیگر در وضعیت بحرانی تامین آب شرب قرار داشت و توجیه داشت، اما امروز که ما در دشت قزوین فرو نشست زمین و کمبود آب شرب و کشاورزی داریم و در تهران آب های خاکستری فراوانی وجود دارد که می تواند جایگزین منابع آب زیرزمینی شود چرا باید قزوین را به نابودی بکشانیم.

نوری حقوقدان و استاد دانشگاه هم در این برنامه با اشاره به تبعات انتقال آب از سرشاخه های دوهزار و سه هزار گفت: این موضوع از منظر حقوقی شدنی نیست و در حقوق داخلی و بین المللی با موانعی روبرو هستیم در حقوق داخلی انتقال آب درون حوزه ای مگر در موارد استثنایی در بحث آب شرب ممنوع است و در حقوق بین المللی هم چون در حوزه آب ریز دریای خزر است و ماهم جزء کنوانسیون حفظ محیط زیست و در رژیم حقوقی دریای خزر هستیم.

نوری تاکید کرد: انتقال آب درون حوزه ای غیرقانونی است و آثار زیان بار و غیر قابل جبران زیست محیطی و اقتصادی و ... دارد و چون جایگزین وجود دارد مسئولان باید دلسوزی کنند و به مدیران ارشد کشور این موضوع را انتقال دهند که این امر برخلاف قوانین بالادستی و قانون توسعه است و قابلیت اثبات دارد.

مظفری کارشناس آب در ادامه گفت: کشور ما یک کشور کم آب است اما ما باید منابع محدود را برای نیازهای نامحدود بشری ساماندهی کنیم و این امر مستلزم اجرای مطالعات و مدیریت درست منابع آبی است .

مظفری ادامه داد: قداست آب با دستورهای حاکمیتی از بین رفته است و مشکل ما در مدیریت آب است و نه در منابع.

وی افزود: 80 درصد پساب آب شرب برای مصارف کشاورزی استفاده می شود اما ما آماری از پساب ها نداریم و همتی برای حل مشکل کم آبی وجود ندارد.

کارشناس حوزه آب گفت: مجموع ظرفیت آبخوان دشت قزوین 24 میلیارد متر مکعب است که با برداشت بی رویه به 14 میلیارد متر مکعب رسیده است.

مظفری افزود: چیزی که امروز نگران کننده است ورودی آب به آبخوان یک میلیارد و 200 هزار متر مکعب است و میزان برداشت 2 میلیارد و 300 هزار متر مکعب است یعنی عملا یک میلیارد و 100 هزار متر مکعب اضافه برداشت داریم.

وی گفت: در گذشته صدور مجوزها با حساسیت دنبال می شد اما در حال حاضر اینگونه نیست و همین عامل ناترازیست .

این کارشناس حوزه آب گفت: مشکل ما چاه های هوشمند و مجاز نیستند چرا که ما چند برابر چاه های مجاز چاه های غیر مجاز داریم که هیچ کنترلی روی انها نیست.

مظفری افزود: چاه های غیرمجاز سارق آب هستند و چه بسا تبعات آن به مراتب سنگین تر از دیگر سرقت ها است.

وی در ادامه گفت: 26 در صد آب در شبکه توزیع و 11 درصد در خطوط انتقال هدر می رود و با کاهش 20 درصدی آن می توان 280 میلیون متر مکعب صرفه جویی آب داشت.