دستاورد جدید پژوهشگران ایرانی در مقابله با تغییرات اقلیمی کشور

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، پژوهشی نوآورانه در حوزه محیط‌زیست و فناوری با موضوع برآورد کربن آبی در جنگل‌های حرا با استفاده از داده‌های پهپادی و میدانی، در قالب مقاله‌ای علمی در مجله بین‌المللی Forests منتشر شد.

این مطالعه با همکاری پژوهشگران ایرانی و با تکیه بر روش‌های غیرمخرب تصویربرداری، گامی مؤثر در مسیر حفاظت از اکوسیستم‌های ساحلی و مقابله با تغییرات اقلیمی به شمار می‌رود.

این مقاله حاصل همکاری مشترک دکتر کیوان کبیری عضو هیئت علمی پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی، دکتر بهروز ابطحی استاد دانشگاه شهید بهشتی و علی کریمی دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد زیست‌دریا است.

کبیری گفت: در این پژوهش، پژوهشگران با بهره‌گیری از داده‌های حاصل از تصویربرداری پهپادی و اندازه‌گیری‌های میدانی، به برآورد میزان زی‌توده هوایی (Above-Ground Biomass) و کربن آبی در گونه حرای Avicennia marina در منطقه «مل‌گنزه» در نزدیکی منطقه حفاظت‌شده «مُند» در جنوب ایران پرداختند.

فناوری پهپادی در خدمت حفاظت از جنگل‌های حرا/برآورد کربن آبی بدون آسیب به طبیعت

نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که استفاده از پهپاد‌های استاندارد تجاری نظیر Phantom ۴ Pro، همراه با مدل‌های آلومتریک معتبر، امکان تخمین دقیق ذخایر کربنی جنگل‌های حرا را فراهم می‌کند؛ آن هم بدون نیاز به قطع درختان یا ورود فیزیکی به مناطق سخت‌گذر.

به گفته وی این روش به‌عنوان راهکاری مقرون‌به‌صرفه و غیرتهاجمی، ظرفیت بالایی برای مدیریت و حفاظت از منابع طبیعی دارد.

این تحقیق که در چارچوب پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد علی کریمی و با راهنمایی دکتر ابطحی و مشاوره دکتر کبیری انجام شده، نمونه‌ای موفق از تلفیق فناوری‌های نوین با اهداف زیست‌محیطی است و می‌تواند الگوی مناسبی برای پژوهش‌های مشابه در سایر زیست‌بوم‌های ساحلی باشد.

برآورد دقیق کربن آبی» یعنی اندازه‌گیری مقدار کربنی که در اکوسیستم‌های آبی و ساحلی مثل جنگل‌های حرا ذخیره شده است، آن‌هم به شکلی علمی، کم‌خطا و قابل اتکا.

کربن آبی (Blue Carbon) به کربنی گفته می‌شود که توسط گیاهان ساحلی مثل حرا، علف‌های دریایی و جلبک‌ها از جو، جذب و در زی‌توده (مثل تنه و برگ‌ها) و خاک ذخیره می‌شود. این کربن نقش خیلی مهمی در کاهش گاز‌های گلخانه‌ای و مقابله با تغییرات اقلیمی دارد.

برآورد دقیق کربن آبی در این پژوهش از این جهت مهم است که بدون تخریب محیط یا قطع درختان می‌توان میزان کربن ذخیره در آن منطقه را برای حوزه‌هایی، چون برنامه‌ریزی محیط‌زیستی و حفاظت از منابع طبیعی اندازه‌گیری کرد.

اگر منطقه‌ای، کربن آبی زیادی داشته باشد یعنی آن منطقه یک ذخیره‌گاه طبیعی برای مبارزه با تغییرات اقلیمی محسوب می‌شود و در نتیجه حفظ آن منطقه از نظر محیط‌زیستی، ضروری و ارزشمند تلقی می‌شود.