آغاز بازگشت نفوذ آمریکا به بولیوی؛ استقبال واشنگتن از پیروزی رودریگو پاز

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از کاراکاس، پس از برگزاری انتخاباتی جنجالی در بولیوی و پیروزی رودریگو پاز، نماینده جریان میانه‌رو و مورد حمایت محافل لیبرال اقتصادی، ایالات متحده و هشت کشور همسو در آمریکای لاتین از این نتیجه استقبال و در بیانیه‌ای مشترک وعده حمایت از دولت جدید را دادند؛ گامی که بسیاری آن را تلاش برای بازگرداندن نفوذ واشنگتن به قلب آمریکای لاتین پس از دوران استقلال‌طلبی و مقاومت دولت‌های چپ‌گرا می‌دانند.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما از کاراکاس، به نقل از منابع رسانه‌ای، ایالات متحده و هشت کشور متحدش در آمریکای لاتین با انتشار بیانیه‌ای مشترک، ضمن استقبال از پیروزی رودریگو پاز در انتخابات ریاست‌جمهوری بولیوی، حمایت خود را از دولت جدید اعلام کردند. وزارت خارجه آمریکا و این کشور‌ها پیروزی پاز را فرصتی برای «باز شدن اقتصاد بولیوی به روی جهان» و «پایان سوءمدیریت اقتصادی گذشته» خواندند؛ تعابیری که از دیدگاه منتقدان، زمینه‌ساز بازگشت سیاست‌های نئولیبرال و تضعیف حاکمیت ملی بولیوی است.

در این بیانیه همچنین بر حمایت از «تثبیت اقتصاد» و «افزایش سرمایه‌گذاری بین‌المللی» تأکید شده که در تاریخ معاصر آمریکای لاتین، اغلب بهانه‌ای برای تحمیل طرح‌های تعدیل ساختاری و افزایش وابستگی به بازار‌های جهانی بوده است.

رودریگو پاز، اقتصاددان ۵۸ ساله، که با وعده‌های بازگشت به سیاست اقتصاد آزاد و همکاری با شرکت‌های چند ملیتی توانست با کسب ۵۴.۵ درصد آرا به پیروزی برسد، پس از اعلام نتایج، در یکی از سخنرانی‌های خود از تمایلش برای برقراری مجدد روابط با دولت واشنگتن خبر داد؛ روابطی که از سال ۲۰۰۸ و در پی اخراج سفیر آمریکا توسط دولت استقلال‌طلب اوو مورالس به دلیل دخالت‌های آشکار در امور داخلی کشور، قطع شده بود.

مورالس، رهبر جنبش سوسیالیستی و رئیس‌جمهور پیشین بولیوی، همچنین دفاتر آژانس‌های نفوذی آمریکا نظیر اداره مبارزه با مواد مخدر (DEA) و آژانس کمک‌های به اصطلاح توسعه‌ای (USAID) را به خاطر فعالیت‌های ضدحاکمیتی از کشور اخراج کرد.

اکنون بسیاری از ناظران سیاسی هشدار می‌دهند که با حمایت علنی و زودهنگام واشنگتن و متحدانش از دولت جدید، باید منتظر افزایش فشار‌ها برای کاستن از دستاورد‌های اجتماعی و اقتصادی جنبش‌های مردمی بود؛ سیاست‌هایی که در گذشته به بحران، نابرابری و وابستگی هر چه بیشتر ملت‌های آمریکای لاتین منجر شده است.