فناوری در خدمت نجات؛ راهکار‌های جدید تماس ناشنوایان با شماره‌های امدادی در ایران

به گزارش خبرگزاری صداوسیما،  رئیس دبیرخانه ستاد هماهنگی و پیگیری مناسب‌سازی کشور با تأکید بر ضرورت استفاده از فناوری‌های نوین برای افراد دارای معلولیت اعلام کرد که فراهم‌سازی راه‌های ارتباطی فوری و بدون مانع با شماره‌های امدادی برای ناشنوایان و نابینایان باید هرچه سریع‌تر محقق شود.

غلامرضا رضایی‌فر با اشاره به اینکه دسترسی این گروه‌ها به شماره‌های اضطراری همچون ۱۱۰، ۱۱۵، ۱۲۳ و ۱۲۵ همچنان با محدودیت مواجه است، گفت: «افزایش توانایی افراد ناشنوا و نابینا برای تماس سریع با مراکز امدادی می‌تواند منجر به نجات جان افراد شود. از این‌رو توسعه اپلیکیشن‌های تخصصی، ایجاد زیرساخت‌های ارتباطی، حمایت از استارت‌آپ‌های فعال و گسترش آموزش و فرهنگ‌سازی از مطالبات اصلی ماست.»

به‌گفته وی، در سال گذشته چند طرح از سوی گروه‌های علمی و شرکت‌های دانش‌بنیان، پیشنهاد‌هایی از دانشجویان دکتری دانشگاه صنعتی اصفهان به دبیرخانه ارائه شده و جلسات تخصصی برای بررسی آنها برگزار شده است.

رضایی‌فر توضیح داد: یکی از پیشنهادها، تماس ناشنوایان با مراکز امدادی از طریق مترجم زبان اشاره بود؛ اما این مدل به دلیل وجود واسطه ممکن است زمان طلایی امداد را کاهش دهد. در مقابل، شبکه ملی تشکل‌های مردم‌نهاد ناشنوایان معتقد است حذف مترجم احتمال خطا در انتقال پیام را بالا می‌برد و بنابراین ایجاد پایگاه‌های واسط زبان اشاره با حضور مترجمان ۲۴ ساعته را پیشنهاد داده‌اند.

وی افزود که بررسی‌ها هنوز ادامه دارد تا مشخص شود «ارتباط مستقیم» یا «ارتباط از طریق مترجم» کدام‌یک در شرایط اضطراری مؤثرتر است.

رئیس دبیرخانه ستاد مناسب‌سازی کشور با اشاره به تجربیات جهانی گفت: در کشور‌های پیشرفته، ناشنوایان از پیام‌رسان‌های فوری، تماس ویدیویی با مترجم آنلاین وبرنامه های هشدار اضطراری برای ارتباط با مراکز امدادی استفاده می‌کنند و لازم است چنین الگو‌هایی در ایران نیز بومی‌سازی شود. او همچنین از پیشنهاد تازه و قابل اجرای آتش‌نشانی کاشان خبر داد که در حال بررسی نهایی است.

رضایی‌فر اعلام کرد: «تا ۱۲ آذر و هم‌زمان با روز جهانی افراد دارای معلولیت، نسخه نهایی این طرح مشخص و برای رونمایی آماده خواهد شد.» او توسعه دسترس‌پذیری دیجیتال را اقدامی ملی برای حفظ جان، امنیت و برابری شهروندان دانست.

بنابر آمار، حدود ۱۰ درصد جمعیت کشور را افراد دارای معلولیت تشکیل می‌دهند و براساس استاندارد‌های جهانی، خدمات حیاتی باید بدون مانع و از طریق پیامک، تماس تصویری، ابرنامه کاربردی ، هشدار فوری و پیام متنی در دسترس آنان قرار گیرد. برای نابینایان، اپلیکیشن‌های قابل خوانش و سامانه‌های صوتی ضروری است و برای ناشنوایان نیز باید امکان تماس تصویری با مترجم یا ارسال پیام فوری به شماره‌های امدادی فراهم شود.