پخش زنده
امروز: -
رئیس سازمان نظام پزشکی گفت: حدود ۱۰۷ هزار و ۲۰۰ پزشک عمومی در کشور داریم. همچنین ۶۹ هزار و ۲۹۲ پزشک متخصص و فوق تخصص در کشور داریم که با احتساب دانشجویان پزشکی در حال تحصیل، سرانه پزشک به جمعیت در پایان برنامه هفتم توسعه قطعا بیش از ۲۳ در ۱۰ هزار نفر است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ محمد رئیسزاده رئیس سازمان نظام پزشکی در نشست خبری افزایش ظرفیت پزشکی گفت: ۱۰۶ هزار پزشک عمومی در کشور داریم. متاسفانه امسال بخش عمدهای از ظرفیت دستیاری پزشکی خالی ماند، به طوری که ظرفیت رشته طب اورژانس ۱۰ درصد، رشته اطفال ۲۲ درصد، رشته بیهوشی ۳۲ درصد و رشته عفونی ۱۵ درصد پر شد. آمار کلی نشان میدهد سال گذشته از ۵۴۰۰ صندلی دستیاری، ۲۰۶۹ صندلی خالی ماند.
رئیس کل سازمان نظام پزشکی ادامه داد: امروز سازمان نظام پزشکی کشور ضمن تشدید هشدارهای قبلی خود، دو بحران موازی را که ریشه در سیاست افزایش بیرویه ظرفیت پذیرش پزشکی دارد، مطرح میکند؛ اول پارادوکس خطرناک پرنشدن ظرفیت رشتههای حیاتی تخصصی و دوم نابودی تدریجی کیفیت آموزش پزشکی؛ ادامه این روند نه تنها کمبود پزشک را درمان نمیکند بلکه نظام سلامت را به سوی یک فروپاشی کیفی سوق میدهد.
رئیسزاده همچنین با اشاره به خروج پزشکان از حرفه پزشکی گفت: برآوردها نشان میدهد دستکم ۳۰ هزار پزشک به دلیل شرایط ناپایدار اقتصادی و نبود چشمانداز، به مشاغل غیرپزشکی روی آوردهاند. حال سوال این است که رشته این فاجعه کجاست؟
رئیس زاده گفت: نباید در امور تخصصی همچون تربیت و آموزش پزشک به صورت غیرعلمی عمل کرد، با افزایش بیرویه دانشجویان پزشکی کیفیت آموزش کاهش مییابد،ب ر اساس سیاستهای سلامت ابلاغی مقام معظم رهبری نیاز سنجیها بر عهده وزارت بهداشت است اما پذیرش دانشجو به گونهای بوده است که پس از پایان دوران تحصیل دانشجویان پذیرفته شده، با مصوبه افزایش ظرفیت پزشکی، میزان پزشکان در کشور بیش از شاخص تعیین شده در برنامه هفتم خواهد بود.
وی افزود: صدها پزشک عمومی بیکار در کنار هزاران صندلی خالی دستیاری سندی است بر یک تناقض ویرانگر. برخلاف ادعاهای گمراهکننده مبنی بر کمبود مطلق، کشور ما با یک معمای بحرانی روبهروست؛ هم اکنون حدود ۱۰۷ هزار و ۲۰۰ پزشک عمومی در کشور داریم. همچنین ۶۹ هزار و ۲۹۲ پزشک متخصص و بالاتر در کشور داریم که با احتساب دانشجویان پزشکی در حال تحصیل، سرانه پزشک به جمعیت در پایان برنامه هفتم توسعه قطعا بیش از ۲۳ در ۱۰ هزار نفر است.
رئیسزاده گفت: هم اکنون ۴۰ هزار دانش آموخته پزشکی در دانشگاههای غیر معتبر خارجی داریم که اگر قرار به کاهش کیفیت آموزش در دانشگاههای داخل است چرا این پزشکان را نمیپذیریم. رئیس سازمان نظام پزشکی گفت: کیفیت آموزش در کشور سابقه تاریخی ارزشمندی دارد و نباید دستخوش این نوع سطحی نگریها شود و قطعاً به فارغ التحصیلان پزشکی در صورت عدم آموزش کیفی کارت نظام پزشکی ارائه نخواهد شد.
وی هشدار داد: سازمان نظام پزشکی کشور به نمایندگی از جامعه نخبگان سلامت بار دیگر هشدار میدهد که اولویتدهی به کمیت بیکیفیت نه تنها پاسخگوی نیازهای مردم نخواهد بود بلکه با تولید پزشکان ناکارآزموده و خالی ماندن کرسیهای تخصصی حیاتی، آینده سلامت ایران را به مخاطره میاندازد. براین اساس از تمام نهادهای نظارتی و رسانهها میخواهیم در افشای این خطای استراتژیک پیشگام شوند.
سرانه پزشک در ایران ۲ به ازای هزار نفر جمعیت
معاون آموزشی وزارت بهداشت هم گفت: سرانه پزشک به جمعیت، ۲ به ازای هر هزار نفر است که باید تا پایان برنامه به ۲.۳ برسد که با ۷۵۰۰۰ دانشجوی پزشکی در حال تحصیل این عدد به ۲.۷ افزایش خواهد یافت.
طاهره چنگیز افزود: علت دسترسی نداشتن به پزشک در مناطق کمتر برخوردار، نبود امکان جذب و نگهداری پزشک و دندانپزشک در این مناطق است، باید جذابیت کار در مناطق کمتر برخوردار بیشتر شود، باید در کنار استفاده از نیروهای وظیفه از نیروهای حرفهای و با تجربه نیز در این مناطق استفاده شود. پزشکان پس از ۷ سال تحصیل و اتمام دو سال زمان طرح تعهد خدمت، به سبب نبود جذابیت کار مناطق مناطق محروم را ترک میکنند.
چنگیز گفت: باید دانست که با افزایش تعداد دانش آموختگان پزشکی و دندانپزشکی خدمات سلامت ارزان نمیشود. جهت دهی سیاستهای تعرفهگذاری و پاداش دهیها به گونهای است که متاسفانه پزشکان به سمت خدمات زیبایی تمایل دارند، هم اکنون شاخص پزشک به جمعیت ۲ به ازای هر هزار نفر است که باید تا پایان برنامه به ۲.۳ برسد که با ۷۵۰۰۰ دانشجوی پزشکی در حال تحصیل این عدد به ۲.۷ افزایش خواهد یافت.
چنگیز گفت: حدود ۷۰ درصد آموزش پزشکی از طریق کارآموزی است و از راه تمرین زیر نظر استاد حاصل میشود و وقتی فضای تمرین عملی شامل تختهای بیمارستانی، یونیتهای دندانپزشکی و ... ثابت است و با سرعتی که ورودی به رشته پزشکی دو برابر شده است زیرساختها افزایش نیافته است و استادان نیز در مقایسه با دانشجویان کم هستند، فرصتهای یادگیری نیز برای دانشجویان کاهش مییابد و باعث کاهش کیفیت خدمات میشود.