تابید بر آب، ماهتابی...

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، در این اثر هم از ویژگی های حضرت ابالفضل(ع) گفته شده و هم به حوادث اخیر در کشورمان اشاره شده است.

تابید بر آب، ماهتابی

در آب، قدم زد، آفتابی

گفتند: گرفته آب در دست

راوی سخنی به جا نگفته ست

از ذهن بلند این علمدار

حتی نگذشت، فکر این کار

این دست در آب؟ نه! خیال است

نزدیک دهان؟ مگو، محال است

لب تشنه حسین و‌تر لبانش؟

حتی نگذشت از گمانش

هیهات! اگر عموی اصغر

حتی به خیال، لب کُند‌تر

حتی نگذشت از ضمیرش

سیراب ببیندش، امیرش‌ای بی‌خبر از مرام عباس!

این ننگ کجا و نام عباس

کی بگذرد از خیال دریا

نوشیدن آب، قبل مولا؟

سقای حرم! دوباره برخیز

منگر تو به مشک پاره، برخیز

این مشک، عمود اگر گذارد

اندازه‌ی اصغر آب دارد

برخاست عمو و مشک برداشت

افسوس! که آن عمود نگذاشت‌ای بارگه ادب، اباالفضل!‌ای ساقی تشنه‌لب، اباالفضل!

از چهره، بکش نقاب امشب

ماهی تو، بیا بتاب امشب‌ای کارگشای ارمنی‌ها

سوگند دعای ارمنی‌ها

حق است که دارد این همه مست

دستی که دل از حسین برده ست

زنجیر فراق، بسته ما را

بی دست، بگیر دست ما را

حیدر نسبی، علی تباری

تو وارث خشم ذوالفقاری

زهرا به تو مرد! آفرین گفت

پیش تو نشست و این چنین گفت:

با من، پسرم! بیا به محشر

لب تشنه‌ی من! بنوش کوثر

تا در دل حشر، پا گذارم

دستان تو را به دست دارم

آن روز که در میان امت‌

می‌آیم، تا کنم شفاعت

در دستم، یک سر است و دستت

قنداقه اصغر است و دستت

احوال زمانه بس عجیب است‌ای میر حرم! حرم غریب است

بنگر به میان شعله، قرآن

در هلهله، وحشیان دوران

بنگر رجز حرامیان را

کوفی‌صفتان و شامیان را

بنگر قمرا! که بی‌قراریم

داریم تو را و غم نداریم

ذکر لب ما، دعای عهدی‌ای ماه عمو! بگو به مهدی:

عالم، همه بی‌قرار اویند

عمری ست در انتظار اویند

او که حسنی است در کرامت

تکرار حسین، در شجاعت

مانند علی است، هیبت او.

چون غیرت توست، غیرت او‌ای دست گره گشا، اباالفضل!

یا عشق! دخیل یا اباالفضل!