کلزاکار نمونه: با بذر بهتر می توانیم بیشتر تولید کنیم

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، محمد شریفی، کشاورز نمونه ۱۴۰۴ در بخش زراعت که موفق به تولید کلزا نزدیک به ۴ برابر متوسط کشوری شده است، بکارگیری روش‌های نوین و علمی را عامل اصلی موفقیت خود خواند و افزود: استفاده از بقایای گیاهی و کود‌های دامی یکی از اقدامات مورد توجه من در همه دوران فعالیت کشاورزی بوده است.

این کلزاکار نمونه کشور که خود تحصیلکرده دانشگاه و فارغ التحصیل رشته کشاورزی در مقطع کارشناسی ارشد است، تصریح کرد: رشته دبیرستانی من هم کشاورزی بود و به‌صورت مستمر در این حوزه فعالیت داشته و همواره تلاش کرده‌ام دانشی را که در دانشگاه کسب کرده‌ام، به‌طور عملی در مزرعه پیاده‌سازی کنم.

وی افزود: یکی از نخستین اقداماتی که انجام دادم، تهیه جدول زمان‌بندی برای هرگونه عملیات زراعی بود و پیش از شروع کشت، همه مراحل مختلف کار را مشخص می‌کنم تا بدانم هر فعالیت در چه زمانی باید انجام شود.

شریفی استفاده از اطلاعات هواشناسی را بسیار با اهمیت خواند و گفت: با توجه به دیم بودن کشاورزی در منطقه ایذه و محدودیت‌های اقلیمی، بهره‌گیری صحیح از نزولات جوی در مراحل حساس رشد و آبیاری گیاهان نقش بسیار مهمی دارد.

وی اضافه کرد: از دیگر اقدامات انجام‌شده، استفاده از کود‌های دامی پوسیده و بقایای گیاهی بود تا میزان مواد آلی خاک افزایش یابد. این کار موجب بهبود ظرفیت نگهداری آب در خاک و همچنین افزایش نفوذپذیری آن شد. همچنین از بذرمال برای کشت کلزا استفاده کردم که باعث افزایش سطح سبز مزرعه شد؛ موضوعی که به‌دلیل اهمیت پوشش سبز در کاهش تنش‌های دمایی، به‌ویژه تنش گرمایی، نقش کنترل‌کننده‌ای در شرایط اقلیمی منطقه دارد. علاوه بر این، پایش منظم و ردیابی آفات و بیماری‌ها نیز به‌طور مستمر انجام می‌شد.

کشاورز نمونه کشور که با عملکرد بیش از ۳ تن در هکتار، نزدیک به چهار برابر متوسط کشوری کلزا برداشت کرده است، درباره مشکلات و چالش‌های خود نیز تصریح کرد: چالشی که با آن مواجه بودیم، استفاده از بذر‌های قدیمی بود که البته با مدیریت زراعی مناسب، توانستیم عملکرد خوبی داشته باشیم، اما در صورت استفاده از ارقام اصلاح‌شده جدید، به‌ویژه ارقام هیبریدی بومی هر منطقه، می‌توان افزایش عملکرد در واحد سطح را به‌طور قابل‌توجهی محقق کرد.

شریفی اظهار داشت: در نهایت باید عرض کنم که اگر تنها به تجربه بسنده کنیم، پیشرفت ما تا حد مشخصی محدود خواهد بود. استفاده از دانش علمی در کنار تجربه، نیازمند حمایت است؛ حمایتی که صرفاً محدود به بخش کشاورزی نباشد. فارغ‌التحصیلان و کشاورزان توانمند بسیاری در کشور وجود دارند که در صورت به‌کارگیری آنها در مراکز پژوهشی و اجرایی، می‌توانند نقش بسیار مؤثری در ارتقای بخش کشاورزی ایفا کنند.