شهید آیت‌الله سید علی خامنه‌ای؛ مبارزی برای تمام دوران

 

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، در ذیل به گزیده‌ای از مبارزات این رهبر نستوه انقلاب اشاره شده است:

 

آیت‌الله سید علی خامنه‌ای مبارزات سیاسی خود را از سال ۱۳۴۱ و همزمان با آغاز نهضت امام خمینی علیه رژیم پهلوی آغاز کرد. ایشان تصریح کرده‌اند که از همان سال، در سن ۲۳ سالگی وارد جریان اصلی مبارزه شدند و در متن تحولات انقلابی قرار گرفتند.

 

در جریان قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و تحولات پس از آن، ایشان به دلیل فعالیت‌های سیاسی و تبلیغی علیه رژیم پهلوی، دو مرتبه به زندان افتادند. ایشان از سال ۱۳۴۲ به‌طور فعال در اعتراضات ضد سلطنت محمدرضا پهلوی شرکت داشتند و به همین علت چندین بار توسط نیروهای امنیتی رژیم سابق زندانی شدند.

 

در سال‌های اواخر دهه ۱۳۴۰ و اوایل دهه ۱۳۵۰ ایشان با فعالیت علمی در حوزه‌های علمیه مشهد و قم، نقش مهمی در تبلیغ اندیشه‌های امام خمینی و روشنگری سیاسی جامعه داشتند. ایشان در این دوره به شهرهای مختلف از جمله کرمان سفر کردند و با روحانیون و مردم در جهت گسترش مبارزه ارتباط داشتند. فعالیت‌های ایشان شامل سخنرانی، تبیین اهداف نهضت اسلامی و ارتباط با نیروهای انقلابی بود و این اقدامات موجب افزایش حساسیت ساواک نسبت به ایشان شد.

 

در نیمه دهه ۱۳۵۰، رژیم پهلوی فشار خود را بر ایشان افزایش داد. ساواک در زمستان ۱۳۵۴ به منزل ایشان در مشهد حمله کرد و ایشان را بازداشت و نوشته‌ها و اسنادشان را ضبط کرد. این بازداشت ششمین و سخت‌ترین دوره زندان ایشان بود که تا سال ۱۳۵۵ ادامه یافت. این زندان‌ها با شرایط سخت همراه بود و بخشی از تجربه طولانی ایشان در مبارزه با رژیم محسوب می‌شد.

 

در سال ۱۳۵۶، رژیم پهلوی ایشان را به ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان تبعید کرد. در دوران تبعید، ایشان فعالیت‌های تبلیغی و روشنگری خود را ادامه دادند و به تبلیغ انقلاب اسلامی و تبیین مواضع نهضت پرداختند و با علما و نیروهای انقلابی ارتباط برقرار کردند.

 

با اوج‌گیری انقلاب در سال ۱۳۵۷، ایشان از تبعید به مشهد بازگشتند و به فعالیت‌های انقلابی ادامه دادند. در آستانه پیروزی انقلاب، به دستور امام خمینی به عضویت شورای انقلاب اسلامی درآمدند و برای انجام این مسئولیت به تهران رفتند و در هدایت روند انقلاب نقش داشتند. این مجموعه اقدامات نشان می‌دهد که آیت‌الله خامنه‌ای از فعالان مستمر نهضت اسلامی از آغاز تا پیروزی انقلاب بوده‌اند و بخشی از بدنه اصلی روحانیت مبارز به رهبری امام خمینی محسوب می‌شدند.

 

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، آیت‌الله سید علی خامنه‌ای به عضویت شورای انقلاب اسلامی درآمد و در شکل‌گیری ساختارهای اولیه نظام جدید مشارکت داشتند. ایشان به‌عنوان معاون وزارت دفاع منصوب شدند و سپس نمایندگی امام خمینی در شورای عالی دفاع را برعهده گرفتند. این نقش‌ها در سال‌های نخست پس از انقلاب، به‌ویژه در مدیریت بحران‌های داخلی و دفاعی، اهمیت ویژه‌ای داشت.

 

در سال ۱۳۵۹، ایشان به نمایندگی مردم تهران به مجلس شورای اسلامی راه یافتند و همزمان در جبهه‌های دفاع مقدس حضور مستمر داشتند. به‌عنوان نماینده امام در شورای عالی دفاع، در تصمیم‌گیری‌های کلان دفاعی و مدیریت جبهه‌ها نقش مؤثر داشتند و تلاش کردند هماهنگی بین نیروهای مسلح و ستادهای فرماندهی جنگ حفظ شود.

 

پس از شهادت شهید رجایی، رئیس‌ وقت جمهوری در سال ۱۳۶۰، آیت‌الله خامنه‌ای با رأی مردم به ریاست‌ جمهوری انتخاب شدند و دو دوره تا سال ۱۳۶۸ این مسئولیت را برعهده داشتند. مدیریت کشور در شرایط جنگ، هماهنگی امور دفاعی و اقتصادی و حفظ انسجام ملی از مهم‌ترین اقدامات این دوره بود. در همین دوران، ایشان پس از سوءقصد ۶ تیر ۱۳۶۰ و مجروحیت ناشی از آن، همچنان به ایفای وظایف اجرایی خود ادامه دادند.

 

پس از رحلت امام خمینی در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸، آیت‌الله خامنه‌ای به‌عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران انتخاب شدند. از آغاز رهبری، ایشان بر اصول استقلال سیاسی، عدم وابستگی به قدرت‌های خارجی، حمایت از ملت‌های مسلمان و مقابله با سلطه قدرت‌های بزرگ تأکید داشتند و سیاست‌های کلان نظام در حوزه‌های سیاسی، دفاعی، علمی و ...، همواره توسط ایشان در چارچوب حفظ حاکمیت ملی و مقابله با سلطه خارجی هدایت شد.