قصیده ای که به دیدار نرسید

شاعر آئینی و پیشکسوت انقلاب در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا وسیما گفت : من امسال قرار بود قصیده ای در محضر رهبر انقلاب بخوانم که اسمش را «پرچمدار» گذاشته بودم اما این اقدام انجام نشد و توفیق دیدار شاعرانه صورت نگرفت . 

وی افزود : من در این جا دو بیت از این شعر را می خوانم : 

در این میان، دل ما به سیدی گرم است

که دست اوست علم در صف مقدم ما

زهی مراد که آزادگان دهر شدند

مرید سرو سهی قامت معمم ما

حبیبی کسبی گفت : همان طور که من در این شعر هم گفتم ، حضرت آقا واقعا امید و پناه و سایه سر ما بودند و امروز دیگر این سایه سر را نداریم . 
وی افزود : چیزی که در این میان مهم است این است که ما دیگر فرصت برای عزاداری هم نداریم و این انتقام و خون خواهی را باید داشته باشیم و کیان میهن خود را حفظ کنیم . 

آقای حبیبی کسبی گفت : ما باید این ارزش را که پیر و مجاهدمان برایمان باقی و  به میراث گذاشت نگه داریم و به همین دلیل اکنون وقت حماسه و نبرداست و  اگر از آن فارغ شدیم ، آن وقت می توانیم به سوگ بپردازیم و برای این فقدان مرثیه بسرائیم .