پخش زنده
امروز: -
مرکز تحقیقات و کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو دانشگاه شهید بهشتی با صدور بیانیهای، حملات سبعانه ایالات متحده آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی ایران از تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ را قاطعانه محکوم کرد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مرکز تحقیقات و کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو دانشگاه شهید بهشتی با صدور بیانیهای، حملات سبعانه ایالات متحده آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی ایران از تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ را قاطعانه محکوم کرد؛ بیانیهای که در آن نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشردوستانه بینالمللی در شش مورد از مهمترین جنایات، از ترور رهبر کشور تا تخریب زیرساختهای حیاتی و حمله به مراکز غیرنظامی، مورد تأکید قرار گرفت و از جامعه جهانی و سازمان ملل متحد خواسته شد تا عاملان این جنایات را تحت پیگرد قانونی بینالمللی قرار دهند.
متن بیانیه بدین شرح است:
«باسمه تعالی»
ملت سرافراز ایران، جامعه جهانی.
با قلبی آکنده از اندوه و خشم، و با استناد به اصول بنیادین حقوق بشر و حقوق بشردوستانه بینالمللی، حملات سبعانه و تجاوزکارانه ایالات متحده آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی به خاک مقدس جمهوری اسلامی ایران را که از تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ شمسی (۲۸ فوریه ۲۰۲۶ میلادی) آغاز گردیده است، قاطعانه و با شدیدترین عبارات محکوم میکنیم. این اقدامات وحشیانه، نه تنها نقض آشکار حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشورمان، بلکه مصداق بارز نقض بنیادین قواعد حقوق بشردوستانه بینالمللی است.
در این حملات تجاوزکارانه، جنایات متعدد و دلخراشی رقم خورده است که لکهای ننگین بر تاریخ بشریت خواهد بود. برخی از مهمترین مصادیق این جنایات عبارتاند از:
۱. ترور رهبر جمهوری اسلامی ایران: اقدام رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا در به شهادت رساندن آیتالله سیّدعلی خامنهای، رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران، در پی حملهای مستقیم، تجاوز به حاکمیت یک دولت مستقل و نقض فاحش قواعد حقوق بینالملل، از جمله ممنوعیت حمله به رهبران سیاسی و مذهبی محسوب میشود. این عمل، ضربهای جبرانناپذیر به ملت ایران و توهینی آشکار به اراده ملی ایرانیان است.
۲. حمله به مراکز آموزشی و غیرنظامی: حمله موشکی به مدرسه شجره طیبه در شهرستان میناب و مدارس متعدد دیگر در سراسر کشور، که منجر به شهادت و مجروحیت دانشآموزان معصوم گردید، نقض صریح اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی است که در مواد ۴۸ و ۵۱ پروتکل الحاقی اول کنوانسیونهای ژنو مورد تصریح قرار گرفته است. این حملات، جنایت جنگی علیه اهدافی است که باید از حفاظت ویژهای برخوردار باشند.
۳. تهاجم به مراکز امدادی و بشردوستانه: هدف قرار دادن آمبولانسهای هلال احمر و مراکز امدادی، از جمله ساختمان هلال احمر استان تهران، علاوه بر اینکه نقض آشکار ماده ۲۳ کنوانسیون اول ژنو و ماده ۱۲ پروتکل الحاقی اول است که بر حفاظت از پرسنل و مراکز درمانی و امدادی تأکید دارد، در عین حال نشاندهنده بیاعتنایی کامل مهاجمان به ارزشهای انسانی و اخلاقی است.
۴. تخریب زیرساختهای حیاتی: حملاتی از قبیل هدف قرار دادن تأسیسات آب شیرینکن قشم، که یکی از شریانهای حیاتی تأمین آب آشامیدنی برای تعداد زیادی از روستاهای آن منطقه است، مصداق بارز حمله به زیرساختهای غیرنظامی و حیاتی است که طبق حقوق بشردوستانه، محافظت از آنها الزامی است. هدف قرار دادن این گونه تأسیسات، ضمن نقض اصول بشردوستانه، میتواند منجر به بروز فاجعه انسانی به دلایلی از قبیل کمبود آب و نقصان بهداشت شود.
۵. حمله به مناطق مسکونی: هدف قرار دادن مناطق مسکونی و خانههای مردم بیدفاع، جنایت جنگی مسلمی است که نقض فاحش قواعد حقوق بشردوستانه، از قبیل ماده ۵۱ پروتکل الحاقی اول کنوانسیونهای چهارگانه ژنو، به شمار میرود. این اقدامات، مستقیماً جان و امنیت صدها هزار شهروند را به خطر انداخته است.
۶. جنایت زیستمحیطی: حمله به انبارهای نفت در تهران و ایجاد آلودگی گسترده زیستمحیطی، نقض آشکار ماده ۵۵ پروتکل الحاقی اول کنوانسیونهای ژنو است که استفاده از روشهای جنگی را که به تخریب گسترده، بلندمدت و شدید محیط زیست طبیعی منجر شود، ممنوع میسازد. این جنایت مصداقی از این گونه تخریبها است و چهبسا آثار درازمدت بر سلامت مردم منطقه داشته باشد. چنان که ملاحظه میشود، مجموعه این اقدامات، نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشردوستانه بینالمللی از جمله اصل تمایز (Distinction)، اصل تناسب (Proportionality)، اصل احتیاط (Precaution) و ممنوعیت وارد کردن تلفات و خسارات غیرضروری است.
ما ضمن ابراز همدردی عمیق با خانوادههای معظم شهدا و مجروحان این حملات، از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد و نهادهای زیرمجموعه آن و تمامی نهادهای مسئول بینالمللی میخواهیم که مسئولیت اخلاقی و قانونی خود را در قبال این تجاوز آشکار و جرایم ارتکابی ایفا نموده و با محکومیت قاطع این اقدامات، عاملان، آمران و حامیان این جنایات را تحت پیگرد قانونی بینالمللی قرار داده و به پای میز عدالت بکشانند؛ امری که بدون آن، تحقق آرمان صلح جهانی غیرممکن خواهد بود.