پخش زنده
امروز: -
قاسم کاکایی، استاد دانشگاه شیراز، قصیدهای برای وطنِ پر شقایق سروده است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، قاسم کاکایی در قصیدهای از این روزهای وطن و از دانشآموزان مدرسه میناب نوشته است.
به بمب و به موشک به تخریب و کین
شده مبتلا خاک ایران زمین
نه ایران بوَد مرز جغرافیا
که فرهنگ و تاریخ و فرّ و کیا
بوَد زنده ایران ما تا ابد
به لطف خداوندِ فردِ صمد
به اسلام و قرآن و مِهرِ علی
گرانسنگ فرهنگِ بس منجلی
به عرفان و حکمت به شعر و غزل
که گشته به عالم چو ضرب المثل
به کوروش به خیام و بوذرجمهر
به مردان میدان و مردان مهر
به حافظ به سعدی و هم بوعلی
به آرش به آن پوریای ولی
به فردوسی و جاودان مولوی
به خاقانی و خسرو دهلوی
به صدرا و خوارزمی و رودکی
که نبوَد به مُلک دگر چون یکی
بدانید ای اهل عالم کنون
ز ایرانِ ما نکته بی چند و چون
که زنده است ایران به این روح خویش
به هر حمله گشته قویتر ز پیش
نه بیدیست ایران که لرزد ز باد
حماسه از او مانده است بس به یاد
به توفیق و الطاف یزدان پاک
همی ریشه دارد در اعماق خاک
چو بی ریشه دشمن کند قصد او
ذلیلانه بر خاک افتد به رو
دو بیریشه دشمن بسی نابکار
کثیف و خبیث و به شهوت دچار
همه لشکرِ بد دلِ اهرمن
هجومی نمودند بر این وطن
به هر گوشهی پاک این خاک و آب
جنایت نمودند بس بیحساب
بزد داغ میناب و آن کودکان
به دل آتشی سخت در این زمان
ولی ناگهان جمله از مرد و زن
شده شیرِ جنگی ز بهر وطن
نبودی میانْشان به غیر وفاق
به رغم همه حیله، مکر و نفاق
ز هر کوی و برزن خروشی به پاست
یقین دان که از فضل و جود خداست:
«همه سر به سر تن به کشتن دهیم
از آن به که کشور به دشمن دهیم
چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد»
همه یک دل و یک جهت یک صدا
ندارند بر لب به جز این دعا:
«خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار