تجاوز به ساحت علم به منظور هدف قرار دادن آینده کشور است

به گزارش خبرگزاری صداوسیما ، محمدهادی زاهدی با اشاره به حملات دشمنان به دانشگاه‌ها گفت: اساتید ایرانی با توجه به شبکه‌های علمی‌شان، می‌توانند یک جنبش فراملی دانشگاهی را سازماندهی کنند.

وی افزود: اگر دانشگاه را مبدأ همه تحولات و مرکز تربیت نخبگان و بستر آینده‌سازی یک جامعه بدانیم، حمله به دانشگاه را می‌توان تجاوز به ساحت علم به منظور هدف قرار دادن آینده یک کشور برداشت کرد.

به گفته این استاد دانشگاه ، در تمامی کنوانسیون‌های بین‌المللی مراکز علمی و آموزشی از مصادیق «اماکن غیرنظامی» هستند که تحت هیچ شرایطی، هدف نظامی محسوب نمی‌شوند.

زاهدی ضمن بیان اینکه با این تعبیر «علم‌کشی» فراتر از تخریب اماکن علمی و آزمایشگاهی است، تصریح کرد: این اقدام حذف عامدانه زیرساخت‌های تولید علم در یک کشور برای تضعیف توان بازتولید دانش و فناوری در آینده و نوعی بازدارندگی فناوری دانست.

وی افزود: هدف قرار دادن دانشمندان و نخبگان دانشگاهی از جمله شهید طهرانچی، شهید فخری‌زاده، شهید شهریاری و شهید علی‌محمدی و ده‌ها شهید علم و فناوری در سال‌های اخیر گواهی بر این نیت شوم دشمن است.
به گفته این عضو هیئت علمی، چنین اقداماتی نه فقط ساختار علمی یک ملت را، بلکه امید به آینده در آن جامعه را هدف قرار می‌دهد و از همین رو با مفهوم «نسل‌کشی فرهنگی» از آن یاد می‌شود.

زاهدی ضمن بیان اینکه این محاسبه دشمن غلط و ناشی از فهم غلط آنها از فرهنگ و جامعه ایرانی است، گفت: چراکه در فرهنگ ملی و باور دینی ایرانیان، هر شهیدی که در خون آغشته می‌شود، از هر قطره خون پاکش نسل جدید می‌روید و مسیر پیشرفت علمی را رقم می‌زند و توقف قطار پیشرفت معنا ندارد.

زاهدی اظهار داشت: واکنش نهاد‌هایی مانند یونسکو و یونیسف و اتحادیه دانشگاه‌های جهان و انجمن‌های علمی بین‌المللی و حتی برخی دانشگاه‌های معتبر غربی در قبال حملات به دانشگاه‌های ایران، در مقایسه با واکنش‌های سریع‌تر و صریح‌تر آنها به موارد مشابه در برخی کشورها، نمونه‌ای آشکار از سیاست‌زدگی و معیار‌های دوگانه است.

وی افزود: این رفتار را می‌توان چنین تحلیل کرد که بسیاری از نهاد‌ها و مجامع بین‌المللی از محل بودجه‌های دولتی یا بنیاد‌هایی تأمین می‌شوند که با سیاست‌های دولت‌های غربی و لابی صهیونیست همسوتر هستند.
این استاد دانشگاه گفت: این سیاست‌های دوگانه موجب شده است که علم، تنها زمانی دفاع‌پذیر است که در برابر غرب نباشد و این نگاه، بنیان اخلاقی گفتمان علمی را تضعیف و تخریب می‌کند.

زاهدی ضمن بیان اینکه برخی نهاد‌ها نیز از محکومیت صریح اسرائیل یا آمریکا واهمه دارند، گفت: سکوت را به بهای از دست دادن مشروعیت علمی و منش انسانی خود انتخاب کرده‌اند و این سکوت، پیام خطرناکی به جامعه جهانی است، یعنی دانشگاه و نهاد علمی که باید مهد، حافظ و مروج آزاداندیشی، تفکر و نقد باشد، عملاً تبدیل شده است به ساختمان‌ها و ساختار‌های بی‌روح، خنثی و بی‌اثر در معادلات بین‌الملل.

وی در پاسخ به این سوال که «اساتید ایرانی برای محکومیت این حملات در سطح جهانی چه اقدام عملی باید انجام دهند؟» گفت: اساتید ایرانی با توجه به سرمایه ارزشمند اجتماعی و شبکه‌های علمی‌شان، می‌توانند یک جنبش فراملی دانشگاهی را سازماندهی کنند.

زاهدی افزود: از شبکه‌سازی بین‌المللی هدفمند با حضور استادان منتقد در دانشگاه‌های غربی و مجامع حقوق بشری تا تلاش و برنامه‌ریزی برای مستندسازی حقوقی و علمی اثرات، تلفات و پیامد‌های حملات به مراکز دانشگاهی و ارائه پرونده به دیوان کیفری بین‌المللی تا صدور بیانیه‌ها و انتشار محتوا جهت روشنگری افکار عمومی دانشگاهی دنیا.
این استاد دانشگاه گفت: اتفاق خوبی که در این روز‌ها و به همت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارت امور خارجه در دعوت از خبرنگاران خارجی برای ثبت جنایات آمریکا و اسرائیل رقم خورده است از جمله جنایت مدرسه شجره طیبه میناب، الگوی خوبی برای دعوت از اساتید دانشگاه‌های دنیا و ناظران بین‌المللی مستقل برای بازدید از دانشگاه‌های آسیب‌دیده و تهیه گزارش میدانی از این جنایات جنگی است.

زاهدی با اشاره به هدف قرار دادن خوابگاه دانشجویی، اظهار داشت: خوابگاه‌های دانشجویی از نظر حقوق بشر و حقوق بین‌الملل دارای چند لایه حفاظتی است که هدف قرار دادن آن، همزمان چندین اصل اساسی را نقض می‌کند از جمله اینکه خوابگاه‌ها به روشنی «اماکن غیرنظامی» هستند و فاقد کاربرد نظامی می‌باشند.

وی افزود: از سویی دیگر شورای حقوق بشر سازمان ملل در قطعنامه‌هایی حملات به مراکز آموزشی را نقض حق آموزش می‌داند. حمله به خوابگاه که محل زندگی دانشجویان است، مصداق تهدید حق حیات آنان نیز محسوب می‌شود.
به گفته این استاد دانشگاه، برخی کنوانسیون‌های بین‌المللی نیز صراحتاً حفاظت از اماکن و دارایی‌های فرهنگی و مراکز آموزشی را در زمان جنگ الزامی می‌دانند.

زاهدی ضمن بیان اینکه از منظر اخلاقی، حمله به خوابگاه یعنی حمله به امنیت ابتدایی‌ترین بستر رشد علمی، گفت: جایی که دانشجو نه فقط درس می‌خواند، بلکه هویت علمی و اجتماعی خود را می‌سازد و این اقدام از هرگونه منطق نظامی و انسانی خارج است.

وی افزود: حملات گسترده به دانشگاه‌ها و مراکز علمی و ترور دانشمندان و نخبگان دانشگاهی به این مقیاس، بی‌سابقه بوده است و این خود نیز یک رکورد و برگ ننگینی در تاریخ جنایت آمریکا و اسرائیل در قبال جامعه علمی است.
به گفته این استاد دانشگاه، این حملات نشان می‌دهد که «تهاجم به مراکز علمی و فرهنگی» یک راهبرد مستقل در کنار جنگ نظامی تعریف شده است و سکوت جامعه جهانی در برابر این اقدام، هنجار «مصونیت مراکز علمی و فرهنگی در جنگ» را برای همیشه تضعیف خواهد کرد و این الگو می‌تواند در مناقشات آینده تکرار شود.

زاهدی ضمن بیان اینکه جنگ رمضان همچون جنگ ۱۲ روزه، شامل دنیایی از تجربه است، تجربیات موفق و شکست‌های قابل ترمیم که باید جامعه دانشگاهی برای آن راه‌حل‌هایی ارائه نماید، گفت: آنچه مشخص است ایران امروز اقتدار علمی، اقتدار دفاعی و نظامی را رقم زده است و به گواه بسیاری از کارشناسان نظامی و امنیتی دنیا، ایران در روز‌ها و هفته‌های اخیر دست برتر در میدان را دارد چه در حوزه آفندی و موشکی چه در راهبرد مهم مدیریت تنگه هرمز.
این استاد دانشگاه در پایان افزود: دوران پساجنگ دنیایی از مسائل را پیش روی جامعه علمی و دانشگاهی قرار خواهد داد که برای اقتدار کشور بایسته است به آن توجه شود.