اهرم‌های چانه زنی مذاکرات در اختیار ایران است

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، جلال دهقانی فیروزآبادی در برنامه گفتگوی ویژه خبری، ویژگی های این دور از مذاکرات ایران و آمریکا را در اسلام آباد بررسی و تشریح کرد و به پرسش ها در این زمینه پاسخ داد. متن کامل این گفتگو به شرح زیر است: 

سوال: با توجه به برگزار شدن مذاکرات اسلام آباد امشب راجع به تحلیل این دور از مذاکرات صحبت خواهیم کرد. نکته جالبی که راجع به این فرآیند بعد از جنگ و مذاکره وجود دارد این است که رئیس جمهور کشوری که تا سه چهار روز پیش کمتر از یک هفته گذشته در یک گنده گویی ملت شریف ایران را تهدید می‌کرد به نابود کردن تمدن کهن آن، امروز مقابل این ملت نشسته و پاسخگوی مطالبات ملت ایران است. نکته دوم این که تا پیش از این در ادوار مختلف مذاکرات محور‌هایی که روی آن بحث می‌شد معمولا به سه موضوع اصلی منحصر بود، بحث هسته‌ای و توان موشکی و موضوع جبهه مقاومت و حالا موضوع چهارمی به این فهرست اضافه شده که در گلوی آمریکایی‌ها گیر کرده و در ظاهر هم چاره‌ای هم برای آن نمی‌بینند و تمام آن سه مورد قبلی را به اولویت ثانویه تبدیل کرده و آن چیزی نیست جز بحث تنگه هرمز و این یکی از خطا‌هایی است که آمریکایی‌ها مرتکب شدند. تنگه هرمز که پیش از جنگ باز بود و الان برای باز بودن آن دارند مذاکره می‌کنند و اگر این خطا بخواهد باز تکرار شود به احتمال بسیار زیاد موارد ۵ و ۶ و ۷ دیگری به این فهرست اضافه خواهد شد که موارد قبلی را مثل الان به اولویت ثانویه تبدیل می‌کند. با توجه به این که دور سوم مذاکرات هم بنا است برگزار شود از تحلیل آقای دکتر دهقانی فیروزآبادی بهره‌مند خواهیم شد. شما مذاکرات را چطور می‌بینید؟

دهقانی فیروزآبادی: طبیعتا آمریکایی‌ها با هدف بازگشایی تنگه هرمز به ایران حمله نکردند با اهداف بلندپروازانه‌ای شروع کردند و بیشتر اهداف متحرک بود. یکی از نقد‌هایی هم که به ترامپ می‌شود اینکه شما  هدفی را در جایی شروع کردید و در انتها رسیدید به اینجا که یکی به شوخی گفته بود که شما چهل روز جنگیدید که تنگه‌ای را باز کنید که قبل از جنگ باز بود. بنابراین اینها فکر می‌کردند می‌توانند چهار روزه نظام جمهوری اسلامی ایران را ساقط یا حداقل تضعیف، تجزیه و آشوب در کشور ایجاد کنند ولی با شگفتی‌های صحنه مواجه شدند هم در حوزه نظامی و هم در حوزه حمایت مردمی و قدرت مردم پایه و یکی از شگفتی‌ها شاید کشف ظرفیت راهبردی تنگه هرمز بود که شاید خود ما هم به این شفافیت نمی‌دانستیم که اینقدر این ابزار استراتژیک و راهبردی و تعیین‌کننده است که نه تنها سرنوشت جنگ و سرنوشت صلح را در این دوره تعیین خواهد کرد بلکه تضمین عینی که همیشه دغدغه ما بود را در مذاکرات به ایران داده است و با توجه به بدعهدی آمریکایی‌ها و هر بار هم که ما می‌آییم مذاکره ای را تحلیل می‌کنیم به بدعهدی آنها اضافه می‌شود. دفعه قبل گفتیم یک بار حمله کردند به میز مذاکره، امروز باید بگوییم دوبار به میز مذاکره حمله کردند. ممکن است در جلسه بعدی بگوییم بگوییم سه بار به میز مذاکره حمله کردند. یعنی با توجه به اینکه  هیچ اعتمادی به طرف آمریکایی نیست و با توجه به اینکه اصل را باید بر این بگذاریم که راهبرد آمریکا، راهبرد فریب و ابهام است، حالا اگر خلاف آن ثابت شد چه بهتر. یکی از اصول روابط سیاست خارجی و مذاکرات بین المللی این است که مذاکرات بین المللی، بر بدترین حالت است. می‌گویند بدترین سناریو. شما برای بدترین سناریو باید آماده باشید، اگر کمتر از آن اتفاق افتاد چه بهتر. بنابراین شرایطی که الان ما در آن قرار داریم شرایطی است که به نظرم با کل ادوار مذاکرات دیگر متفاوت است. نه تنها ما آن ابزار‌ها را داریم یکی دیگر هم بر آن اضافه شده و این الان حداقل در شرایط فعلی تعیین کننده‌تر است. برای اینکه عینی‌تر است. یعنی شما تضمین را می‌توانید از آن بگیرید و سوال این بود اگر طرف مقابل به تعهداتش عمل نکرد ما چه تضمینی داریم و چه چیزی این تضمین را به ما می‌دهد؟ در مذاکرات قبلی می‌گفتیم تضمین عینی بده. یعنی شما یک چیزی دستت است می‌توانی آن را ببری و نقد کنی. نسیه نیست. اینطور نیست که بروید ببینید در بانک اعتبار دارد یا ندارد و این مهم است. اما این ظرفیت و ذخیره استراتژیک در مورد بانک است و ژئوپولیتیک ایران که در میدان جنگ هم آن نامعادله تکنولوژی در جنگ را خنثی کرد یا حداقل توازنی ایجاد کرد بین تکنولوژی و ژئوپولیتیک و این هم بسیار عامل مهمی است که از این به بعد می‌توانیم از آن استفاده کنیم. منتها  از یک چنین ابزار استراتژیک، باید به موقع و به اندازه و بهینه استفاده کنیم. یعنی این ابزاری است که در بهترین حالت می‌توانیم بیشترین نتیجه را از آن بگیریم، در این شرایط می‌تواند وجود داشته باشد.

نکته دیگر این که باز هم تنگه استراتژیک هرمز اهرم مذاکراتی و چانه زنی جدیدی را به ما داده این است که در جنگ ۱۲ روزه اعلام کردند که ما می‌خواستیم ضربه‌ای بزنیم و بیشتر نمی‌خواستیم و قصد جنگ نداشتیم. این دفعه چهل روز جنگیدند با همه توان هم جنگیدند همه امکاناتشان را هم آوردند حالا نه این که مثلا ما اختلاف یا گله‌ای که ترامپ از ناتو دارد نه این که این‌ها نبودند او بیشتر از این، حمایت و مشارکت را می‌خواست وگرنه این‌ها هم متحدین منطقه‌ای و هم متحدین غربی و هم بقیه به صورت نهان و آشکار در این جنگ علیه ما هم در آفند و به ویژه در پدافند مشارکت داشتند. بنابراین این که چهل روز با تمام قوا و با نقض همه اصول و موازین حقوقی و بین المللی شما توسل به تجاوز و تسلیحات کردید و این ملت و کشور متمدن توانستند این ضربه را تحمل کنند.

یکی از مولفه‌های قدرت ملی ما تاب آوری ملی است و یکی از مولفه‌های تاب آوری آستانه تحمل است. با توجه به عملیات ربایشی که ترامپ در ونزوئلا داشت، فکر می‌کرد ایران هم مقداری بیشتر طول می‌کشد اگر آن سه ساعت طول کشید این جا سه روز طول می‌کشد، چون حداقل در اخبار این طور مطرح شد که ترامپ به یکی از روسای جمهور همسایه ما گفته بود ما چهار روز بیشتر فرصت نمی‌خواهیم، غافل از این که الان در خود تحلیل‌های اندیشکده‌های آمریکایی به جد مطرح است و عنوان یکی از تحلیل‌ها که در یکی از اندیشکده‌ها و ارگان عمومی مطرح شده بود ترامپ لقمه بزرگتر از دهانش را برداشته است. این لقمه گلوگیری است یک قورباغه قورت دادن نباید شما را به هوس بیندازد که فیل را بخواهی قورت دهی. 

سوال: شاید ترامپ فکر می‌کرد این که می‌گویند لقمه گلوگیری است در میدان جنگ دچار گرفتاری می‌شود و چون خیلی به ارتش خودش متکی بود خیلی تصور نمی‌کرد. الان متوجه شده که می‌گویند لقمه گلوگیر فقط در میدان نبرد نیست یک تنگه هرمز دارد که آن جا گلویت را می‌گیرد.

دهقانی فیروزآبادی: بله اتفاقا یکی از کار‌هایی که به درستی انجام دادیم و اعتقادم این است که این بخشی از راهبرد ما بوده است. یعنی این طور نبوده که ما دچار شگفتی شویم در استفاده از آن. شاید خیلی‌ها باور نمی‌کردند ولی افرادی که راهبرد پردازی می‌کردند این را بعنوان یکی از مولفه‌های قدرت ما در نظر گرفته بودند و این که الان ترامپ به اهدافی که خودش اعلام کرده به هیچ کدام دست نیافته حتی به آن کوچکترین هدف به قول خودشان موردی و موضعی که وجود دارد. بنابراین این چهل روز مقاومت میهنی بر توان ملی ایران و ایرانیان افزوده و شما شاید در جنگ ۱۲ روزه فرصت نداشتید، اما الان به اندازه کافی فرصت داشتند دیدند ایران با این ضربات از پا در نمی‌آید. البته این به این معنا نیست که ما دچار خسران‌های مادی و جانی و معنوی نشدیم. ما بهترین فرزندان این کشور را از دست دادیم. رهبر شهید انقلاب را از دست دادیم که خیلی ناراحت کننده است. یعنی هر یک از ارکانی که ما در راه دفاع از موجودیت و بقای ایران دادیم، هزینه سنگینی است ولی با همه آن هزینه‌هایی که پرداخت شده مهم این است که یک ایران تاب آورده است و قبل از جنگ هم فکر کنم یکی از تحلیلگران غربی بود گفت: ایران اگر تاب بیاورد، پیروز است و نه تنها ما تاب آوردیم بلکه قدرت آفند هم داشتیم. الان اهرم‌های چانه زنی در اختیار ایران است این که هنوز نرسیدند به بحث‌هایی که قبلا وجود داشته، یعنی این که، این خیلی حائز اهمیت است. البته ما باید حواسمان هم جمع باشد. باید کاملا با چشم باز مذاکره کنیم که این فریب نباشد. یعنی هدف این نباشد که تنگه باز باشد و بعد به بقیه چیز‌ها که رسید به تعهدات عمل نشود. 

سوال: مگر قرار است الان تنگه باز شود؟

دهقانی فیروزآبادی: نه. عرضم این است که با توجه به استراتژی فریبی که وجود دارد، یک توافق موقت و موردی صورت بگیرد، اما خوبی آن این است که سریع می‌تواند برگردد و یکی از نقاط مثبت شرایط موجود این است که ما تضمین عینی داریم. 

سوال: از آن امتیازات و ظرفیت‌هایی که داریم به اندازه، درست و به جا استفاده کنیم و این ظرفیت در جنگ ۱۲ روزه هم بود که رو نکرد. به جای خودش از آن استفاده می‌کند و چه بسا ظرفیت‌های دیگری که هنوز ایران رو نکرده است و از هر کدام به جای خودش استفاده می‌کند؟

دهقانی فیروزآبادی: یکی از عواملی که باعث شد دشمن دچار سوء محاسبه شود، حداقل ترامپ اعتراف کرد که ما فکر نمی‌کردیم ایران این گونه واکنش نشان دهد. آن‌ها می‌گویند ما به کشور‌های منطقه و دوست و همسایه مان حمله نکردیم، ما به خاک دشمن و پایگاه‌هایی که از آن به مبدا ها که به ما حمله شده است، پاسخ دادیم. ما آن جا هم تدافعی عمل کردیم ولی برای آن‌ها شاید که قطعا شگفتانه‌ای بوده است. احتمال نمی‌دادند که جنگ منطقه‌ای شود یا خودشان گفتند ما فکر نمی کردیم که ایران تنگه هرمز را ببندد، تصحیح می‌کنم، تنگه هرمز را نبستیم. جمهوری اسلامی ایران تنگه هرمز را مدیریت هوشمند و مدیریت امنیت می‌کند. کسی که الان آن جا ضامن امنیت است. ما تشخیص می‌دهیم عبور و مرور از تنگه، ما هستیم.

سوال: کسی اجازه نگیرد ما نمی‌توانیم امنیتش را ضمانت کنیم؟

دهقانی فیروزآبادی: این را باید در گفتمان دفاعی خودمان تعریف کنیم. تنگه هرمز را نبستیم بلکه کنترل هوشمند و مدیریت امنیت تردد می‌کنیم. مدیریت امنیت انرژی را انجام می‌دهیم. در همین طول جنگ هم گاهی بعضی شناور‌ها و بعضی‌ها اماکن مورد حمله قرار گرفت که معلوم شد اصلا ما نبودیم. 

سوال: پرچم دروغین بود؟

دهقانی فیروزآبادی: این هم نکته بسیار مهمی است که ژئوپلیتیک ایران به معنای کاملش، نه به معنای جغرافیا فقط. مردم، فرهنگ و تمدن همه عوامل ثابتی است که در طول هزاره‌ها این جا وجود داشته است. شما نمی‌توانید با تجاوز نظامی تمدنی را از بین ببرید. البته این تهدید نابخردانه که شاید از مرز‌های اخلاقی رئیس جمهور آمریکا هم عبور کرده این بود که در خود آمریکا خیلی مورد نقد قرار گرفت و در کشور‌های دیگر که به زبان آوردن اینکه تمدنی وجود داشته و دیگر نخواهد بود. شما اعتراف می‌کنید که تمدن است. بعد از جنگ ۱۲ روزه بود که این جنگ تمدنی است. یکی از همکاران در دانشگاه به من گفت: من موافق نیستم که این جنگ تمدنی است، این جنگ ژئوپلیتیکی است. البته من منکر وجه ژئوپلیتیکی اش نیستم ولی، چون فکر می‌کردند دیگر کار تمام شده است، آن مکنونات قلبی شان را بیان کردند. یکی شان سناتور‌های آمریکایی گفت: ۲ هزار سال منتظر همچین لحظه تاریخی بودیم و دیگری گفت: ۲ هزار و ۳۰۰ سال است و ما آن کاری که اسکندر مقدونی آغاز کرد الان وقتش است این کار را انجام دهیم. این که تمدنی را ما آتش می‌زنیم شاید شبیه سازی تاریخی به آتش زدن پرسپولیس هم است. دوستانی که هم میهنانی به نوعی دچار فریب راهبردی شدند یا نوعی ساده اندیشی سیاسی را به آن مبتلا شدند که آمریکا و رژیم اسرائیل دنبال تامین منافع ایران هستند یا مشکل شان با جمهوری اسلامی ایران است؟ این ثابت کرد که شما می‌گویید من می‌خواهم تمدن را از بین ببرم. می‌گوید تمدن ایران ۴۷ ساله است، یا ۴ هزار و ۷۰۰ سالش است و یا ۶ هزار سالش است. این باید ما را متنبه کند که بهانه شان جمهوری اسلامی است و با اصل تمدن ایران مخالف هستند.

سوال: مذاکره و این که دور سوم ادامه پیدا می‌کند، نشانه این است که این قدر اختلافات و چالش‌ها زیادست که نشان دهنده این است که خوب پیش می‌رود و جلسات بعدی جلو می‌رود. در خبرهاست که آمریکایی‌ها زیاده خواهی می‌کنند و بحث اصلی سر تنگه هرمزست و صحبت از این می‌کند که می‌گویند مشترکا مدیریت کنیم تنگه را. فکر می‌کنید که باید بیشتر خوشبین باشیم یا بدبین باشیم روندی که از امروز دیدیم؟

دهقانی فیروزآبادی: مذاکره کنندگان ما در اتاق مذاکره هم این حس دوگانه را دارند. هم نشانه این است که ما می‌توانیم امیدوار باشیم، هم می‌توانید نشانه این باشد که خیلی امیدوار نباشیم. البته با توجه به آن توقعات و انتظارات و مطالباتی که آمریکا مطرح کرده در آن متن ۱۵ موردی یا فراتر از آن آقای ترامپ صراحتا می‌گوید تسلیم. این نشان می‌دهد که مذاکره بسیار سخت است. در مقابل هم ما ۱۰ بند پیشنهاد دادیم که پذیرفتند که سر آن مذاکره صورت بگیرد. پل زدن بین این دو تا متن کار بسیار سختی است. طبیعتا همیشه معامله کردن سخت است. چون این‌ها همه شان کاسب هستند. شبیه این املاکی‌ها هستند که می‌رویم آپارتمان بخریم، فروشنده می‌گوید ۱۰ میلیارد، ما می‌گوییم ما ۵ میلیارد بیشتر نداریم. اولین چیزی که  می‌گویند یک جلسه می‌گذاریم ببینیم چه می‌شود؟ یک وجهش. یک وجه امیدوارکننده این است که ظاهرا بارقه‌هایی از امید وجود دارد که می‌شود پل زد که آمریکایی‌ها از آن هدف تسلیم و زیاده خواهی عدول کنند و جایی امیدواری است برای این که همه گزینه‌ها را انتخاب کردند و نمی‌توانند بگویند گزینه روی میزست. 

سوال: گزینه نظامی؟

دهقانی فیروزآبادی: همه گزینه‌ها را امتحان کردید.

سوال: کارتش سوخت؟

دهقانی فیروزآبادی: بالاتر از سیاهی رنگی نیست، یک روزی تهدید می‌کردید. اصلا آمدند بازی کردند و با تمام توان بازی کردند و تهش این است با تنگه‌ای که باز بود سر آن مذاکره کنند که بسته شده است باز کنید. این که دو دور، سه دور دارد استمرار پیدا می‌کند، البته روی روال عادی باشد و آن اصل فریب را کنار بگذاریم و یک انگیزه‌های شخصی هم خودش دارد. 

سوال: اولین بارست که ونس معاون رئیس جمهور آمریکا در یک عرصه بین المللی در مذاکراتی که تمرکز و توجه همه رسانه‌ها و دنیا به اسلام آبادست به عنوان رئیس تیم مذاکره کننده آمریکا آمده که در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری نامزد جمهوری خواهان است و نتیجه این مذاکرات به شخصه برای خودش خیلی مهم است؟

دهقانی فیروزآبادی: هم برای جمهوری خواهان و هم دموکرات و سیاست داخلی آمریکا. چون امسال سال انتخابات میان دوره‌ای کنگره و بخشی از یک سوم سنا هم است و باید انتخابات برگزار شود و این خیلی مهم است و احتمال این که اکثریت را در کنگره از دست بدهند خیلی زیادست و رقابتی بین او و روبیو است که برای نامزدی سال ۲۰۲۸ که آن هم نکته مهمی است. 

سوال: اشاره می‌کردید به بحث ونس؟

دهقانی فیروزآبادی: یک بحث انگیزه‌های شخصی است که این اولین ماموریت خارجی است و انصافا بد ماموریتی هم به او دادند و سخت‌ترین کار را. 

سوال: پوست موز زیر پاش گذاشتند؟

دهقانی فیروزآبادی: یا پوست موز یا به قول خودشان سیب زمینی داغ به او تعارف کردند که کار سختی است و این می‌تواند شمشیر دو لبه باشد و اگر موفق عمل کند، قطعا در انتخابات آینده و حتی پایگاه در حزب جمهوری خواه تقویت خواهد شد در مقابل رقبا که روبیوست.‌ می‌تواند آن جا بگوید که مهم‌ترین چالش یا موضوع سیاست خارجی آمریکا که ۴۷ سال با جنگ نتوانستید شما حل کنید من حل کردم. این خیلی امتیاز بزرگی است. بنابراین شاید شخصا بخواهد این را به نوعی حل کند. البته این به معنای این نیست که او حاضرست از مطالبات حداکثری بدون چانه زنی دست بکشد. طرف مقابل او هم تیم بسیار متخصص و متبحر است. الان در آمریکا بدبینانه بعضی‌ها می‌گویند ترامپ و تیم رادیکال در آمریکا می‌دانستند که این مذاکرات به جایی نمی‌رسد و ونس را فرستادند که این مهره را بسوزاند و شکست بخورد و بعد بگویند که ماموریت به تو دادیم و نتوانستی انجام دهی و انتقادات تقویت می‌شود. خوشبینانه ترش این است که گروهی به خصوص خودش هم، چون ابتدا مخالف جنگ بود، درست است بعد به نوعی گفت بله رئیس جمهور هر چه بگوید. 

سوال: مخالف بود ولی گفت حمایت می‌کنم؟

دهقانی فیروزآبادی: در جلسه‌ای می‌روید رای مخالف دارید و می‌گویید هرچه جمع بگوید تسلیم می‌شود. ویژگی‌ شخصیت ترامپ این است که هیچ مخالفتی را قبول نمی‌کند و جالب است بقیه می‌گویند دیکتاتور. مسئول ایران در دولت قبلی آمریکا گفته بود هیچ کس جرات نمی‌کند به امپراطور چیزی بگوید همه مخالف، باید بگویند شما راست می‌گویید. 

سوال: راهپیمایی نو کینگ همین بود که پادشاهی می‌کنید؟

دهقانی فیروزآبادی: خوشش می‌آید که من پادشاه هستم. در آمریکا دو دیدگاه وجود دارد. خوشبینانه اگر ظرفیت‌های شخصی اش می‌تواند بروز دهد بتواند یک دیلی به خودشان، چون این هم اهل دیل است و نکته جالب در مورد این‌ها از جمله ونس این است که این‌ها خیلی میانه خوبی با حقوق بین الملل و موازین اخلاقی و تعهد و نقض عهد و حتی جنایت جنگی، ابایی ندارند که ما مرتکب می شویم در صورتی که در جنگ‌ها افرادی که مرتکب جنایت جنگی می‌شوند گردن نمی‌گیرند. اصلا خودش افتخار می‌کند و مواردی که واقعا مشمئز کننده است. در بحثی که در مورد آن ناو دنا اگر اشتباه نکنم با کمال ناجوانمردی ملوانان و نیرو‌های غیر، درست است مسلح بودند ولی ناو مسلح نبود، آن را غرق کردند، گفت ما دیدیم فانش بیشترست. 

سوال: ماموریت عملیاتی نداشتند؟

دهقانی فیروزآبادی: این جنایت جنگی است. 

سوال: مدرسه میناب؟

دهقانی فیروزآبادی: مدرسه میناب، پل می‌زنند و مصادیق جنایت جنگی است و این‌ها خیلی نمی‌توانیم اصرار کنیم که نقض عهد کردیم و این‌ها فقط زبان قدرت را می‌فهمند.

سوال: سمت جمهوری اسلامی ایران و البته از آن طرف هم پیش از این صحبت از این شده بود که ایران گفته که ما با ویتکاف و کوشنر صحبت نمی‌کنیم به خاطر این که سابقه خوبی از این‌ها نداریم. طرف ما کس دیگری باشد و پیشنهاد ونس ایران تعیین کرده است که طرف مقابلش کی باشد؟

دهقانی فیروزآبادی: مهم بوده است و قبل از مذاکرات در اخبار بود که حتما در این مبادلاتی که بوده اعلام کردیم که ما به کوشنر و ویتکاف اعتقاد نداریم. یک بحث هم مطرح بود به خصوص ویتکاف اطلاع درستی به ترامپ نمی‌داده و بیشتر با نتانیاهو. 

سوال: ترامپ گفته است که شما من را فریب دادید سر ایران؟

دهقانی فیروزآبادی:  آوردن ونس یک آوانسی به ایران هم بود که باشد ما کسی را می‌فرستیم.

سوال: یا تحمیل شرایط ایران؟

دهقانی فیروزآبادی: مجبور شدند بپذیرند به عنوان پیش شرطی که ما مطرح کرده بودیم. در این مذاکراتی که تاکنون داشتیم به طور کلی به خصوص موضوعات اختلاف با آمریکا داریم، ترکیبی که الان است، شاید بی نظیرست. 

سوال: بعد از انقلاب اولین بارست که در این سطح؟

دهقانی فیروزآبادی: و با آمریکایی‌ها. اولا رئیس هیئت رئیس قوه است و بسیار جایگاه مهمی است. بعد شخصیت آقای قالیباف بسیار تعیین کننده است و با آن سابقه و پیشینه و اعتمادی که در حاکمیت و نظام با ایشان است و البته بقیه تیم که بی تردید ما در این هماوردی ما هم ارنجی را به قول فوتبالیست‌ها فرستادیم که از پس آن تیم بربیاید. خیلی وقت ها تیم‌ها را براساس این که کی مقابلت است می‌چینید. ویژگی‌های تیم مذاکره کننده به طور کلی دبیر شورای دفاع است، وزیر امور خارجه است، رئیس کل بانک مرکزی است؛ که روسای چهار کمیته سیاسی، حقوقی، اقتصادی و نظامی به عهده دارند و کمیته عمومی که خود دکتر قالیباف هستند. کل تیم را در ۵ میم خلاصه کرد. تیمی است مقتدر، دو متخصص، سه مشروع، چهار مصمم و پنج مختار. یعنی هم در بالاترین سطح است و هم از اختیارات لازم و کافی برخوردارست. باتوجه به سطح هیئت و سوابق تیم مذاکره کننده، روسای هر چهار کمیته، جزو افرادی هستند که تعیین کننده هستند. از اختیارات لازم برخوردار هستند و آن اقتدار و مصمم بودن بسیار حائز اهمیت است و مشروعیت داشتن. شاید رئیس هیئت این که رئیس مجلس هم است و نماینده مردم است و این خیلی مهم است. هم نماینده مردم است و هم مردم در خیابان دارند حمایت می‌کنند. شاید یکی از نکات بسیار جالب البته برای ما که مسلم بود، برای افرادی که طراحی تجاوز به ایران را کردند که فکر می‌کردند در ۱۲ روزه اگر مردم به منویات آن اعتنایی نکردند، این دفعه دیگر قرارست آن اهداف آن‌ها را تامین کنند. این هم بسیار مهم است. فراتر از آن که تقریبا می‌توانیم بگوییم اکثریت قاطع در حس میهن پرستی و دفاع از کشور دارند در جا‌های مختلف و جبهه‌های مختلف حمایت می‌کنند و نمونه بارز آن افرادی هستند که در خیابان حضور دارند. این فقط به معنای روحیه ملی، به معنای کلاسیکش نیست که حمایت از سیاست‌های حاکمیت است که ما تعریف می‌کنیم. روحیه ملی یعنی این که مردم از سیاست‌های دولت به معنای عام حمایت کنند و از منافع شخصی به نفع منافع ملی بگذرند. شما در جنگ هستید. شاهد بودیم وقتی مردم در خیابان بودند بمباران شدند، یعنی این جمعیت یکی از مهم‌ترین مولفه‌های قدرت ملی ماست. یک بار دیگر گفتم اگر اتحاد، وحدت و انسجام ملی تاکنون ارزش ملی بود، الان عنصر قدرت ملی است. الان در مثلث استراتژیک هم جنگیدیم، هم داریم مذاکره می‌کنیم، هم وارد آتش بس شدیم، قدرت نظامی و توان دفاعی ماست که شامل مولفه جدیدی به نام تنگه هرمز هم شده، موشک، تنگه هرمز بعد تاب آوری ملی است که حمایت مردمی است، أراده ملی است و بالابودن آستانه تحمل ملی است و تصمیم و عزم و أراده سیاسی و راهبرد بسیار سنجیده و بهینه وجود دارد، ضلع سوم دیپلماسی است البته دیپلماسی فعال و خلاق و ابتکاری که بخش هایی از آن را ما شاهد هستیم این که معمولا می گوییم دیپلماسی فعال یعنی موضوع مذاکره، جای مذاکره و زمان مذاکره، مکان مذاکره این ها اگر پیش شرط هم داشته باشید یا کلا تعیین کنید یا تعیین کننده باشید علیرغم چیزی که طرف مقابل می خواهد، می گوید تسلیم شما مطالباتی می گذارید روی میز که او باید با آن موافقت کند حتی اگر اعتقاد نداشته باشد این بسیار مهم است یعنی کسی است که میگوید من رئیس بزرگترین قدرت در تاریخ هستم، من تمدن را از بین می برم شما وقتی پیشنهادی می گذارید و می گوید باشد براساس آن مذاکره، می خواهم بگویم این ها دستاوردهای بسیار حائز اهمیت است و تیمی که الان مذاکره می کند از تخصص لازم هم برخودار است و اختیارات لازم را دارد و برمی گردد به این که ما شاهد دو میدان نیستیم.سوال: برخی می خواستند شیطنت کنند بگویند دوگانه میدان و دیپلماسیدهقانی فیروزآبادی : اما موفق نشدند الان این شب ها که ما در شرایط آتش بس هستیم یا توقف تجاوز هستیم و مذاکره می کنیم حضور مردمی در خیابان ها است نه تنها کمتر نشده بیشتر شده برای این که ما دارای یک وحدت راهبردی هستیم که بخش بسیار مهم آن وحدت فرماندهی است یعنی میدان دیپلماسی، میدان نظامی و میدان فرهنگی فرمانده واحدی دارد که همه ملت ایران به درایت آن فرماندهی واحد اعتقاد راسخ دارند بنابراین اصل بر این است که ما منافع ملی ایران را تامین کنیم حالا بعد می بینیم با چه ابزاری بهتر می شود این کار را انجام داد أولا که ما تجاوز نکردیم عده ای به ما تجاوز کردند بنابراین الان این را به ترامپ می گویند شما جنگی را جنگ انتخابی بود، جنگ اضطراری نبود شما انتخاب کردید و پیروز نشدید ما در مقام دفاع بودیم و برای تامین منافع ملی ایران خوب زمانی لازم بوده بجنگیم الان داریم مذاکره می کنیم الان دیپلماسی مسلح است اصطلاحا انگشت روی ماشه داریم مذاکره می کنیم و بنابراین ابزار دیپلماسی و ابزار نظامی مثل دو قطاری هستند روی ریل موازی در ایستگاه منافع ملی بهم می رسند حالا یا ما در جعبه ابزار سیاست خارجی ابزارهای مختلف داریم که قدرت نظامی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی دیپلماتیک است که شامل مولفه جدیدی به نام تنگه هرمز هم شده است. موشک، تنگه هرمز بعد تاب آوری ملی است که حمایت مردمی است. أراده ملی است و بالابودن آستانه تحمل ملی است و تصمیم و عزم و أراده سیاسی و راهبرد بسیار سنجیده و بهینه وجود دارد. ضلع سوم دیپلماسی است. البته دیپلماسی فعال و خلاق و ابتکاری که بخش‌هایی از آن را شاهد هستیم. این که می‌گوییم دیپلماسی فعال یعنی موضوع مذاکره، مکان مذاکره و زمان مذاکره. اگر پیش شرط هم داشته باشید یا کلا تعیین کنید یا تعیین کننده باشید علی رغم چیزی که طرف مقابل می‌خواهد، می‌گوید تسلیم، شما مطالباتی می‌گذارید روی میز که او باید با آن موافقت کند حتی اگر اعتقاد نداشته باشد این بسیار مهم است. یعنی کسی است که میگوید من رئیس بزرگترین قدرت در تاریخ هستم، من تمدن را از بین می‌برم شما وقتی پیشنهادی می‌گذارید و می‌گوید باشد براساس آن مذاکره. این‌ها دستاورد‌های بسیار حائز اهمیت است و تیمی که الان مذاکره می‌کند از تخصص لازم هم برخودار است و اختیارات لازم را دارد و برمی گردد به این که ما شاهد دو میدان نیستیم.

سوال: برخی می‌خواستند شیطنت کنند بگویند دوگانه میدان و دیپلماسی

دهقانی فیروزآبادی: اما موفق نشدند. این شب‌ها که در شرایط آتش بس یا توقف تجاوز هستیم و مذاکره می‌کنیم، حضور مردمی در خیابان‌ها است. نه تنها کمتر نشده بیشتر هم شده. برای این که ما دارای وحدت راهبردی هستیم که بخش بسیار مهم آن وحدت فرماندهی است. یعنی میدان دیپلماسی، میدان نظامی و میدان فرهنگی فرمانده واحدی دارد که همه ملت ایران به درایت آن فرماندهی واحد اعتقاد راسخ دارند. بنابراین اصل بر این است که ما منافع ملی ایران را تامین کنیم حالا بعد می‌بینیم با چه ابزاری بهتر می‌شود این کار را انجام داد. اولا ما تجاوز نکردیم عده‌ای به ما تجاوز کردند. بنابراین الان این را به ترامپ می‌گویند. جنگ انتخابی بود، جنگ اضطراری نبود. شما انتخاب کردید و پیروز نشدید. ما در مقام دفاع بودیم و برای تامین منافع ملی ایران زمانی لازم بوده بجنگیم الان داریم مذاکره می‌کنیم. الان دیپلماسی مسلح است. اصطلاحا انگشت روی ماشه داریم مذاکره می‌کنیم و بنابراین ابزار دیپلماسی و ابزار نظامی مثل دو قطاری هستند روی ریل موازی در ایستگاه منافع ملی بهم می‌رسند حالا ما در جعبه ابزار سیاست خارجی ابزار‌های مختلف داریم که قدرت نظامی، فرهنگی، اقتصادی و دیپلماتیک است.