دلنوشته یک مجری برای دختران ایران زمین

 

به گزارش خبرگزاری صداوسیما ، متن این یادداشت به این شرح است :

 

تقدیم به غایبانِ همیشه حاضرِ روز دختر

 

به همان‌هایی که نامشان در فهرست تبریک‌های امسال هست، اما جایشان در آغوشِ مادرانشان خالی است. به دخترانی که صدای خنده‌شان زیر هجومِ بی‌رحمِ آوار و حادثه گم شد. به فرشتگانی که امسال به جای هدیه، برایشان شمع روشن می‌کنیم و فاتحه می‌خوانیم.

 

امروز روز شماست، شمایی که نه فقط در میناب که در هر گوشه از این خاک که بوی تلخ حادثه گرفت، از صفِ دانش‌آموزان جدا شدید. یادِ تمام آن برنامه‌هایی افتادم که به مناسبت روز دختر، میانِ انتخاب رنگ‌ها مردد می‌ماندم نمی‌دانستم لباس صورتی برای شادیِ شما آماده کنم یا لباس سفید؟ اما حالا دیگر چه فرقی می‌کند، وقتی تماشاگرانِ همیشگیِ برنامه‌هایم، از پشتِ ابرهای دور، به این سکوتِ سنگین نگاه می‌کنند؟

 

مظلومیت شما آنجا بیشتر آشکار شد که تازه بعد از چهل روز، خواب‌زده‌ها یادشان افتاد چه گوهرهایی از دست رفته‌اند؛ زمانی که پیام‌های تسلیت‌شان مثل برگ‌های خشک بر سرمان می‌بارید. 

 

حالا دور تا دورِ این شهر، قابِ عکس‌های شماست و داغی که با هیچ اشکی سرد نمی‌شود. ما امروز نه برای روز دختر، که برای «نبودنِ» شما سوگواری می‌کنیم و حالا به وسعت یک تاریخ، دلتنگِ همه‌ی شما هستیم تا همیشه .