آبیاری قطره‌ای؛ ضرورتی اجباری برای نجات منابع آبی و احیای دریاچه ارومیه

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مهاباد، علیرغم بارندگی‌های خوب دو ماه اخیر در استان و بهبود نسبی وضعیت دریاچه ارومیه در مقایسه با سال گذشته، نباید فراموش کرد که همین چند ماه پیش بود که زنگ خطر بحران کم‌آبی در بسیاری از شهرستان‌های آذربایجان غربی به صدا درآمد؛ وسعت دریاچه ارومیه نیز به قدری کاهش یافته بود که عملا آبی در پهنه آن باقی نمانده بود.

در شرایط بحران کم‌آبی و خشکسالی‌های پی در پی که استان آذربایجان غربی و به ویژه دریاچه ارومیه را با تهدید جدی مواجه ساخته است، کارشناسان و مسئولان بر ضرورت اتخاذ راهکار‌های اساسی برای مدیریت مصرف آب تاکید می‌کنند. یکی از مهم‌ترین این راهکارها، پیاده‌سازی و اجباری کردن سیستم‌های نوین آبیاری، به ویژه آبیاری قطره‌ای است.

در این میان برخی از مسئولان بر اجباری شدن آبیاری قطره‌ای تاکید می‌کنند. سید سلمان ذاکر، نماینده مردم اورمیه در مجلس شورای اسلامی در نشست بررسی روند احیای دریاچه اورمیه که با حضور معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان محیط زیست کشور و استاندار آذربایجان‌غربی برگزار شد، با اشاره به کمبود منابع آبی در استان و لزوم اصلاح الگوی مصرف، خواستار اجباری شدن اجرای آبیاری قطره‌ای در آذربایجان غربی شد.

وی ضمن تأکید بر فراتر رفتن پیامد‌های خشکی دریاچه ارومیه از مرز‌های استانی و حتی ملی، از عدم وجود اراده کافی در برخی دولتمردان برای احیای دریاچه انتقاد کرد.

ذاکر همچنین به تبدیل زمین‌های دیم به باغات میوه‌های آب‌بر مانند شلیل اشاره کرد و این اقدام را افزایش‌دهنده فشار بر منابع آبی دانست. او تأکید کرد که باید جلوی اینگونه اقدامات گرفته شود و با روش‌های قهریه، آبیاری سنتی متوقف و آبیاری قطره‌ای جایگزین آن شود.

این اظهارات نماینده اورمیه، بیانگر نگرانی جدی از وضعیت منابع آبی و لزوم اقدامات قاطع برای مدیریت مصرف در بخش کشاورزی است.

کارشناسان معتقدند که سیستم آبیاری قطره‌ای با رساندن آب به صورت مستقیم و هدفمند به پای ریشه‌های گیاه، ضمن صرفه‌جویی چشمگیر در مصرف آب (تا ۷۰ درصد نسبت به روش‌های سنتی)، باعث افزایش بهره‌وری و بهبود رشد محصولات نیز می‌شود. با این حال، اجرای کامل و فراگیر این سیستم نیازمند عزم جدی، تأمین اعتبارات لازم و حمایت‌های دولتی است.

نماینده اورمیه با تأکید بر اجباری شدن این روش، خواستار برخورد قاطع با متخلفان و جایگزینی روش‌های سنتی آبیاری شده است.

این رویکرد نشان می‌دهد که در شرایط بحرانی کنونی، صرفا تکیه بر اقدامات داوطلبانه و تشویقی کافی نیست و لازم است با ابزار‌های قانونی و اجرایی، کشاورزان را به سمت استفاده از روش‌های پایدار آبیاری سوق داد.