رسوایی سیا،رویه های بازجویی و شکنجه زندانیان

به گزارش واحد مرکزی خبر،‌ روزنامه گاردین امروز در سرمقاله ای در ارتباط با گزارش سنا درباره رویه های شکنجه سیا نوشت: درعمق گزارش سنای آمریکا درباره رویه های شکنجه سیا مسئله ای نهفته است که نشان می دهد چگونه رویه های بازجویی اغلب بیرحمانه به یک شرکت خصوصی در ازای مقادیر عظیمی از پول مالیات دهندگان آمریکایی واگذار می شد.
سیا کلا 81 میلیون دلار به شرکتی منتقل کرد که توسط دو روانشناس مرتبط با برنامه بازجویی تشکیل شده بود.
ارزش قرارداد سیا با این شرکت به صد و هشتاد میلیون دلار در سال دو هزار وشش بالغ شد گرچه درواقع فقط هشتاد و یک میلیون دلار آن قبل از انقضاء قرارداد در سال دو هزار و نه پرداخت شد.
سیا در سال دو هزار و هفت همان شرکت را تحت مصونیت چند ساله قرار داد تا از آن و کارکنانش در برابر پیگرد حقوقی حفاظت کند. سیا متعاقبا یک میلیون دلار دیگر در ارتباط با این توافقنامه پرداخت کرد.
همه اینها نشان میدهد چگونه منافع تجاری خصوصی با فعالیتهایی - مثل بازجویی از تروریستهای مظنون - ممزوج می شود که معمولا آنرا وظیفه انحصاری دولت در حفاظت از امنیت ملی می دانیم.
اگر رویه های شکنجه سیا یک رسوایی است، رسوایی دیگر این است که سیا یک شرکت خصوصی را بکار گرفت تا از طرف آن به چنان اقداماتی مبادرت ورزد.
البته یک تصمیم دولتی در بالاترین سطح سیاسی - دستورالعمل ریاست جمهوری امضا شده توسط جرج بوش در هفده سپتامبر دو هزار و یک- بود که به برنامه سیا منجر شد. اما جنبه های عملیاتی آن برنامه یک بعد تجاری هم داشت- چیزی که قرار بود در گزارش سنا به روشنی فاش شود.
نقش این شرکت خصوصی یک مشخصه جانبی برنامه سیا نبود بلکه یک مشخصه اصلی آن بود. طبق گزارش سنا، روانشناسان نه تنها رویه های بازجویی را طراحی می کردند بلکه متعاقبا نقش محوری در اجرا، ارزیابی و مدیریت آن برنامه داشتند. آنها حتی بازجویی از برخی زندانیان مهم را خودشان انجام می دادند.
این گزارش تردیدی باقی نمی گذارد که تا سال دو هزار و پنج، سیا عملیات مربوط به آن برنامه را عمدتا به عوامل دیگر واگذار کرده بود.
در چنین فضایی رویه هایی مانند ایجاد حس خفگی با آب، محرومیت از خواب و دیگر اشکال شکنجه اعمال می شد، با این باورکه از آن طریق اطلاعات لازم برای جنگ بر ضد القاعده بدست می آمد.
دلایلی وجود دارد که چرا سیا به چنین رویکردی متوسل شد. سیا هیچ تجربه ای در اداره بازداشتگاهها نداشت. این ماموریت چند روز پس از حوادث یازده سپتامبر به سرعت به آن واگذار شد. در گزارش سنا تاکید شده است که سیا فاقد آمادگی لازم برای آن ماموریت بود، به همین علت تصمیم گرفت از خارج از آن آژانس کمک بگیرد.
از روانشناسان  خواسته شد مجموعه ای از «روشهای بازجویی زورمدارانه» را بکار گیرند که قبلا در مدرسه نیروی هوایی آمریکا بر روی آن کار کرده  و خلبانها را برای مقاومت در برابر اقداماتی که ممکن است در صورت اسارت یا به گروگان گرفته شدن با آن مواجه شوند، آموزش داده بودند. این مسئله مبنای واگذاری قرارداد سیا به آنها بود.
درواقع روند اصلی «جنگ با تروریسم» در دولت آمریکا بطور فزاینده بعد مزدورانه به خود گرفت. نقش شرکت هلیبرتون و دیگران نشان داده است که جنگ های آمریکا درآمدهای میلیونی برای آنها داشته است. شرکتهای امنیتی خصوصی غربی از طریق جنگهای افغانستان و عراق رونق گرفتند. آنها حفاظت پایگاههای نظامی، حفاظت از مقامات رسمی و عملیات گشت زنی را بر عهده داشتند.