خانه پدری قابل اکران نیست

به گزارش خبرنگار واحد مرکزی خبر؛ علی جنتی در حاشیه مراسم معرفی برترین‌های پژوهش فرهنگی افزود: من فیلم خانه پدری را دیده‌ام و به اعتقاد شخصی خودم و همچنین قوانین موجود این فیلم قابل اکران عمومی نیست اما می‌تواند به صورت محدود در برخی مکان‌ها مانند موزه سینما به صورت خصوصی اکران شود.
وی گفت: در ابتدای فیلم خانه پدری صحنه های خشونت باری وجود دارد که به عنوان مثال می‌توان به زنده به گور کردن فرزند دختر به دست پدر اشاره کرد که این صحنه ها قابل اصلاح نیز نیست؛ بنابراین در مجموع این فیلم نه قابل اصلاح است و نه قابل اکران عمومی.
فیلم خانه پدری فیلمی به کارگردانی و نویسندگی کیانوش عیاری ساختهٔ سال ۱۳۸۹ است. این فیلم که قصه اتفاق‌های یک خانه قدیمی را از سال ۱۳۰۸ (اواخر دوره قاجار) تا ۱۳۷۹ روایت می‌کند.
فیلم «خانه پدری» پس از ۳ سال توقیف در جشنواره فجر ۳۲اکران شد و  منتقدان به تصویر کشیدن فرزند کشی به شنیع ترین شکل ممکن را از جمله دلایل لزوم عدم اکران آن می دانند.
قدردانی از پژوهشگران برتر و خالقان برترین پژوهش‌های فرهنگی
پژوهشگران برتر و خالقان برترین پژوهش‌های فرهنگی در حوزه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با حضور آقایان جنتی، مسجد جامعی و میرسلیم وزیران فرهنگ و ارشاد اسلامی فعلی و اسبق معرفی و قدردانی شدند.
در رشته پژوهش‌های برتر از محمدرضا حمزه‌ای به عنوان رتبه نخست با موضوع بررسی تحلیلی «تدوین و تالیف شاهنامه کردی» از استان کرمانشاه، صدیقه رمضانخانی رتبه دوم با موضوع «فرهنگ عامه شهر یزد» از استان یزد، سیده راضیه یاسینی رتبه سوم با موضوع «پوشش و منش زنان در نقاشی و ادبیات ایران» از پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و غلامعلی ولاشجردی فراهانی به عنوان فرد شایسته تقدیر با موضوع «فرهنگ مردم استان مرکزی» تجلیل شد.
در رشته پژوهشگران برتر نیز از سید عبدالله انوار از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی تهران به عنوان رتبه اول، نادره جلالی از انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و سعید نوریان از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اردبیل مشترکا رتبه دوم، سعید فلاح فر از معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رتبه سوم و نظام بهرامی کمیل از معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان فرد شایسته تقدیر، قدردانی شد.
در ادامه این مراسم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در سخنانی کوتاه گفت: شبکه ملی نخبگان از کارهای واجب و ضروری است که متاسفانه از آن غفلت کرده‌ایم.