جایگاهمان پله چهارم دنیا نیست

مجید حاتمی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما افزود: نتایج جهانی پاریس نشان داد که کشتی ایران در حال نتیجه گرفتن از برنامه هایی است که در رده‌های سنی پایه اتفاق افتاده است. بطور کلی این نتایج نشان داد که کشتی ایران در رده‌های پایه روند رو به رشدی دارد تا ما در آستانه المپیک ۲۰۲۰ دچار فقر کشتی گیر نباشیم.

وی گفت: نتایج کسب شده در کشتی فرنگی رقابتهای جهانی یونان بسیار امیدوار کننده بود. هرچند سال گذشته نوجوانان به عنوان قهرمانی در کشتی فرنگی دست یافتند و امسال با یک پله سقوط نایب قهرمان شدند، اما این سقوط با توجه به تغییرات وزن و سن در این رده نگران کننده نیست و حضورمان در سکوی قهرمانی نشان دهنده پیشرفت است.

کارشناس کشتی افزود: تن‌ها مورد نگران کننده در کشتی فرنگی به شکست هایی است که در ۴ وزن سبک رخ داده است. در این دوره از رقابتهای جهانی یونان تیم ملی ایران در ۴ وزن نخست موفقیتی کسب نکرد و شکست خورد. این در حالیست که سالیان سال با وجود بزرگانی، چون مرحوم پذیرایی، علی آبادی، علیزاده، رنگرز و سوریان ایران طلایه دار کشتی فرنگی در سبک وزن دنیا بود؛ بنابراین زنگ خطر در سبک وزن کشتی فرنگی به صدا در آمده است و باید در این رابطه فکری کرد.

وی گفت: راه حل ممکن برای جلوگیری از هرگونه پسرفتی در این خصوص این است که کارگاه هایی تخصصی تشکیل شود و از حضور ستاره‌های سبک وزن در این کارگاه‌ها برای روند شناسایی استعداد‌ها استفاده شود. قرار نیست مهره‌های درشت که کشتی گیران سنگین وزن هستند با مهره‌های ریز که شامل کشتی گیران سبک وزن می‌شوند به یک شیوه الک شوند. در این رابطه باید با دو الگوی متفاوت حرکت کنیم.

کارشناس کشتی افزود: طبق نتایج کسب شده در رقابتهای جهانی کشتی آزاد   نوجوانان ۴ پله صعود کردیم. اما واقعیت این است که جایگاه واقعی ما پله چهارم دنیا نیست. کشتی آزاد ایران باید روی سکوی جهانی قرار بگیرد. اگر قرار است که این نوجوانان در رده بزرگسالان به عنوان قهرمانی در جهان و المپیک دست یابند با کسب عنوان چهارمی در جهان این فرصت برای ملی پوشان فراهم نخواهد شد؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که این صعود ارزشمند است، اما در حد کشتی آزاد ایران نیست و جایگاه ما خیلی بالاتر از چهارمی در دنیاست.

وی درباره علت کسب نتایج ضعیف در کشتی آزاد گفت: در این رابطه دلایل بسیاری وجود دارند. واقعیت این است از آنجائیکه کشتی رشته‌ای بومی و سنتی است و فعالیت در آن دشواری هایی به همراه دارد میزان استقبال از این رشته در میان نوجوانان و جوانان بسیار کم است. این در حالیست که تعداد تماشاگران کشتی هم در مقایسه با قبل کاهش چشمگیری یافته است.

حاتمی افزود: نکته مهم دیگری که وجود دارد این است که ما در کشتی به شدت دچار فقر مربی سازنده هستیم و مربیان سازنده و دلسوز کشتی به علت نداشتن درآمد کافی حاضر به فعالیت در رده‌های سنی نیستند. این در حالیست که از نظر سخت افزاری هم دچار مشکلات زیادی هستیم و سالن‌های کشتی برای انجام فعالیت حرفه‌ای با مشکلات بسیاری مواجه هستند. 

کارشناس کشتی یادآور شد: نبود ساختار مناسب باعث شده است تا موفق به بکارگیری مربیان کارآمد حاضر در کشتی نشویم و سرمایه هایمان را از دست بدهیم. باید آکادمی کشتی تشکیل شود تا از سرمایه‌های حاضر در بخش‌های مختلف بتوان بهره برداری کرد. چون نمی‌توانیم استفاده بهینه از مربیان داشته باشیم بنابراین دچار مشکل شده ایم. 

وی گفت: یکی دیگر از مشکلات اصلی مان حضور مربیان به اصطلاح حاضری خور در کشتی است. در بسیاری از موارد می‌بینیم که در شهرستان‌ها مربیان سازنده و گمنام پدیده‌ای را شناسایی می‌کنند و در ادامه این پدیده‌ها جذب برخی مربیان خوش نامی می‌شوند که سازنده نیستند. با این شیوه هم کشتی پدیده‌های نامبرده خراب می‌شود و هم امکان دیده شدن مربی اش فراهم نمی‌شود.

حاتمی افزود: در عین حال تئوری دیگری مطرح می‌شود و آن این است که مربی کلاس اول دبستان نمی‌تواند در دانشگاه تدریس کند؛ بنابراین فدراسیون باید در این خصوص فرهنگ سازی کند تا کشتی گیران به مربیان سابق خود وفادار باشند و تعادل میان کشتی گیران پدیده با مربیان سازنده بخوبی فراهم شود.