حضرت ام البنین (س)، زنی از تبار دلیران

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ پس از آنکه امیر المؤمنین على بن ابى طالب علیه السلام به سوگ پاره تن و ریحانه رسول خدا محمد بن عبد الله صلى الله علیه و آله و سلم یعنى سرور زنان عالمیان حضرت فاطمه زهرا علی‌ها السلام شهیده راه ولایت و امامت نشست، برادرش عقیل بن ابى طالب را که آشنا به انساب عرب بود، فرا خواند و از او خواست برایش همسرى از تبار دلاوران بر گزیند تا پسر دلیرى براى مولا به ارمغان آورد که سالار شهیدان حسین بن على علیه السلام را در کربلا یارى کند.

نام وی فاطمه فرزند حزام بن خالد از قبیله کلاب و از زنان صدر اسلام، ادیب و شاعری فصیح است. ایشان از خانواده‌ای ریشه دار و دلاور و جدّ مادریش (عامر بن مالک) که هم عصر پیامبر آنچنان شجاع بود که به وی ملاعب الاسنه (کسی که نیزه‌ها را به بازی می‌گیرد) می‌گفتند.

 

۱. همسری مولا علی علیه السلام
یکی از فضائل حضرت ام البنین (س) لیاقت همسری با مولا امیر المومنین علیه السلام است. بعد از شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها)، علی (علیه السلام) به عقیل فرمود: زنی را برایم پیدا کن که از خانواده‌ای نجیب و شجاع باشد. برایم فرزندی شجاع و قهرمان بیاورد تا سالار شهیدان را در کربلا یاری کند. عقیل گفت: با فاطمه دختر حزام کلبی ازدواج کن که در میان عرب شجاع‌تر از پدرانش وجود ندارد.

۲. فداکاری نسبت به اهل بیت پیامبر علیهم السلام
به جز حضرت ام البنین (س)، این بانوی پاک، تاریخ کسی را به یاد ندارد که فرزندان هووی خود را بر فرزندان خود مقدم بدارد. حضرت ام البنین (س) توجه به اولاد پیامبر را فریضه‌ای دینی می‌شمرد؛ زیرا خداوند در کتابش به محبت خاندان رسول الله امر کرده است. ام البنین این عظمت را درک کرده بود لذا حق آنان را ادا کرد.

حضرت ام البنین (س) محبتی خالصانه به آنان داشت و خود را وقف دوستی آنان کرده بود. آنان نیز برای او جایگاهی والا قائل بودند. زینب کبری پس از رسیدن به مدینه به دیدار حضرت ام البنین (س) رفت و شهادت چهار فرزندش را به او تسلیت گفت و همچنین در اعیاد برای عرض تسلیت نزد او می‌رفت.

رفتن نواده‌ی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، شریک نهضت حسینی و قلب تپنده‌ی قیام حسین (علیه السلام) , زینب کبری، نزد ام البنین و تسلیت گفتن فرزندان برومندش، نشان دهنده‌ی منزلت والای ام البنین نزد اهل بیت (علیهم اسلام) است.

۳. ولایت مداری حضرت ام البنین (س)
زمانی که بشیر از کربلا برگشت و اخبار کربلا را آورد خدمت حضرت ام البنین (س) رسید. خبر شهادت فرزندانش را یکی یکی به او می‌داد. ام البنین هر بار می‌گفت: از حسین چه خبر؟ فرزندانم و هر آنچه زیر آسمان کبود است به فدای حسین. وقتی خبر شهادت امام حسین علیه السلام را شنید با آهی سوزان گفت: بشیر با این خبر بند‌های دلم را پاره کردی. 

این اوج معرفت و ولایت مداری حضرت ام البنین (س) نسبت به امام زمانش را نشان می‌دهد.

۴. شاعری فصیح و اهل فضل و دانش
زمانی که زنان به خاطر سوگ فرزندانش به حضرت ام البنین (س) تسلیت می‌گفتند، در جواب آن‌ها در قالب شعر این چنین سرود: که‌ای زنان مدینه دیگر مرا ام البنین نخوانید که با این نام مرا به یاد شیران بیشه‌ی شجاعت می‌اندازید. مرا فرزندانی بود که به خاطر آن‌ها مرا مادر پسران می‌گفتند، ولی اکنون دیگر برای من فرزندانی نیست.
از ویژگی‌های مهم اشعار حضرت ام البنین (س)، توجه به رویداد‌های سیاسی زمان و مسائل مربوط به آن است. وی پس از واقعه عاشورا با استفاده از هنر مرثیه خوانی توانست ندای مظلومیت و حق طلبی حماسه آفرینان کربلا را به گوش نسل‌های آینده برساند و مردمان غفلت زده را بیدار کند.

۵. پرورش دهنده‌ی پرچمدار کربلا
سِمَتِ مادری، برای شخصیتی همچون عباس بن علی که پرچمدار صحرای سوزان کربلا بود، افتخارِ بزرگی است که نصیب بانوی شایسته‌ای همچون ام البنین شده است. فرزندی همچون ابوالفضل العباس(ع) باید در دامان مادری پاک طینت و نیکو سیرت پرورش یافته باشد که چنان رشادت‌ها و شجاعت‌های بی نظیری را از خود بر جای گذارد که تاریخ همتای او را به خود ندیده یا به ندرت دیده است.

۶. صبر بی نظیر حضرت ام البنین (س)
مورّخان نوشته اند روزی که امیرالمومنین علیه السلام، عباس را در دامن خود گذاشت آستینش را بالا زد و در حالی که به شدّت می‌گریست، بازوانش را می‌بوسید.

ام البنین(س) حیرت زده شده از امام پرسید: چرا گریه می‌کنید؟ حضرت جریان شهادت عباس(ع) را در رکاب برادر توضیح دادند. ام البنین هم گریست، اما عظمت ایمان خود را نشان داد و با صبر و بردباری خدا را سپاس گفت که فرزندش فدایی سبط گرامی رسول خدا (صلی الله و علیه و آله) و ریحانه‌ی او خواهد شد.

آنچه بیان شد نمونه‌ای از فضائل حضرت ام البنین بود. به همین مقدار هم قانع کننده است که لازم باشد انسان در مقابل بانویی اینچنین والا مقام، سرِ تعظیم فرود آورد. حضرت ام البنین (س) در زمان خود یکی بود و بس، اما نمادی شد برای مادران و همسرانِ عصر حاضر تا او را الگویی برای فداکاری‌ها و رشادت‌های مادرانه و همسرانه‌ی خود اختیار کنند.

حضرت ام البنین (س) بانویی شجاع بود و دارای فضائلی همچون صبر، ولایت مداری، فداکاری و... آنچنان که هم نزد اهل بیت علیهم السلام گرامی بود و هم الگویی شد برای زنان و مادران در طول تاریخ. همانگونه که احترام ام البنین به خاطر رشادت ها، جان فشانی، و دلاور پروی هایش بر ما لازم است، تکریم و احترام کسانی که فرزندانی رشید در دامن خود پرورش داده و تقدیم اسلام کردند نیز لازم و ضروریست.