تاکیدبر جذب آب باران در محل بارش

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ خانم شهربانو امانی در دویست و هشتادمین جلسه شورا گفت: حجم ریزش‌های جوی استان تهران در سال آبی جاری (از اول مهر ۹۹ تا کنون) نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲۴ درصد کاهش یافته است و ذخیره سد‌های پنجگانه تهران ۶۴ میلیون متر مکعب کاهش نشان می‌دهند. بر خلاف بارش‌های دو سال اخیر به نظر می‌رسد امسال با یکی از کم‌سابقه‌ترین خشکسالی‌ها مواجه هستیم.
وی ادامه داد: متاسفانه طی هفته گذشته با وجود تذکر‌های مکررِ اینجانب، بازهم مشاهده کردم که کارکنان شهرداری برای شستشوی حیاط شورا و شهرداری از فشار آب استفاده می‌کنند و تا زمانی که از خودمان شروع نکنیم نمی‌توان از مردم انتظار همکاری داشت.
خانم امانی اظهار کرد: علاوه بر کاهش بارش‌ها به دلیل تغییرات اقلیمی، الگوی بارش‌ها نیز دچار تغییر شده است به گونه‌ای که به جای بارش‌های مستمر در یک بازه زمانی بلندمدت، به یک باره در مدت زمان کوتاهی با حجم زیادی روان اب ناشی از بارش مواجه می‌شویم.
بر خلاف روش‌های نوین مدیریت روان آب که بر اصلِ "جذب آب باران در محل بارش" استوار است، مدیریت روان آب در تهران بر "جمع‌آوری و هدایت رواناب" پایه‌ریزی شده است. این عضو شورا ادامه داد: سیستم کنونی نه تنها هزینه‌های سنگین مدیریت روان آب را به شهرداری تحمیل می‌کند بلکه آلودگی آب، پس‌زدگی در شبکه و کاهش ذخایر آب‌های زیرزمینی را به دنبال دارد.
وی افزود: طبق استاندارد‌های اتحادیه اروپا نشستِ زمین به میزان سالانه ۴ میلیمتر، وضعیت بحرانی تلقی می‌شود (اتحادیه اروپا برای این میزان نشست کمیته بحران تشکیل می‌دهد)، این در حالی است که در تهران سالانه ۱۷ تا ۲۵ سانتیمتر نِشَست زمین اتفاق می‌افتد که امری فاجعه‌بار است.
امانی گفت: روان آب‌های ناشی از بارش باران، سطح خیابان‌ها و پیاده‌رو‌ها را می‌شوید. این روان آب‌ها به سمت سه کانال اصلی آب در تهران هدایت و در نهایت در دشت‌های جنوب تهران رها می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد که دشت‌های جنوب تهران بر اثر همین روان آب‌ها دارای سطح بسیار بالایی از آلودگی به فلزات سنگین و مواد شیمیایی سمی و خطرناک است. بخار‌های روغن، ذرات پلاستیک، بنزن، آزبِست و سرب موادی هستند که بر اثر تردد خودرو‌ها در سطوح مختلف شهر نِشَست می‌کنند و با اولین باران شسته شده و راهی دشت‌های جنوب تهران می‌شوند.
امانی خاطر نشان کرد: کاهش سطوح نفوذ ناپذیر و احداث چاه‌ها و حوضچه‌های جذبی، راهکار حل این معضل است، اما به نظر می‌رسد که عزم و جدیت لازم در مدیریت شهری برای کاهش مصرف آب و مدیریت روان آب وجود ندارد.
وی افزود: در پایان برای چندمین مرتبه به شهردار تهران متذکر می‌شوم که ضمن بازنگری جدی در سیستم فعلی مدیریت روان آب در شهر، نسبت به موضوع بحران آب در شهر تهران اهتمام ویژه‌ای داشته باشد.