متن و ترجمه دعای چهارشنبه و نوای اباذر الحلواجی

 

 

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی او همیشگی است

 

 

ستایش خدای را که شب را جامه، و خواب را مایه آرامش، و روز را زمینه تکاپو قرار داده، ستایش تنها تو را سزاست که مرا از خوابگاهم برانگیختی و اگر می‌خواستی خوابم را جاودان می‌ساختی، ستایش دائم که هرگز پایان نیابد، و سپاس بیکران که آفریدگان از شمارش آن ناتوان اند، خدایا! ستایش تنها شایسته توست که آفریدی و سامان دادی، و اندازه مقرر نمودی و فرمان دادی، و میراندی و زنده کردی، و بیمار کردی و درمان کردی، و بهبودی عنایت فرمودی و فرسوده ساختی، و بر عرش هستی استیلا یافتی و بر فرمانروایی جهان چیره گشتی، تو را می‌خوانم همچون کسی که وسیله او ناکارا گشته، و رشته چاره او گسسته، و اجل او نزدیک شده است.

 

 

و آرزویش در دنیا کاستی یافته، و سخت بر رحمت تو نیازمند گشته، و حیرتش بر اثر کوتاهی فزونی یافته، و لغزش و افتادنش بسیار گشته، و بازگشتش به سوی تو خالص شده است، پس بر محمّد (ص) خاتم پیامبران و بر خاندان پاکیزه و پاک نهاد او درود فرست، و شفاعت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش باد) را روزی ام فرما، و از همنشینی با او محرومم مساز، همانا تویی مهربان‌ترین مهربانان، خدایا! در چهارشنبه چهار حاجت مرا روا ساز، نیرویم را در طاعت خود، و نشاطم را در بندگی خویش، و رغبتم را در پاداشت، و بی رغبتی خود را در آن‌چه که موجب عذاب دردناک توست قرار ده، همانا آن‌چه را بخواهی لطف می‌فرمایی.