کودکان بی قرار یا کودکان بیش فعال

در کودکان زیر 17 سال 6 نشانه از نشانه های بیش فعالی باید در کودک مشاهده شود اما در مورد کودکان بالای 17 سال 5 نشانه کفایت می کند. علائم باید بیش از 6 ماه درک کودک مشاهده شود. نشانه های مشاهده شده زندگی کودک را در مدرسه و خانه تحت تاثیر قرار دهند.

 

بیش فعالی در سن 6 سالگی تشخیص داده می شود

طبق یافته های جدید محققین این امکان فراهم آمده است که بیش فعالی در سن 4 سالگی قابل تشخیص است. تا قبل از سال 2011 سن تشخیص باین اختلال  6 سالگی بود. تشخیص زودرس به کودکان کمک می کند تا با درمان سریعتر در دوران یادگیری و مدرسه با مشکلات کمتری مواجه شوند.

 

کودکان بیش فعال در یادگیری مشکلی ندارند!

علائم شایعی که در کودکان بیش فعال وجود دارد عبارتند از ناتوانی در یادگیری، عصبانیت، افسردگی، اختلالات رفتاری، تاخیر در آموزش مهارت های گفتاری. این نشانه ها گاها تشخیص بیش فعالی را با مشکل مواجه می کند.

 

بیش فعالی اغلب با دانش والدین درمان می شود

درمان بیش فعالی به عوامل مختلفی بستگی دارد. 70 تا 80 درصد درمان بیش فعالی به درمان دارویی بستگی دارد. روان درمانی می تواند به کودک علاوه بر کمک به یادگیری مهارت های جدید کمک کند تا با دیگران تعامل بهتری برقرار کند. روش های یکسان روی کودکان مختلف ممکن است پاسخ یکسانی نداشته باشدو از این رو باید روش های درمانی مختلفی برای شناخت تاثیر گذارترین گزینه امتحان شود.

 

پدر و مادر و پرستار کودک نیز باید در این مورد مطالب جدید و علمی را مطالعه کنند. باید یاد بگیرند که سیستم پاداش چگونه می تواند به کودک در این زمینه کمک کند.

 

همچنین نحوه مدیریت استرس می تواند به کودک و خانواده کمک کند. خانواده درمانی روشی موثر در درمان بیش فعالی است.

رژیم غذایی بدون شکر برای کودکان بیش فعال مناسب است

رژیم غذای مدیترانه برای کودکان بیش فعال توصیه می شود. زیرا کودکان را تشویق به مصرف غذای سالم می کند. اما شواهدی مبنی بر اینکه بیش فعالی ناشی ازیک رژیم غذایی خاص باشد وجود ندارد.

 

مربیان و معلمین می توانند بیش فعالی را تشخیص دهند

معلمین و مربیان صلاحیت تشخیص بیش فعالی را ندارند اما می توانند به نشانه های مشابهی که در کودکان بیش فعال دیده اند اشاره کنند.

 

کودکان بیش فعال می توانند ساعت های متمادی بازی های رایانه ای انجام دهند زیرا وقتی که بخواهند می توانند روی موضوع دلخواه خود تمرکز کنند:

اگر چه بی توجهی یکی از علائم بارز بیش فعالی است اما کودکان بیش فعال می توانند بر روی فعالیت های محرک تمرکز کنند. فعالیت هایی که پر از تحریک و صدا و فعالیت بدنی است می تواند توجه آنها را  به خود جلب کند.

 

این موضوع به این دلیل نیست که کودکان بیش فعال به طور ارادی می توانند توجه خود را به موضوعی معطوف کنند بلکه برخی از موضوعات می تواند تمرکز کودکان را به خود جلب کند.

 

کودکان بیش فعال نیاز به چک آپ های پزشکی مداوم دارند. بیش فعالی یک اختلال پزشکی است و ناشی از بی نظمی و نبود اراده در کودک نیست. پدرو مادر و پرستار کودک باید با توجه به نشانه هایی که در کودک می بینند باید با پزشک مشورت کنند . باید مراقبین کودک انتظارات خود را از کودک به صورت واضح مشخص کنند و محدودیت های ثابت برای کودک در نظر بگیرند. داشتن برنامه روزانه می تواند به کودک در زمینه کنترل علائم این اختلال کمک کند.

تمام کودکان بیش فعال غیر قابل کنترل نیستند. از نظر علمی بیش فعالی به سه دسته عمده تقسیم بندی می شود.

در نوع اول کودکان اغلب در تمرکز مشکل دارند، به راحتی حواسشان پرت می شود. در نوع دوم که نوع تکانشی است در این نوع کودکان به شدت پرجنب و جوش و غیرقابل کنترل هستند، زیاد صحبت می کنند، نمیتواند در صف برای نوبت خود منتظر بمانند و در بازی همیشه باعث اختلال می شوند.

نوع سوم نوع ترکیبی که هر دو نوع علائم را با هم دارند و شایع تر از دو نوع اول است.