۷ آذر؛ «مرواریدِ» عملیات‌های دفاع مقدس

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز بوشهر، نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در روز‌های آغازین جنگ تحمیلی، سه مرحله عملیات برنامه ریزی کرد.

در عملیات «اشکان» به عنوان نخستین مرحله، ناو‌های موشک انداز ایران موفق شدند، سکو‌های «البکر» و «الامیه»، پایانه‌های اصلی صادرات نفت و محل دیدبانی نیرو‌های عراق در منطقه شمالی آب‌های خلیج فارس (اروند رود) را بمباران کنند.

در عملیات «شهید صفری» تکاور‌های نیروی دریایی به وسیله بالگرد روی سکو‌های یادشده پیاده شدند و به بمب گذاری قسمت‌های حساس و حیاتی سکو پرداختند؛ به این ترتیب، قابلیت استفاده از سکوی یاد شده برای دشمن از میان رفت.

در مرحله سوم عملیات «مروارید» در هفتم آذر سال ۱۳۵۹ در حالی که ۶۷ روز از جنگ تحمیلی سپری می‌شد، به اجرا درآمد.

در این عملیات دریادلان نیروی دریایی ارتش با ناوچه موشک‌انداز پیکان به فرماندهی شهید محمد ابراهیم همتی از پایگاه دریایی بوشهر دل به خلیج فارس زدند و در رویارویی با رژیم بعث عراق حماسه‌ای به یادماندنی آفریدند.

آنان با حمله به پایانه‌هاى صدور نفت «البکر» و «الامیه» عراق، ایـن پـایـانـه‎هـا را مـنـهـدم کـردند و پـرچـم ایران را بر مرتفع‎ترین دکل این پایانه‌ها به اهتزاز درآوردند.

در عملیات مروارید تیز پروزان نیروی هوایی در پایگاه ششم شکاری بوشهر در کنار دریادلان نیروی دریایی ارتش حماسه ساز شدند.

پس از این عملیات، دشمن بعثی با برخوردارى از پشتیبانى لجستیکى و اطلاعاتى کشورهاى منطقه و هواپیما‌های جاسوسی و ماهواره‌هاى کـشـورهاى استکبارى باردیگر درصدد بازپس‎گیرى پایانه‎های خود برآمد که در مصافی نابرابر ناوچه موشک انداز پیکان به تنهایى توانست تعداد دیگرى از کشتی‌‎ها و هواپیماهاى عراقى را از صحنه عملیات خارج کند.

در این عملیات، نیروی دریایی ارتش رژیم بعث عراق فلج شد و با قطع صادرات نفت این کشور از طریق خلیج فارس ضربه مهلکی به این رژیم وارد آمد.

پس از پیروزی دریادلان کشورمان در عملیات مروارید، نیروی دریایی پشتیبانی کاروان‌های تجاری و نفتکش‌ها را در هشت سال دفاع مقدس بر عهده گرفت؛ عراق نیز که توان رزمی نیروی دریایی خود را از دست داده بود به تقویت نیروی هوایی روی آورد.

در همین زمینه، یکی از کشور‌های حامی رژیم بعث تعدادی بالگرد «سوپر فرلئون» و هواپیما‌های «سوپر اتاندارد» که مخصوص جنگ دریایی و مجهز به موشک‌های ضد سطحی بودند در اختیار عراق قرار داد.

نیرو‌های دشمن با این توان رزمی به دنبال آسیب رساندن به کشتی‌های تجاری و نفتکش‌های ایران بودند تا جریان فروش نفت و صادرات کالای کشور را که یکی از مهم‌ترین منابع تامین کننده هزینه‌های جنگ و معیشت مردم به شمار می‌رفت، مختل کنند، اما نیروی دریایی با پشتیبانی کشتی‌های تجاری و نفتکش‌ها مانع رسیدن دشمن به هدف هایشان شد، به گونه‌ای که در هشت سال جنگ تحمیلی نیروی دریایی نزدیک به ۱۰ هزار فروند کشتی را همراهی کرد که در جریان آن ۳۰۰ میلیون تُن کالا تبادل شد.