بزرگداشت حکیم ابوالقاسم نباتی به صورت بین المللی

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز آذربایجان شرقی، نعمت الله پایان افزود: تدوین مقدمات طرح این رویداد بین المللی که قرار است در تبریز و روستای اوشتبین زادگاه این عارف نامی قرن ۱۳ هجری برگزار شود، با همکاری ادارات کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی در حال اجرا است و زمان دقیق برگزاری این رویداد پس از بررسی‌های لازم و کافی اعلام می‌شود.

وی ادامه داد: این رویداد که در قالب‌های شعر، موسیقی و ادبیات طراحی شده است به صورت ۲ روزه و شامل ۲ نشست تخصصی و عمومی در شهر تبریز و روستای اوشتبین برگزار می‌شود که امیدواریم اهالی فرهنگ و ادب و استادان دانشگاه و نباتی شناسان در این مسیر همراه و همفکر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی باشند.

پایان با تاکید بر نقش و جایگاه بسیار رفیع و درخشان حکیم ابوالقاسم نباتی در سپهر فرهنگ، ادب، شعر و موسیقی ایران و آذربایجان یادآور شد: آذربایجان مهد شعر، ادب و تمدن در دامان خود شخصیت‌های ارزشمندی را پرورش داده که آوازه شهرت آنها از مرز‌ها نیز فراتر رفته است که یکی از این گنجینه‌های ادبی و عرفانی آذربایجان سیدابوالقاسم نباتی متخلص به «خان چوبان» و «مجنون شاه» است.

وی مردمی بودن و استفاده از اصطلاحات عامیانه مردم را از ویژگی‌های بارز آثار و اشعار نباتی دانست و گفت: نباتی با اینکه درویش مسلک بود و زندگی مجردی در بقعه داشت اما چون به مردم خیلی نزدیک بود، اشعارش هم مردمی است.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی ادامه داد: با وجود اینکه نباتی به سه زبان عربی، فارسی و ترکی تسلط داشت و در هر سه این زبان‌ها طبع آزمایی کرده است، با این حال در بیشتر اشعارش از ادبیات آذربایجان و مردمی استفاده کرده است.

سید ابوالقاسم فرزند میریحیی در سال ۱۱۹۱ هجری قمری در روستای اوشتبین از توابع دهستان دیزمار شرقی بخش سیه‌رود شهرستان جلفا در استان آذربایجان شرقی به دنیا آمد.

دوران جوانی خود را در همین روستا با حشم‌داری و باغبانی گذرانید؛ زیبایی‌های طبیعت طبع شعر گویی او را بر انگیخت تا رفته رفته به عرفان گرایید و ضمن تحصیل به مطالعه آثار عمر خیام و مولوی و حافظ پرداخت.

نباتی بعد‌ها به شهر اهر مرکز قره داغ رفت و در بقعه شیخ شهاب الدین اهری گوشه عزلت گزید و در اواخر عمرش باز به زادگاهش یعنی روستای اوشتبین برگشت. او ۷۰ سال عمر کرد و در سال ۱۲۶۲ هجری قمری در همین روستا درگذشت.