سهم ۱۱.۵ درصدی خوزستان از تولید شیلات کشور

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان خوزستان، مرتضی سوری با اشاره به مزیت‌های جغرافیایی و آبی استان اظهار کرد: وجود رودخانه‌های دائمی، بهره‌مندی از ۳۰ درصد منابع آب‌های شیرین سطحی کشور و منابع آبی مخازن سدها، خوزستان را به یکی از قطب‌های بالقوه و بی‌بدیل صنعت شیلات کشور تبدیل کرده است.

وی با تأکید بر لزوم هم‌افزایی صنعت و پژوهش افزود: توسعه متوازن و پایدار در گرو همکاری و همراهی صنعت و مراکز تحقیقاتی است و آغاز هر فعالیت صنعتی مستلزم مطالعات آمایشی است و تداوم و رفع چالش‌های آن بدون بکارگیری یافته‌های علمی و پژوهش میسر نخواهد بود.

سوری ادامه داد: در سیاست‌گذاری‌های راهبردی توسعه، نقش پژوهشگران و مدیران در هر دو بخش خصوصی و دولتی بسیار کلیدی است. استان خوزستان برای رسیدن به توسعه پایدار در این بخش، نیازمند نگاه راهبردی بلندمدت و تدوین الگوی کشت منطبق با بازار‌های هدف است.

سهم ۱۱.۵ درصدی از تولید شیلات کشور

مدیرکل شیلات خوزستان با اشاره به آمار تولیدات شیلاتی استان گفت: در سال گذشته ۱۴۹ هزار تن محصولات شیلاتی معادل ۱۱.۵ درصد تولیدات کشور در استان تولید شد که ۹۶ هزار تن آن مربوط به آبزی‌پروری است.

سوری اضافه کرد: در سال گذشته ۶۹ هزار تن از آبزیان تولیدی در استان به کشور‌های منطقه صادر شده، اما در حوزه کپورماهیان همچنان چالش بازار صادراتی وجود دارد.

توسعه پرورش میگو و مجتمع‌های بزرگ آبزی‌پروری

سوری با اشاره به ظرفیت‌های دریایی استان بیان کرد: ۳۱ هزار هکتار اراضی مستعد پرورش میگو و ماهیان دریایی در سواحل استان شناسایی شده است و مجتمع‌های بزرگ پرورش آبزیان در شهرستان‌های آبادان و خرمشهر فعال هستند. اولین و بزرگ‌ترین مجتمع پرورش میگوی کشور نیز در منطقه چوئبده آبادان قرار دارد.

وی ادامه داد: دو مجتمع شهید احمدیان و شهید کامروا در خرمشهر نیز بیش از یک‌سوم تولیدات آبزی‌پروری استان را تامین می‌کنند. ناوگان صیادی و بندری این مناطق نیز از دیگر ظرفیت‌های مهم منطقه محسوب می‌شود.

جایگاه علمی خرمشهر در توسعه شیلات

مدیرکل شیلات خوزستان دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر را یکی از بازو‌های علمی با قدمتی بیش از نیم قرن دانست و گفت: اساتید و پژوهشگران این دانشگاه پشتوانه ارزشمندی برای توسعه علمی و عملی شیلات استان هستند.

وی در پایان تاکید کرد: صید و بهره‌برداری از منابع آبزی، میراث و امانتی است که از گذشتگان به دست ما رسیده و باید ضمن بهره‌برداری و حفاظت از این امانت‌های خدادادی این ذخائر را به نسل‌های بعدی تحویل دهیم و باید با انجام پژوهش‌های علمی بر کیفیت، کمیت و پایش گونه‌ها تمرکز کرد.