نگاهی به نمادشناسی کتاب «ماه و بلوط»

محسن مومنی شریف در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما افزود: این اثر روایتی چندلایه از هویت ایرانی-کُرد است که با بهره‌گیری از نمادگرایی عمیق، به ترسیم پیوند میان دین و فرهنگ در دوره‌ای حساس از تاریخ معاصر می‌پردازد.

وی گفت: کتاب «ماه و بلوط» بیش از آنکه گزارشی تاریخی باشد، کاوشی در باب اصالت ملی از منظر مرزنشینان است.
نویسنده این اثر افزود: «ماه و بلوط» بستری داستانی میان سال‌های ۱۳۱۰ تا ۱۳۶۵ را برای نمایش تقابل‌ها و هم‌سویی‌های هویتی فراهم می‌آورد. 

وی گفت: محوریت نمادین کتاب در دو عنصر اساسی خلاصه می‌شود که یکی تجلی‌گاه آموزه‌های مذهب و پیامبر اکرم (ص) است، و دیگری نماد دیرینگی، استواری و فرهنگ غنی قوم کُرد محسوب می‌شود. 

این نویسنده ادبیات انقلاب اسلامی افزود: کتاب این دو نماد را نه در تقابل، بلکه در یک پیوند ناگسستنی برای حفظ کیان ایرانی-اسلامی به تصویر می‌کشد.

محسن مومنی شریف گفت: این اثر، سرنوشت دو شخصیت محوری، یعنی «جلال خاوری» و «دکتر جاوید افشار»، را به عنوان راویان داستان در هم آمیخته. 

وی افزود: تقابل یا تلاقی دیدگاه‌های این دو شخصیت، فضایی را می‌سازد که در آن، وفاداری به یکپارچگی ایران از مسیر پاسداری از سنت‌ها و باور‌های محلی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

مومنی شریف گفت: این رمان نشان می‌دهد که چگونه مردم کُرد در بزنگاه‌های تاریخی، از شورش‌ها علیه حکام محلی در دهه ۱۳۱۰ تا دوران پس از انقلاب، همواره در خط مقدم دفاع از مرز‌های فرهنگی و ملی ایران ایستاده‌اند. 

نویسنده رمان «ماه و بلوط» با بیان اینکه، کتاب یک اثر فرهنگی-هویتی است که بر دو پیام مهم استوار است، افزود: هویت ایرانی از دل احترام به فرهنگ‌های منطقه‌ای و تعلقات دینی جوشیده و شکوفا می‌شود.

کتاب «ماه و بلوط» در ۸۷۲ صفحه در انتشارات سوره مهر منتشر شده است. این اثر نخستین‌بار سال گذشته به چاپ رسید و به مناسبت دهه فجر انقلاب اسلامی، اکنون به چاپ سوم رسیده است.