پژوهش خبری: اواخر اردیبهشت ماه امسال و پس از واریز نشدن سهمیه خرداد ماه بنزین خودروها، گمان­ ها و زمزمه ­هایی به سمت حذف سهمیه­ بندی بنزین و تک نرخی شدن و بی استفاده بودن کارت­ های سوختی که زمانی هزینه ­های میلیاردی بابت طراحی و تولید آن شده بود، به گوش می­ رسید. اما این زمزمه­ ها و گمان­ ها با ادامه استفاده از سهمیه­ های سوخت تا شهریور ماه کمی فروکش کرد.

این در حالی ‌است که از پنجم تیر ماه‌ 1386 بود که کارتی کردن عرضه بنزین به ‌عنوان بزرگترین پروژه فناوری اطلاعات ایران کلید خورد، اما اکنون پس از گذشت بیش از 8‌ سال به‌نظر می‌رسد که این پروژه به انتهای خط رسیده است و هنوز بحث‌های مفصلی بر سر حذف یا ماندن کارت‌های هوشمند سوخت در محافل کارشناسی و میان مردم ادامه دارد و معلوم نیست که بالاخره کارت سوخت می­ ماند یا نه؟

همچنین از آنجایی که یکی از اهداف سیاست­ های کلان اقتصاد مقاومتی، در دو بند 4 و 8 که بند 4 مربوط به قانون هدفمند کردن یارانه­­ها و بند 8 مرتبط با اصلاح الگوی مصرف است، بحث مدیریت مصرف انرژی مورد تاکید قرار گرفته است، لذا کارت سوخت به عنوان یکی از مهم­ ترین دستاوردهای برجسته کشور در حوزه اقتصاد مقاومتی نقش مهمی در کنترل مصرف بنزین و اجرای فازهای مختلف طرح هدفمندسازی یارانه­ ها در سال­ های اخیر و همچنین شکست تحریم آمریکا در زمینه صادرات بنزین به ایران در تابستان سال 89 ایفا کرده است[1].

- داستان سهمیه بندی سوخت

داستان سهمیه ­بندی سوخت در ایران طرحی برای هدفمندی مصرف سوخت در کشور بود که از تیر ۱۳۸۶ تا خرداد ۱۳۹۴ اجرا شد و در همین راستا برای تمامی خودروها در ایران کارت هوشمند سوخت صادرشد و در کنار آن تمامی تلمبه‌های جایگاه‌های سوخت مجهز به دستگاه‌های کارت­خوان و پین‌پد شدند. مهم ­ترین هدف از اتخاذ این تصمیم مصرف بالا و وارداتی که به 28 میلیون لیتر در روز رسیده بود[2].و همچنین دستور کنگره آمریکا مبنی بر تحریم فروش بنزین به ایران، عنوان شد؛ اما این داستان همزمان با تک‌نرخی شدن بنزین در خردادماه سال ۹۴ متوقف شد و در نهایت متولیان هم به این نتیجه رسیدند که برای همیشه مهر ابطال بر این پروژه بزنند.

متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.