موگرینی:تروریست ها از دختران تحصیل کرده هم هراس دارند
برای سرمایه گذاری در حوزه امنیت ما باید نخست روی مردم خود سرمایه گذاری کنیم. مردم در واقع، کلید پایان جنگ هستند.
به گزارش سرویس بین الملل
خبرگزاری صدا و سیما، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در دومین نشست امنیتی ابوجا در سال 2016 گفت سازمان های تروریستی از تحصیل دختران هراس دارند زیرا تحصیل به آنها قدرت می دهد و این قدرت در نهایت باعث قدرتمند شدن کشور می شود.
فدریکا موگرینی افزود: هدف اصلی ما، سرمایه گذاری در منطقه شما(نیجریه) ، سرمایه گذاری در بخش امنیت شماست که با سرمایه گذاری در حوزه رشد، مردم و همکاری های منطقه ای گره خورده است. همه این اولویت ها، برای دنیای امروز ما حیاتی هستند.
پرواضح است که تهدیدهای امنیتی و تروریسم این ظرفیت عظیم شما را محدود کرده است و این مبارزه ای است که ما و شما به عنوان شریک و دوست می توانیم با هم در آن شرکت کنیم. جوانان ما هم در اروپا و اینجا مورد هدف تبلیغات تروریستی قرار گرفته اند.
البته، جوامع ما خیلی متفاوت هستند اما مسیر حرکت به سمت افراط گرایی گاهی یکسان است.
این افراط گرایی بر مبنای توهم، ناامیدی جوانان در پیدا کردن شغل مناسب، نبود الگوهای مثبت و همچنین نبود نقش مناسب برای جوانان ما در جامعه ای که در آن زندگی می کنند ساخته می شود.
افراط گرایی چالش مشترکی است که با اشکال مختلف ظاهر می شود. همه ما تاکنون مورد هدف حملات تروریستی قرار گرفته ایم.
دفتر من در شهر بروکسل فقط دویست متر با ایستگاه مترویی فاصله دارد که در روز 22 ماه مارس مورد هدف یکی از این حملات قرار گرفت. شما هم در اینجا در نیجریه افراط گرایی را خوب می شناسید و امروز من با خانواده های دختران (ربوده شده به دست بوکوحرام) در شهر چیبوک ملاقات خواهم کرد.
ما دو چیز را هرگز نباید فراموش کنیم: نخست، چرا سازمان های تروریستی اینقدر از تحصیل دختران هراسان هستند؟ زیرا تحصیل چیزی است که به دختران و همچنین پسران، قدرت می دهد. دختران و پسران قدرتمند عاملی است که می تواند هر کشوری را قدرتمند و مقاوم کند. این چیزی است که آنها می خواهند از بین ببرند. دومین نکته ای که ما اروپائی ها همیشه باید به خاطر داشته باشیم این است که آفریقا بسیار شدیدتر از اروپا تحت تأثیر حملات تروریستی قرار گرفته است. ما همچنین نباید فراموش کنیم که این مسئله هیچ ارتباطی با برخورد تمدن ها ندارد؛ در اینجا کاملاً مشخص است که بوکوحرام به طور مداوم مساجد و مسلمانان را مورد هدف قرار می دهد. بوکوحرام صدای اسلام نیست، دشمن اسلام است، درست همان طور که «ارتش مقاومت خدا» (گروه شبه نظامی اوگاندایی با ایدئولوژی مسیحیت) هیچ ارتباطی با خدا ندارد، بلکه سروکارش با جنگ سالاری، به بردگی گرفتن کودکان و سحر و جادو است. بنابراین، کاری که تروریست ها می خواهند انجام دهند این است که میان ما تفرقه بیندازند. آنها می خواهند همه ما، و حتی کسانی که در این تالار حضور دارند، با ترس و سوءظن به یکدیگر نگاه کنیم. این مسئله، همکاری ما را در گذشته، حال و آینده مهم تر می کند و مسئولیت ما بسیار سنگین است. به همین دلیل است که این نشست بسیار حیاتی است زیرا ما باید کشورها و شرکای خود را گرد هم آوریم تا همان طور که در این نشست گفته شد، با تثبیت تلاش های جمعی، صلح و توسعه را گسترش دهیم. بنابراین، تلاش ما در برابر تروریسم با امنیت آغاز می شود ولی اهداف ما فراتر از اینهاست. برای سرمایه گذاری در حوزه امنیت ما باید نخست روی مردم خود سرمایه گذاری کنیم. مردم در واقع، کلید پایان جنگ هستند. بدون مدارس و بیمارستان های خوب، بدون آموزش حرفه ای و بدون شغل مناسب، بویژه برای دختران و پسران جوان، بدون مدیریت خوب در مبارزه با فساد، بدون دستگاه قضای سالم و برقراری عدالت برای همگان، ما نمی توانیم برنده این جنگ باشیم. همه ما می دانیم که سوءمدیریت و فساد نیز از عوامل محدود کننده ظرفیت های عظیم آفریقاست. اجازه دهید از بوهاری، رئیس جمهور نیجریه تشکر کنم زیرا او مبارزه با فساد را در اولویت برنامه های خود قرار داده است. او با شجاعت و صورت علنی اعلام کرده است که فساد همان سرقت پول است و باید متوقف شود. همه این عوامل، از مدیریت خوب گرفته تا نظام مطلوب بهداشت و درمان، چیزی است که ما آن را مقاوم سازی می نامیم و به مثابه چسبی است که جامعه را در برابر فروپاشی حفظ و آن را در برابر تهدیدات داخلی و خارجی ایمن می کند. تلاش ما در زمینه مقاوم سازی جوامع ممکن است بی ارتباط با بحث امنیت به نظر رسد، اما این طور نیست، ما به زبان فرانسوی می گوییم «همه چیز به یکدیگر ارتباط دارد». ما منافع مشترکی داریم که همکاری با روحیه واقعی و با رویکرد برد-برد را برای همه ما امکان پذیر، آسان و راحت می کند، هرچند که ممکن است در نگاه نخست این طور به نظر نرسد. تلاش ما در زمینه مهاجرت را در نظر بگیرید؛ هدف اصلی تأسیس «صندوق کمک مالی اتحادیه اروپا به آفریقا» مبارزه با دلایل ریشه ای مهاجرت است. به پروژه های امنیتی در این منطقه که تأمین مالی آنها را ما برعهده گرفته ایم نگاه کنید؛ یکی با هزینه دویست میلیون یورویی و دیگری با هزینه صد و بیست میلیون یورویی است؛ این مبالغ طی چند هفته آینده تأمین می شوند. زمانی که ما تلاش می کنیم برای 160 هزار نفر در چاد آب آشامیدنی سالم منتقل کنیم، در واقع به سلامت شهروندان و امنیت و ثبات منطقه و همچنین امنیت و ثبات دنیا کمک کرده ایم. در شمال نیجریه ما در حال سرمایه گذاری 40 میلیون یورویی هستیم تا کسانی را که از دست بوکوحرام فرار کرده اند به خانه و کاشانه شان بازگردانیم. ما خانه های آنها را بازسازی می کنیم، روشنایی را به منازلشان باز می گردانیم و جاده ها و پل های آنها را تعمیر می کنیم و با این کار در واقع به سلامت شهروندان و امنیت و ثبات منطقه و همچنین امنیت و ثبات خودمان کمک کرده ایم. این معنای واقعی تلاش ما در زمینه امنیت و مبارزه با تروریسم است. این نمونه کاری است که ما آن را رویکرد جامع می نامیم. هر دو جنبه تعهد ما درکنار یکدیگر قرار می گیرند: همزمان با تلاشی که در زمینه توسعه و تأمین کمک های بشر دوستانه انجام می دهیم، ما به شما در مبارزه برای رسیدن به امنیت خود و همچنین امنیت ما نیز یاری می رسانیم. اعضای اتحادیه اروپا، همان طور که از زبان فیلیپ هاموند شنیدید، در حال ارائه آموزش و اطلاعات نظامی هستند. ما تأکید کردیم که چاد و نیجر کار هزینه کردن منابع مالی برای عملیات های نظامی را به صورت متعادل برعهده بگیرند و ما هم به تأمین کمک های مالی خود در پروژه های امنیتی ادامه می دهیم و همانطور که پیشتر اشاره کردم 120 میلیون یوروی دیگر در راه است. این همکاری ادامه خواهد یافت و حتی بیشتر هم خواهد شد؛ اجازه دهید به شما بگویم که کمک های ما تنها زمانی مؤثر واقع می شوند که شما کشورهای دوست در آفریقا منابع خود را روی هم بگذارید و مسیر همکاری منطقه ای را در پیش بگیرید. «نیروی ضربت مشترک چندملیتی» در مسیر درستی حرکت می کند و تهدیداتی که ما با آنها روبرو هستیم در پشت مرزهای ما متوقف نمی شوند و این مسئله در مورد منطقه شما نیز صدق می کند، بنابراین، اگر شما در زمینه همکاری های منطقه ای سرمایه گذاری کنید، در واقع، در زمینه امنیت خودتان و امنیت ما سرمایه گذاری کرده اید و به همین دلیل من امروز مفتخرم که به کمیته اتحادیه آفریقا اعلام کنم ما قصد داریم 50 میلیون یورو به «نیروی ضربت مشترک چندملیتی» کمک کنیم تا سرانجام این گروه عملیات های خود را آغاز کند. من معتقدم که همکاری های دو جانبه ما تنها با کمک یک معماری منطقه ای مستحکم بهبود خواهد یافت. به بحران هایی که قاره آفریقا و همچنین منطقه ما را مبتلا کرده نگاه کنید. هیچکدام از آنها صرفاً محلی نیست. دلایل این بحران ها در بیشتر موارد فراملیتی است و بنابراین راه حل ها نیز باید فراملیتی باشند. سازمان های موجود، مانند اتحادیه آفریقا می توانند و باید تقویت شوند. همچنین گروه جی-5 که نشست بعدی آن احتمالاً در ماه ژوئن برگزار می شود و سومین نشست این گروه در سطح وزرا ظرف کمتر از یک سال خواهد بود -- که به نظر من نشان دهنده سرعت و آهنگ همکاری مورد نیاز ماست -- نیز گروهی است که ما باید با همکاری آن، شبکه ای دوجانبه، فرامنطقه ای و منطقه ای تشکیل دهیم. ما با همکاری یکدیگر می توانیم به سمت نظم جهانی عادلانه تر و مبتنی بر همکاری بیشتر حرکت کنیم که در آن همه قاره ها و همه مناطق در عرصه بین المللی جایگاه و نقش مناسبی برخوردار باشند؛ نظمی جهانی که در آن آفریقا به جایگاهی که شایسته آن است و دنیا به این جایگاه آفریقا نیاز دارد دست یابد زیرا در کنار جایگاه، ناخودآگاه، مسئولیت پذیری هم وجود خواهد داشت. سال آینده، آفریقا و اتحادیه اروپا، پنجمین نشست خود گرد هم می آیند. من برای همه پیشنهادی دارم: بیایید دستاوردی بزرگ و مهم از این نشست داشته باشیم، زیرا مشارکت ما در بستری عادی صورت نمی گیرد، زیرا ما با طیفی از مسائل، از تروریسم گرفته تا تغییرات آب و هوا، تحقق اهداف توسعه پایدار و بسیاری از بحران های دیگر روبرو هستیم.
اجازه دهید لیبی را که برخی از ما امروز در این نشست به آن اشاره کردیم به عنوان نمونه برجسته کنم. ما باید با یکدیگر کار کنیم و بدون تردید با فراز و نشیب های مهمی روبرو خواهیم شد. این به نفع ما اروپائی هاست که شاهد آفریقایی قوی باشیم، زیرا قدرت شما قدرت ماست، ما به آفریقایی امن نیازمندیم، زیرا امنیت شما امنیت ماست. ما می خواهیم که آفریقا به تمام ظرفیت خود دست یابد و به نفع ماست که در این زمینه سرمایه گذاری کنیم و برای این کار عزم خود را جزم کرده ایم. سرمایه گذاری در زمینه امنیت، اقتصاد، زیرساخت ها و مردم شما و سرمایه گذاری در زمینه همکاری های منطقه ای و در یک کلمه کار کردن به همراه آفریقا و نه برای آفریقا -- زیرا آفریقا نیازی به ولی نعمت ندارد، بلکه به شریک نیاز دارد؛ من معتقدم در اروپا، شما یک شریک و دوست دارید.