کوربین: نابرابری در انگلیس افزایش یافته است

کوربین با اشاره به شدت گرفتن نابرابری میان قشرهای پردرآمد و کم درآمد در انگلیس گفت: « تولید ثروت خوب است هیچ کس از رفاه بدش نمی آید اما  اجازه بدهید درباره چگونگی تولید این ثروت و چگونگی تقسیم آن بین اقشار جامعه بحثی جدی آغاز شود.» 

کوربین با اشاره به ویژگی های جامعه لیبرال گفت: « اقتصاد باید پیش درآمدی باشد برای ایجاد آزادی فرهنگی در جامعه ای که در آن زندگی می کنیم جامعه ای که در آن همه اقشار مردم با مهارت ها ، آرمان ها و آروزهای مختلف می توانند به خواسته های خود جامه عمل بپوشانند و این را جامعه لیبرال می خوانند.» 

کوربین بر پایی نشست های گفتگو را درباره مسائل مختلف و گوش دادن به حرف ها و شنیدن ایده های افراد از جمله نکات مهمی خواند که شالوده سیاست گذاری در حزب کارگر تشکیل می دهد و افزود: « به افرادی که به مشاغل آزاد روی آورده اند و اغلب در برآوردن نیازهای خود درمانده می شوند و در شیارهای نظام تامین اجتماعی کشور گرفتار می مانند و به کارآفرینانی که می خواهند ثروت تولید کنند و به اتحادیه های کارگری از جمله یونایت که برای احقاق حقوق کارگران در محیطی قانونی و سرد که روز به روز هم نامهربان تر می شود ایستادگی می کنند می گویم همه این مسائل تغییر خواهد کرد قول می دهم.» 

رئیس حزب کارگر همچنین به همکاری با جنبش های ترقی خواه و اتحادیه ها در سراسر دنیا و با افرادی که برای ایجاد شرایطی اقتصادی پویا و پاسخگو تلاش می کنند اشاره کرد و افزود: « فقط با درگیرشدن در چنین فضاهای گفتگو و بحث است که می توان طرحی جامع برای اقتصاد کشور طراحی کرد. اقتصادی که بتواند در قرن بیست و یکم پویا باشد و رفاه ایجاد کند با اقتصاد دهه نود تفاوت اساسی دارد چه رسد به اقتصاد دهه های چهل و پنجاه. برای مقابله با نابرابری و ساختن جامعه ای عادلانه تر همچنین باید به طبیعت و محیط زیست اطراف خود که در گذشته همچون بانکی تمام نشدنی از آن استفاده می کردیم توجه بیشتری داشته باشیم. باید چارچوبی برای اقتصاد و سیاست های اقتصادی در نظر بگیریم که محیط زیست را در الویت نخست قرار بدهد و جامعه را از نگاه زیست محیطی پایدار گرداند و نه سیاستی که به موجب آن همه منابع طبیعی دنیا از بین برود.»

کوربین گفت: « متاسفانه دولت کنونی انگلیس به سمت ایجاد شرایط اقتصادی که کشور در آینده نیاز دارد حرکت نمی کند. شش سال جورج آزبورن ( وزیر خزانه داری انگلیس) گفت ریاضت اقتصادی هم کسری بودجه و هم بدهی انگلیس را برطرف خواهد کرد. در حالی که همه دنیا بر اساس برنامه های پنج ساله اداره می شوند اما برنامه پنج ساله جورج آزبورن برای اقتصاد انگلیس پایانی ندارد و هر زمان که نگاه کنیم هنوز پنج سال از آن باقی مانده است.»

جرمی کوربین با اشاره به افزایش نابرابری در انگلیس گفت: « هر ساله یک میلیون به افرادی که در این کشور برای تامین نیازهای غذایی خود باید به بانک های غذا مراجعه کنند افزود می شود  و این در حالی است که انگلیس یکی از ثروتمندترین کشورهای دنیاست. در این کشور چهار و نیم میلیون کودک در فقر زندگی می کنند. افزایش قراردادهایی که در آن سقفی برای ساعت کار در نظر گرفته می شود به حالت انفجار در آمده و امنیت شغلی و حقوق کارگران در بدترین شرایط ممکن قرار دارد. فاصله بین پرداخت ها بر اساس جنیست هنوز هم در مرز نود درصد قرار دارد و اشتباه است که برای هر شغلی فرق نمی کند چه شغلی باشد به زنان کمتر از مردان پرداخت می شود در حالی که دارند همان کار را انجام می دهند. دولت در سایه ی ما بیشترین تعداد خانم ها را در خود جای داده و دولت آتی انگلیس هم به همین ترتیب عمل خواهد کرد و هیچ تفاوت جنسیتی را در جامعه تاب نخواهد آورد.»

رئیس حزب مخالف دولت در پارلمان انگلیس سیاست ریاضت اقتصادی دیوید کامرون ، نخست وزیر را گزینه ای سیاسی و نه نیازی اقتصادی خواند و گفت: « وزارت خزانه داری در همه اهداف تعیین شده ی اقتصادی ناکام بوده است. اهدافی از جمله برطرف کردن کسری بودجه ، پایان دهی به بدهی دولت و دوباره متوازن کردن اقتصاد و نیز رسوایی ناشی از فرار مالیاتی که در اسناد پاناما افشا شد هیچ یک محقق نشده اند.»