فناوری زیستی کلید اجرای اقتصاد مقاومتی در صنعت دامپروری

در کنار این سالانه حدود 800 میلیون تا یک میلیارد قطعه مرغ در کشور تولید می شود سهم تولیدات این میزان دام و طیور با احتساب فراورده های آنها در حدود 7 تا 8 میلیارد دلار است که رقم قابل رقابتی با درآمدهای نفتی است .

حال اگر به کمک فناوری زیستی بتوان بازدهی و بهره وری این صنعت را افزایش داد سود کلانی نصیب تولیدکنندگان، متخصصین امر و کشور خواهد شد .

به عنوان مثال سالانه حدود یک میلیارد دلار واردات دان طیور است اگر یک موسسه تحقیقاتی بتواند 20 درصد در مصرف دان صرفه جویی کند سالانه 200 میلیون دلار صرفه جویی ارزی در بر خواهد داشت یا به عنوان مثال میزان تولید شیر در کشور سالانه معادل 5 میلیون تن است حال اگر بتوان تولید شیر گاوها را 5 درصد افزایش داد که این نیز قابل انجام است سالانه 250 هزار تن تولید شیر کشور افزایش می یابد که ارزش آن معادل 50 میلیارد تومان است.

مثال هایی از این قبیل در صنعت دامپروری و تولید فرآورده های دامی بسیار است.

اما باید بتوانیم راهکارهای بهبود چنین سیستم هایی را بیابیم و به کار بگیریم مطمئنا فناوری زیستی می تواند در بهینه سازی و ارتقای روش های تولید کسب ثروت موفقیت زیادی ایجاد کند.

امروزه بیوتکنولوژی ابزاری قدرتمند در اختیار صنعت دامپروری کشور است با انتخاب گونه ها و نژادهای اقتصادی و تولید مواد ژنی از دام ها می توان سود و درآمد سرشاری به دست آورد .

به طور مثال هر دوز از مواد ژنی یک راس گاو با نژاد با قیمت 50 دلار در بازار قابل عرضه است حال اگر از یک راس گاو یک میلیون دز مواد ژنی گرفته شود ارزشی معادل 50 میلیون دلار خواهد داشت .

در کشورهای پیشرفته تعداد دام هایی که در طول 2 تا3 سال معادل 10 تا 15 میلیون دلار مواد ژنی تولید کردند کم نیستند.

یکی دیگر از حوزه های اقتصادی این دانش نوین تولید تلیسه هایی مرغوب است و در حال حاضر در بازار کشورهای عربی و آسیای میانه این تلیسه ها را با قیمت 2500 دلار از ایران میخرند حال اگر با استفاده از روش های بیوتکنولوژی و به نژادی بتوانیم تولید این تلیسه ها را مداومت بدهیم یک بازار نزدیک و قابل دسترسی و دائمی خواهیم داشت .

تولید شیر از دیگر موارد کسب درآمد اقتصادی از تولید دام های اصلاح شده است.

با افزایش سطح آگاهی مردم آسیا و از آنجایی که بسیاری از کشورهای آسیای جنوب شرقی و حاشیه خلیج فارس به علت شرایط اقلیمی توانایی دامپروری و تولید شیر را ندارند بنابراین در آینده ای بسیار نزدیک بازارهای بزرگی در نزدیکی کشور ایجاد می شود که می توان با اصلاح نژاد و تولید نژادهای اقتصادی صنعت دامپروری را برای کسب این بازارهای پرتقاضا آماده کرد .

در حال حاضر 7 تا 8 میلیون راس گاو در کشور سالی 7 میلیون تن شیر تولید می کنند که با یک برنامه ریزی اصولی می توان با همین ظرفیت به سطح تولید شیر بالاتری در کشور دست یافت.

وجود نژادهای مختلف دام در کشور و بروز اختلاط ژنتیکی بین آنها ضرورت جمع آوری و ثبت مشخصات را اجتناب ناپذیر می کند تا در صورت لزوم امکان شناسایی و تفکیک و اصلاح نژادها از یکدیگر وجود داشته باشند .

با شناسایی و تضمین نژادها امکان مقابله با بیماری های دامی فراهم می شود و بنابراین می توانیم به موقع از ورود بیماری جلوگیری کنیم.

به طور مثال اگر بیماری در یکی از نژادهای دامی در کشورهای هم مرز شیوع پیدا کند با استفاده ازنقشه دقیق ژنتیکی می توان بلافاصله دامهایی که از همان نژاد هستند را در داخل در مقابل بیماری آماده کنیم.

با این اقدام از بروز خسارات سنگین و آلودگی جلوگیری خواهد شد .

با استفاده از این علم می توان برخی ازصفات مطلوب را در دامها تقویت کرد به طور مثال ژن دوقلوزایی با استفاده از این ژن می توان از دام های دوقلوزا در ازدیاد نسل استفاده کرد .

علاوه بر این به جای تحمیل 50 میلیون گوسفند به مراتع کشور که در نهایت به تولید 30 میلیون بره منجر می شود می توان با 20 میلیون گوسفند به این بازدهی دست یافت تا فشار کمتری به مراتع و عرصه های منابع طبیعی کشور وارد شود .

بیوتکنولوژی دام کشور از مزیت نسبی برخوردار است بنابراین می توان این علم را به عنوان اولویت اصلی صنعت دامپروری کشور محسوب کرد .