وطن دوست ترین ایرانی، امروز کیست؟

«وطن دوستی» از جمله صفات پسندیده ای است که در همه کشورهای جهان - بدون استثناء - ارج نهاده می شود. این صفت در روایات دینی و متون ادبی ما نیز ارزشمند شمرده شده است.

براساس برخی آیات قرآن «بیرون راندن از وطن، یک ضدّ ارزش» قلمداد شده و این به معنای آن است که وطن ذاتاً یک ارزش محسوب مى شود. (1)

حدیث مشهور پیامبر گرامی اسلام (ص) «حب الوطن من الایمان» ، وطن دوستی از نشانه های ایمان شناخته شده است. در حدیثی از حضرت علی (ع) نیز «علاقمندی به وطن» از نشانه هاى «ارزش و شخصیت انسان» شمرده شده است.(2)

«وطن دوستی» در ادبیات کهن ایرانی نمود بسیاری داشته است. از حکیم فردوسی تا حکیم نظامی و و حکیم خاقانی و دیگر بزرگان ادب فارسی در دوست داشتن وطن و «ایران» بیتها سروده اند که بعضی از آنها از کثرت تکرار تبدیل به ضرب المثل شده است. مانند این بیت فردوسی : « چو ایران مباشد تن من مباد بر این بوم و بر زنده یک تن مباد»

این صفت نیکو - چه در ایران و چه در جهان - گاهی به افراط رفته و به «وطن پرستی» تعبیر شده که مذموم است و در وجه تفریطی آن نیز به معنای بی اعتنایی به سرنوشت وطن نکوهیده تر از اولی است.

غرض از این مقدمه حکایت امروز ماست. مخاطبم ایرانیانی هستند که در وطن دوستی شان هیچ شک و گمانی نیست ولی با سیاستهای نظام جمهوری اسلامی در منطقه - کم یا زیاد - احساس زاویه می کنند. کسانی که رهبر معظم انقلاب بارها از آنان به عنوان کسانی که «سیاستهای نظام را قبول ندارند» ولی «ایران را دوست دارند» یاد کرده است.

باید به این وطن دوستان گفت نگاهی به پیرامون ایران بیندازید. امروز اطراف میهن عزیز ما ایران پر از آشوب و ناامنی و جنگ و جدال است ولی کشور ما از آرامش و امنیت مثال زدنی - حتی در مقایسه با کشورهای پیشرفته جهان - برخوردار است که دوست و دشمن به آن معترفند.

امروز کشورهای تراز اول اروپا با وجود فاصله جغرافیایی زیادشان از مراکز آشوب و ترور، شاهد انفجارهای تروریستی و ناامنی های منتشر شده از نقاط بحران خیز خاورمیانه هستند ولی کشور ما که در همسایگی بحران است از شرار این آتش بازیهای مهلک دور مانده و چونان «ابراهیم در گلستان» ایمن از شعله های سوزان آشوب و فتنه است. 

مگر نه این است که مهمترین شاخص وطن دوستی، امنیت میهن است و اگر امنیت نباشد ، اقتصاد و فرهنگ و هنر و ورزش و ... هیچ چیز نخواهد بود؟

امنیت بسان ظرفی است که با سالم بودن آن، مظروف نیز سالم می ماند و اگر ظرف شکسته باشد مظروف نیز - حتی اگر گرانبهاترین چیزها باشد - نخواهد ماند.

گمان می کنید علت مصون ماندن ایران عزیز از شرار ناامنی ها چیست؟ آیا علت این امر که وطن عزیز ما ایران، از این موهبت بزرگ برخوردار است نه همان سیاستهای منطقه ای نظام است؟ بی شک پاسخ این سوال از زبان هر ایرانی منصفی با هر دیدگاهی « آری» است.

این سیاستها باعث شده است که با دفاع از ایران در بیرون مرزهای آن ، مام میهن در امنیت و ثبات پایداری به سر ببرد. باید اگر ایران را دوست داریم - که داریم - به احترام کسانی که این نعمت بزرگ را به کشور عزیزمان هدیه کرده اند -از گمنامانشان نظیر سربازان گمنام امام زمان (عج) و از نامدارانشان مانند سردار رشید ایران زمین حاج قاسم سلیمانی - کلاه از سر برداریم و بایستیم.

این باغ سبز و جاودان باد از دست زاغان در امان باد 

تا جلوه زیبا گل نرگس گل های بهمن بی خزان باد

نویسنده : مهدی علیجانی

-----------------

(1) آیات 8 و 9 سوره ممتحنه

(2) «مِنْ کَرَمِ الْمَرْءِ بُکایُهُ عَلى ما مَضى مِنْ زَمانِه وَ حَنینِهُ اِلى اَوطانِه»؛ از نشانه هاى ارزش و شخصیت انسان آن است که برای عمر از دست رفته اش (که در آن کوتاهى کرده است) اشک بریزد و به وطنش علاقه مند باشد.