مقانلو برای جبران آمده بود اما...

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ رشته تکواندو در بین رشته های رزمی همیشه برای ایران مدال آور بوده است و در المپیک ها هم یکی از امیدهای کاروان ایران محسوب می شود، اما در المپیک ریو 3 ملی پوش ایران تحت رهبری بیژن مقانلو ره به جایی نبردند.

پس از آن ناکامی بزرگ، بیژن مقانلو سرمربی تیم ملی حاشیه های پنهان را علت اصلی نتایج ضعیف عنوان کرد و گفت:"مقصر بودم زیرا حاشیه های تیمم را ندیدم".

با این حال رییس فدراسیون و رییس وقت سازمان تیم های ملی، در درجه نخست پشت مدال کیمیا علیزاده پنهان شدند و بعد، مقصر این ناکامی را مربی ایرانی جمهوری آذربایجان، مربی های باشگاهی، پیشکسوتان منتقد، رسانه ها و دیگران دانستند و دریغ از یک درصد از این ناکامی ها که به خود اختصاص دهند.

بعد از ناکامی در المپیک ریو جلسه ای برگزار شد و از این جلسه تنها خروجی آن ابقای بیژن مقانلو در سمت سرمربیگری تیم ملی بود و این آغاز ناکامی دیگر برای این رشته پرافتخار بود.

تکواندویی که با هزاران امید راهی مسابقات گرندپری (جایزه بزرگ) و جام جهانی باکو شده بود تا اتفاقات ریو را بدست فراموشی بسپارد، با کسب نتایج ضعیف مقابل حریفان ریز و درشت سرافکنده‌تر از گذشته به تهران بازمی گردد.

بی شک مقانلو با این دید در تیم ملی ماند که ناکامی المپیک ریو را جبران کند و بگوید آنچه که در المپیک رخ داد حادثه ای بیش نبود، اما به نظر می رسد که حاشیه های بجا مانده از المپیک دست بردار نبوده و همچنان حاشیه ها اطراف تیم ملی است. حاشیه هایی که از درون فدراسیون بود و نه هیچ جای دیگر.

یکی از آنها غیبت مشکوک مهدی خدابخشی بعد از دعوت به اردوی تیم ملی بود و فرزان عاشورزاده و سجاد مردانی هم با تاخیر به اردوی تیم ملی اضافه شدند که البته عنوان شد با کادر فنی هماهنگ بودند.

توان فنی مقانلو با توجه به تجربه و کسب نتایج موفق سه سال اخیر تکواندو ایران در عرصه های بین المللی بر کسی پوشیده نیست اما این مربی ثابت کرد که در مواقع حساس توان مقابله با حواشی خودساخته را ندارد. حاشیه هایی که شاید یکی از آنها بیش از 16 سال بر مسند ریاست فدراسیون نشستن باشد. به نظر می رسد تکواندو اکنون نیاز به شوکی بزرگ برای احیا و بازگشت به روزهای اوج دارد تا بار دیگر قهرمانان و ظرفیت های خوب این رشته در عرصه جهانی برا ی ایران خودنمایی کنند تا پس از این شاهد اتفاقات تلخی برای این رشته پرافتخار نباشیم.