خاجیریان: تصمیم بسکتبال ایران را برای لبنانی‌ها مثال می‌زنم

هاگوپ خاجیریان به خبرنگار خبرگزاری صداوسیما درباره کاپ بسکتبال آسیا گفت: با خبرنگاران لبنانی صحبت می‌کردم که به تیم ایران نگاه کنید، آنها آفاق، کامرانی و صمد را سال قبل کنار گذاشتند و حالا جمشیدی، یخچالی و سایرین به کاپ آسیا آمده اند و خود را نشان می‌دهند. آن سه بازیکن که نام بردم، بازیکنان کلیدی ایران با سال‌ها تجربه بازی در سطح اول بودند. صمد، کامرانی و آفاق هنوز هم توانایی بازی دارند و در لیگ به بازی خود ادامه می‌دهند؛ اما در تیم ملی از آنها خواسته شد که جایشان را به بازیکنان جوانتر دهند. 

وی افزود: حالا بازیکنان جوان ایران در تیم ملی، قدم جلو گذاشته اند، در حالی که در لبنان اوضاع طور دیگری است و هنوز دنبال بازیکنان خارجی می‌گردیم.

مدیر اجرایی بسکتبال آسیا در پاسخ به اینکه اتفاقا در ایران نوع رفتار لبنانی‌ها با فادی الخطیب مثال زده می‌شود، به صحبت‌های پاتریک باومن دبیرکل فدراسیون جهانی بسکتبال (فیبا) ​ اشاره کرد و گفت: همیشه برخی بازیکنان استثنا هستند و از چند بازیکن باتجربه می‌توان در تیم کمک گرفت. ایران نمونه چنین بازیکنی را دارد،​ اوشین ساهاکیان چنین شرایطی را در کاپ آسیا داشت​ که دقایق کوتاهی بازی می‌کرد؛ اما تاثیر خوبی در آن دقایق می‌گذاشت. 

خاجیریان در پاسخ به اینکه کدام فدراسیون‌ها در آسیا از نظر مدیریتی بهتر از سایرین هستند؟ گفت: نمی‌توان مقایسه کرد. معیارهای زیادی وجود دارد که بر این اساس نمی‌توان گفت یک کشور بهتر از دیگران است. با این وجود فدراسیون‌های زیادی در آسیا داریم که سازماندهی خوبی ندارند. می‌توانیم درباره این فدراسیون‌ها صحبت کنیم؛ اما صحبت درباره اینکه کدام فدراسیون‌ها بهترند، کار سختتری است. 

مدیر اجرایی فیباآسیا افزود: شاید فدراسیون هایی که سازمان یافته نیستند، بهانه‌های خوبی برای این موضوع داشته باشند. حمایت دولت، ​ شرایط اقتصادی و حتی بزرگی کشوری که درباره آن صحبت می‌کنیم، از جمله مسائلی هستند که روی مدیریت فدراسیون‌ها تاثیر می‌گذارند. با این وجود در مجموع می‌گویم که فدراسیون‌های زیادی در بسکتبال آسیا داریم که مدیریت خوبی ندارند و دلیلش این است که افراد مناسبی در رأس کار قرار ندارند. بیش از هشتاد درصد فدراسیون‌های آسیایی به دولت‌های خود وابسته هستند و هر بار که دولت عوض می‌شود، همه چیز در این کشور‌ها تغییر می‌کنند. 

هاگوپ تاکید کرد: اولین دشمن ما ثبات مدیریت ورزشی در کشورهای آسیایی است. همه چیز در نهایت به ثبات، ​مدیریت خوب و بسکتبال پایه بر می‌گردد. 

وی درباره اوضاع فدراسیون‌های آسیایی گفت: چیزی که در همه فدراسیون‌های آسیایی شاهد بودیم، فقدان برنامه برای بسکتبال ملی است. تیم‌های ملی قوی از دل لیگ‌های خوب بیرون می‌آیند، در حالی که گاهی لیگ‌های داخلی هم دست فدراسیون‌ها نیستند تا برنامه ملی خود را از آنجا شروع کنند. یکی از جنبه‌های خوب سیستم رقابتی جدید بسکتبال این است که تیم‌های ملی در طول سال دست فدراسیون‌ها هستند و دائما باید آزمایش شوند. این تغییر مهمی است. 

مدیر اجرایی بسکتبال آسیا افزود: ایران و چین در سطحی بالاتر و پس از آن کشورهایی مثل لبنان و کره جنوبی فقط وقتی به تیم ملی خود فکر می‌کردند که رقابت مهمی در پیش بود و این دیدگاه، تیم ملی قدرتمندی نمی‌سازد. حالا با سیستم جدید رقابتی باید برنامه‌های خود را به نحوی به لیگ هم تحمیل کنند، حتی اگر لیگ‌های داخلی دست فدراسیون‌های ملی نباشند. این کار اجتناب ناپذیر است، چون لیگ‌های داخلی به ساختن بازیکنان خوب برای رقابت‌های ملی کمک می‌کنند.